tumblr analytics

03-07-12

Rock Werchter 2012 : een korte impressie ( verslag en foto's )

Alabama Shakes

Alabama Shakes zijn dé ontdekking van 2012 en nu al een van de vele hoogtepunten van Rock Werchter. De band weet als geen ander soul te mengen met blues en gospel. Bij momenten leek het wel alsof zowel de black keys als Elvis himself op het podium stond. Schitterend gewoon !

 

alabama shakes, rock werchter, 2012, rw 2012, rw12

Lees hier verder: Alabama Shakes - Van postbode tot superster

Bekijk hier de foto's


Kasabian

Als fan van Kasabian zijn we hier misschien een beetje bevooroordeeld, maar als we dit een prachtig optreden noemen, dan overdrijven we zeker niet. Daar waar het concert in het koninklijk circus (begin dit jaar) nog verdronk in de veel te luide bassen, klonk het op de weide in Werchter wel perfect. 

Opener 'Days are forgotten' was er boenk op en met 'velociraptor' kwam er meteen vaart in de set. Goed, een aantal nummers van het nieuwe album klonken iets minder, maar het enthousiasme van zanger Tom Keighan werkte aanstekelijk. Vooraan aan het podium was de sfeer opperbest. Er werd gezongen, gedanst en gesprongen. 're-wired' - 'hit me, harder...' - en LSD werden vrolijk meegebruld, maar het was uiteindelijk het schitterende 'fire' dat de hele weide deed ontploffen. 

kasabian, rock werchter, 2012, rw 2012, rw12

Lees hier verder: Kasabian, het nieuwe Oasis

Bekijk hier de foto's


Mumford and sons

In september verschijnt de tweede CD van Mumford. Gisteren kregen we een voorproefje met nummers als 'Lovers Eyes', 'Below My Feet', 'Lover Of The Light' en 'Ghosts That We Know'. Allen klinken ze redelijk vertrouwd want nog meer van hetzelfde. Een beetje meer afwisseling was leuk geweest, want door steeds voor de zelfde opbouw van de liedjes te kiezen, bestaat de kans dat het op den duur een beetje saai wordt.

Mumford and Sons bewees gisteren dat het zonder twijfel thuishoort in het rijtje van festivalbands als Coldplay, the Editors en consoorten.

mumford and sons, werchter 2012, rw12, rw 2012

Lees hier verder: Mumford, I come out of my cave for you

Bekijk hier de foto's


Editors

 

editors, werchter, tom smith, 2012, rock werchter


The Editors hebben we de voorbije jaren zien evolueren van klein sympathiek bandje (met oa optredens in de Trix Antwerpen) tot de mega-festivalband die ze nu zijn. Bovendien kon je begin dit jaar genieten van een verrassende accoustische set tijdens de Pias nites. 

Of er geen sprake is van overkill? Ja en nee. Ja omdat we 'The Racing Rats', 'An End Has A Start' en 'Smokers Outside the Hospital Doors' al zo vaak hebben gehoord. Nee omdat Tom Smith een prachtig zanger is en dit nooit gaat vervelen.

Absolute hoogtepunten waren 'no sound but the wind' dat aangekondigd werd met 'we hebben een paar jaar terug een soundtrack geschreven van een vampierenfilm. Nu is dit jullie song'. De song deed ons terugdenken aan het magische moment in 2010 toen Jason Callewaert wereldberoemd werd door heel enthousiast mee te zingen. Nu, twee jaar later, was hij weer van de partij en werd hij opnieuw door de camera's opgepikt. Hét moment van werchter 2012 !

En omdat de band al 10 jaar op de planken staat, kon vuurwerk niet ontbreken. Minuten lang zelfs tijdens afsluiter 'Papillon'. We werden er zowaar stil van....

30-06-12

Rock Werchter 2012: 5 bands die je gezien moet hebben (zondag)

 

 

florence and the machine, rock werchter, werchter 2012, rw12


Anna Calvi (the barn 14u45 - 15u45) 

Genoot een klassieke opleiding en leerde al vroeg grote meesters als Claude Debussy en Ravel kennen. Voeg daarbij Jimi Hendrix, Maria Callas en Edith Piaf en je krijgt een interessante muzikale mengeling. Een krachtige stem begeleid met uithalen die zelfs Florence Welch doet verbleken.


The Vaccines (main stage 14u50-15u50)

Kort en krachtig, net als the Strokes.


M.Ward (the barn 16u35 - 17u35)

Blues en country overgoten met een jaren 50 sausje. Tijd om die oude krakende pick up weer van t zolder te halen !

Bijna vergeten vermelden: M.Ward is de mannelijke helft van She & Him... 
 

Die Antwoord (marquee 17u35 - 18u35)

Zuid Afrikaans marginaal volk, zo willen ze overkomen. Yo-landi, Visser en Ninja zijn - op zijn minst gezegd - buitenbeentjes. Vallen op (voor zover dat nog nodig is) door in hun videoclips een progeria-patientje te laten figureren.
 

Noel Gallagher (main stage 18u00 - 19u00)

Het brein en liedjesschrijver bij het vroegere Oasis. Mist jammer genoeg de stem en uitstraling van Liam Gallagher. 
 

Florence and the machine (main stage 19:45 - 20u45)

Beeld je even in: de stem van Florence die over de Werchter-wei galmt, bombastisch en betoverend. Hits als 'what the water gave me', 'you got the love' en 'dog days are over'... dit kan gewoon niet fout gaan.

 

28-06-12

Rock Werchter 2012: 5 bands die je gezien moet hebben (vrijdag)

jack white, solo, live, werchter, 2012


Miles Kane (the barn 14u15 - 15u15)

Miles Kane was ooit frontman van wijlen The Rascals en was de helft van The Last Shadow Puppets, je weet wel, de band die hij oprichtte met Alex Turner (Arctic Monkeys). Momenteel doet hij het echter solo. Zijn eerste plaat 'colour of the trap' is nu al een succes en 'rearrange' een heuse hit.

Opmerkelijk: Op "My Fantasy" kan je Noel Gallagher horen als background vocal.

 

Jack White (main stage 18u40 - 19u55)

Jack White laat 1 jaar na de split van the White Stripes weer van zich horen. Vergeet eventjes the Raconteurs of the Dead Weather, dit keer doet hij het solo. Met of zonder vrouwen, that's the question.

 

Lana del Rey (the barn 20u15 - 21u00)

Een nieuwe fragiele popster die wanhopig probeert zichzelf te bewijzen in een harde wereld die haar niet serieus wilt nemen... Schreef met 'video games' dé hit van 2011, maar krijgt herhaaldelijk het verwijt niet te kunnen zingen. Benieuwd of het iets wordt op Werchter.

 

Bat for lashes (the barn 22u00 - 23u00)

Natasha Kahn, een muzikaal buitenbeentje dat we vooral kennen van Bat for lashes. Haar stem klinkt als die van een elfje en haar muziek als een sprookje... 

 

Pearl Jam (main stage 22u25 - 0u10)

Eddie Vedder zagen we de voorbije jaren al een paar keer aan het werk en daarom zouden we een beetje over "te veel van hetzelfde" kunnen zeuren. Dat we dat niet doen, heeft te maken met het feit dat Pearl Jam elk optreden een andere setlist speelt.