tumblr analytics

17-02-11

Concert The National @ Vorst Nationaal Brussel (15 februari 2011)

De laatste jaren is het vrij snel gegaan voor the National. Een tijdje terug speelden ze nog in kleine zaaltjes voor de spreekwoordelijke 30 man en n paardekop, tegenwoordig verkopen ze Vorst Nationaal zonder al te veel moeite uit en staan ze op het hoofdpodium van Rock Werchter. Allemaal heel tof, maar jammer genoeg is the National eerder een band die meer in kleine zaaltjes tot zijn recht komt. Plaats ze in een betonnen bunker zoals Vorst en de charme is meteen verdwenen. De blazers waren amper te horen, het klonk een stuk slechter dan bijvoorbeeld in de AB enkele maanden terug en van enige intimiteit was geen sprake meer.

Bovendien was een groot deel van het publiek gekomen voor de "hits" : Anyone's ghost en Bloodbuzz Ohio waren echter al vrij snel in de set te horen. Vandaar dat velen tijdens de overige nummers er stokstijf bij stonden of zich vrolijk op het bier stortten. Door het continue getater van de antwerpse achter me, was ik zelfs genoodzaakt me een ander rustiger plekje te zoeken. Shame!

De finale was overweldigend met een schitterend Runaway en Terrible love, waarbij Matt Berninger vrolijk het publiek indook en helemaal tot achterin de zaal wist door te dringen. Ook straf: een accoustisch (!!!) gebracht Vanderlyle crybaby.

Al bij al een leuk concert, maar zelf had ik toch een pak mooiere herinneringen aan het optreden vorig jaar (november) in de AB.

--- 

Bekijk ook onze concertbesprekingen van The national op Pukkelpop en in de AB Brussel. Klik hier

---

Setlist :

Anyone's Ghost 
Mistaken For Strangers 
Bloodbuzz Ohio 
Secret Meeting 
Slow Show 
Squalor Victoria 
Afraid Of Everyone 
Conversation 16 
Lemonworld 
Lit Up 
All The Wine 
Sorrow 
Abel 
Apartment Story 
England 
Fake Empire 

Bis:
Runaway 
Mr. November 
Terrible Love 
Vanderlyle CryBaby

18:49 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: the national, national, vorst, forrest, concert |  Facebook |

17-11-09

Concert Moby, Vorst Nationaal 11 november 2009

Een beetje bang zijn we vorige week afgezakt naar Vorst Nationaal. We hadden net Moby's nieuwste cd 'Wait for me' in de CD lade gestoken en om eerlijk te zijn, we zijn er van geschrokken. Geen dance, geen hits, maar wel een hele reeks introspectieve ingetogen nummers. Emotionele nummers die perfect passen in een intieme omgeving, maar...

's Avonds laat, na een intense set van maar liefst 2 uur, verlieten we Brussel weer happy. Wat we te zien kregen was een greatest hits set. Niet echt verrassingen, maar hé, dat hoefde niet echt. We hebben er van genoten. Het was een schittérende show!

Moby is zelf niet echt een goede zanger. Vandaar dat hij zich op het podium liet vergezellen van een paar leuke dames. Kelly Scar (ex-Moonraker) heeft een stem om u tegen te zeggen. Een nummer als "pale horses" werd met zo'n overtuiging gebracht dat het nu al een klassieker mag genoemd worden. Ook zwarte zangeres Joy Malcolm wist ons meer dan te bekoren. Zij nam een groot deel van de hits voor haar rekening en getuigde van zo'n presence dat Richard Melville Hall ofte Moby zelf niet meer leek dan een 'simpele' muzikant.

Wat we te zien kregen: een afwisseling tussen intieme en dance nummers, een heleboel hits die de hele zaal deed ontploffen, een paar leuke dames op het podium, het nu al klassieke "thank you thank you thank you" na elk nummer, een hyperactieve Moby die over het podium hotste en last but not least een enthousiast publiek. Een feest dat twee uur duurde, een set die een déjà vu gevoel veroorzaakte, maar niet echt verveelde. Bis-nummers waren (net als altijd) Revolver en een in verschillende stijl gespeelde 'feeling so real'. Mooi !!!

18:15 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (1) | Tags: concert, vorst, verslag, moby |  Facebook |

09-11-09

Concert Editors, Vorst Nationaal (8 november 2009)

editors"Help ze hebben de toegang tot de parterre afgesloten!"
Ons eerste gedachte toen we Vorst Nationaal - zoals gewoonlijk veel te laat - binnen stapten was er een van paniek. Omwille van de veiligheid hadden ze de toegang tot het gelijkvloers met dranghekken afgesloten. Trappen nemen tot de tweede verdiep was het devies. Nog nooit had ik zoiets gezien. Maarre: dan kennen ze ons nog niet. Vorst Nationaal is een doolhof en via via geraak je uiteindelijk toch beneden. Gelukkig maar ! Maar dit terzijde.

The editors kan je vandaag de dag gerust een supergroep noemen. Ze zouden helemaal niet misstaan als topper op Rock Werchter. Al bij al is het voor de band vrij snel gegaan. Een paar jaar terug stonden ze nog onbekend te wezen in de Trix, een klein zaaltje in het Antwerpse. Nu verkopen ze Vorst Nationaal én de Lotto arena vrij snel uit.

De band heeft dan ook al drie CD's op hun palmares staan. Op de jongste plaat 'in this light and on this evening' werden de gitaren opzij geschoven en vervangen door synthesisers. Een gewaagde keuze. Sommige nummers op de plaat vind ik niet om aan te horen, maar live lijkt het allemaal te kloppen. Ook de overgang naar de oudere nummers verliep zonder problemen.

Het geluid van de Editors is donker maar opzwepend. De verwijzingen naar Joy Division en jaren 80 new wave toestanden zijn nooit ver weg. Toch heeft de groep zijn eigen identiteit. De stem van Tom Smith klonk lager dan ooit. Ook de overige bandleden speelden met vol overgave. De groep genoot duidelijk van het enthousiaste publiek. Het resultaat was een twee uur lange set die op geen enkel moment wist te vervelen.

Wat we te zien kregen, was een balans tussen oud en nieuw werk. Hits als 'an end has a start', 'racing rats' en 'smokers outside the hospital doors' deden de concertzaal ontploffen. Maar ook nieuwe nummers als 'eat raw meat = blood drool' wisten te overtuigen. De zaal ging helemaal uit zijn dak tijdens 'papillon' (mét vuurwerk), maar toen was het optreden jammer genoeg afgelopen.


Setlist:

In This Light And On This Evening
An End Has A Start
Bullets
You Don't Know Love
Bones
Racing Rats
The Boxer
Lights
Blood
Escape The Nest
The Big Exit
Eat Raw Meat = Blood Drool
Camera
You Are Fading
Smokers Outside The Hospital Doors
Bricks And Mortar
Walk The Fleet Road

Munich
Fingers In The Factories
Papillon

19:46 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, bespreking, brussel, vorst, editors |  Facebook |

07-03-06

CONCERT - dEUS (Vorst Nationaal)

Voor zij die er bij waren in Vorst, n volledige concertbespreking, zoals ik ze gevonden heb in de Standaard... Klik hier.

Op Kindamusik klinkt het zo :
dEUS kwam, zag en overwon. Het was in de AB niet anders, nu bezweek ook Vorst en de uitkomst van Werchter laat zich evenzeer raden. Ongezien op Belgische bodem, Barman & co., én een unicum in Europa. Wie durft nu nog hardop te beweren dat dEUS een overschatte band is?

Tenslotte nog n Goformusic-review : klik hier.

Nog leesvoer? Wel, dan heb ik voor jullie volgende dEUS-blog...  Klik hier.

Nog nie genoeg? Jaaaaaaa seeeeeeeeeeeeeeg.....

11:18 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, deus, vorst, brussel |  Facebook |

01-02-06

CONCERT - Foo fighters (Vorst nationaal)

  De foo fighters, een flauw Nirvana afkooksel of een heuse rock groep? Voor mij het tweede. Vandaar dat ik het jammer vind dat ik er voorbije zondag niet bij was in vorst nationaal. Nieuwsgierig als ik was op zoek gegaan naar enkele verslagjes en er eentje gevonden op goformusic.

Voor de geinteresseerden enkele fotootjes. ( tip: klik op de foto voor nog meer van dattem )

22:17 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (1) | Tags: concert, foo fighters, vorst, brussel |  Facebook |

04-11-05

UPDATE - Concert Gig - The White Stripes (Vorst - 30/10/05)

Voor zij die er bij waren, en zij die het gemist hebben:
2 concert-besprekingen die de moeite waard zijn:
( Click of de onderstaande links voor het volledige artikel )


-> De avonturen van The White Stripes, in Vorst Nationaal: ze waren kort. Maar krachtig (cuttingedge.be)


->Kort doch verbluffend optreden (Goformusic.be)


Tot slot de playlist :
When I Hear My Name
Passive Manipulation
Dead Leaves And The Dirty Ground
I Think I Smell A Rat
Blue orchid
Jolene
?
My Doorbell
Red rain
Love Sick
Hotel Yorba
Same Boy You've Always Known
Little Bird
Death letter
The Hardest Button To Button
The Nurse
I Just Don't Know What To Do With Myself
In The Cold Cold Night
We’re Gonna Be Friends
Forever For Her (Is Over For Me)
Seven Nation Army

00:31 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, the white stripes, vorst, brussel |  Facebook |

01-11-05

CONCERT - The white stripes, Vorst (30 October 2005)

WOOOOW... nog altijd enorm onder de indruk. Wat een optreden, al had het niet veel gescheeld of we waren te laat gekomen. Het gevolg van een enorme file die al op de ring rond Brussel begon. Goed, ik moet er bij zeggen dat we weer redelijk laat vertrokken waren. Maar he, we waren er en we hebben enorm genoten van de grote Jack White show. Ongelooflijk wat voor een sound twee mensen kunnen voortbrengen... Inderdaad: twee mensen slechts. Gek, het lijkt wel alsof Jack geen enkele muzikant rond zich duldt, enkel zijn kleine zusje Meg. Het gevolg van zijn grote ego? Ik zou het niet weten, want rond de Whites hangt een mysterieuze waas.
 
Geloof me, als ie het kon, zou Jack de hele set in zijn eentje spelen. Hij beheerst als geen ander bijna elk instrument. Zijn gitaarsolo's doen Jimi Hendrix verbleken en zijn hele attitude hebben iets weg van Jim Morrison. Maar Meg haar rol mag ook niet weggecijferd worden. De wijze waarop zij op haar drum speelt, is ongelooflijk charmant. De hele tijd zit ze aan haar haar te fruniken om dan plots "mep" "mep" "mep" effe op haar drum te slaan.
 
Het decor was prachtig rood met een paar witte accenten. Jack met knalrode broek en zwart hoedje kwam met een opgezette ooievaar het podium op. Enkele polaroid foto's keilde ie de zaal in en dan was het tijd voor het echte werk. Reeds vanaf de eerste noten ( "blue orchid" ) wisten we: het zou een schitterend concert worden. Het was een schitterende balans tussen bekende en minder bekende nummers. Absoluut hoogtepunt was "Jolene": ik kreeg er traantjes van in mijn ogen. Verder ook "My doorbell" en een snelle versie van "hotel jorba". Het werd een constant gewissel tussen piano en gitaar.
 
Jammer genoeg verdwenen ze na een drie kwartier de coulissen in. Het was 7 minuten schreeuwen eer er een vervolg kwam aan het optreden. Tijd voor een heleboel hits uit het vorige album. "The hardest button to button", "I just don't know what to do", ... en guess what, zelfs Meg kreeg haar eigen solo-moment met een schitterend gebracht "In the cold cold night". Maar het was toen reeds wachten op "seven nation army", een nummer dat de hele zaal nog eens een laatste maal deed ontploffen.
 
Al bij al was het een vrij kort optreden: iets meer dan een uur. Maar om het met de wijze woorden van Lisbeth te zeggen: beter kort en goed, dan lang en saai. Geloof me, genoten hebben we, al moet ik toegeven: hadden ze langer doorgespeeld, dan zou het beginnen vervelen, want elk nummer lijkt een beetje op het vorige. Mep mep mep op de drum en af en toe een schitterende gitaarsolo... 
 
Was het de laatste maal dat we Jack met zijn zusje te zien kregen? Het zou kunnen, want Jack concentreert zich momenteel op The Raconteurs, een goepje met zijn vriend Brendan Benson.... De toekomst zal het uitwijzen.

20:36 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: white stripes, vorst, brussel, 30102005, concert |  Facebook |