tumblr analytics

19-02-16

Concert Hurts @ Ancienne Belgique Brussel (17 februari 2016)

hurts, concert, ancienne belgique, abconcerts, ab, brussels, setlist, verslag

Na twee duistere jaren '80 synth-albums ('Happiness' en 'Exile') gooit Hurts met hun derde CD 'Surrender' compleet het roer om. De band solliciteert met een hele reeks poppy nummers nu openlijk naar radio airplay. De songs zijn catchy en zitten stuk voor stuk knap in elkaar. Lyrics zijn weinig diepgaand met vrij eenvoudige teksten die na twee luisterbeurten al spoedig in je hoofd blijven hangen.

Geen wonder dat nummers als 'Nothing Will Be Bigger Than Us', 'some kind of heaven' en het funky klinkende 'lights' live enorme floorfillers zijn. Iets wat voorbije woensdag in de AB meer dan duidelijk werd...

En toch... gaat onze voorkeur uit naar 'Rolling stone'  :)


She said her daddy was an alcoholic
And her mother was an animal
Now she's living like a rolling stone
She said that the lord will never take her alive
If they take her home



Setlist :

Surrender
Some Kind of Heaven
Miracle
Why
Somebody to Die For
Weight Of The World
Blood, Tears & Gold
Evelyn
Illuminated
Affair (Acoustic)
Rolling Stone
Lights
Sunday
Sandman
Wonderful Life
Better Than Love
Wings

Bis:
Nothing Will Be Bigger Than Us
Stay

17-03-14

Pias Nites 2014: Milky Chance, Girls in Hawaii & dEUS (verslag en setlist)

Milky Chance

milky chance, pias nites, 2014

De duitsers van Milky Chance zijn tegenwoordig niet weg te denken van de radio. Hun single 'Stolen Dance' wordt grijsgedraaid op oa studio brussel. Maar veel verder dan die single zijn ze nog niet geraakt en dat merkte je, vorige zaterdag in Tour & Taxis. Vele nummers klinken als een doorslagje van dat ene nummer: een rare combinatie van gitaar en beats, aangevuld met de rauwe stem van zanger Clemens Rehbein. Best leuk, maar jammer genoeg begint het snel te vervelen. Duidelijk een band die nog kan/moet groeien.

 

Girls in Hawaii

girls in hawaii, 2014, pias nites

Het verhaal van Girls in Hawaii is er een van hoogtes en laagtes. Hoogtes gezien hun enorme populariteit beneden de taalgrens. Echter ook tragisch door het overlijden van drummer Denis Wielemans een viertal jaar terug. Hij kwam om in een verkeersongeluk in Brussel, maar blijft nog altijd voortbestaan in de herinneringen van de bandleden (cfr het nummer 'Misses'). 

SETLIST: 
Wars 
Not Dead 
The Fog 
Time to Forgive the Winter 
Changes Will Be Lost 
Found in the Ground 
Connection 
Misses 
Switzerland 
Rorschach 
Birthday Call 
Fields Of Gold 
Flavor

 

dEUS

deus, pias nites, live, concert, 2014

Hét concert van de avond, was zonder twijfel dat van dEUS. De band rond Tom Barman kwam voor een exclusief concert afgezakt naar Brussel. Exclusief gezien het feit dat dEUS dit jaar maar een paar optredens zal geven. "We hebben zoveel getoerd de afgelopen jaren. Dit jaar doen we het rustig aan. We doen gewoon wat er ons aangeboden wordt en wat we goed en plezant vinden." (deredactie.be) Andere reden om het wat kalmer aan te doen: de neven-projecten van de bandleden. Zo zal Barman dit jaar een nieuwe Magnus-album uitbrengen. Mauro Pawlowski is bezig met The Hitsville Drunks en Gruppo Di Pawlowski. Alan Gevaert speelt af en toe mee met Trixie Whitley, zijn nicht...

Soit, er dient gezegd te worden dat de band er duidelijk zin in had. Tom Barman walste dolenthousiast door een zorgvuldig opgebouwde set, terwijl Mauro zijn coole ik bleef. Het was een aaneenrijgen van hoogtepunten. Van opener 'slow' tot een door het publiek best gesmaakte 'the architect'. 'Instant street' kreeg net als een boel andere nummers een aantal tempoversnellingen mee. Ook leuk: de Fleetwood Mac cover 'Oh well', een stuk heftiger dan het origineel. Een hele set lang werden de hoogtepunten aan elkaar geregen. Om maar te zwijgen van 'roses' en afsluiter 'suds & soda', de ultieme belgische hit...

Kortom de afwezigen hadden ongelijk (as usual). 

SETLIST: 

Slow 
Constant Now 
The Architect 
Oh Your God 
Instant Street 
Girls Keep Drinking 
Oh Well (Fleetwood Mac cover)
Little Arithmetics 
Fell Off The Floor, Man 
Quatre Mains 
Keep You Close 
Nothing Really Ends 
Bad Timing 

bis:

Sun Ra 
Theme From Turnpike 
Roses 
Suds & Soda

20-08-13

Pukkelpop 2013 - Foals, heuse mokerslag

foals, pkp13, pukkelpop, live, 2013


"Als je kon trouwen met een band ging ik op m'n knieën voor Foals." schreef er iemand op twitter. Op een extreme manier verwoord wat ook wij voelden: het concert van Foals was een van de weinige concerten dat bleef nazinderen. Boeiend van begin tot einde met hitsingle 'my number' al vrij vroeg in de set en een 'inhaler' als heuse mokerslag.

Een sterke show met een veel ruiger geluid dan op plaat. Noise en oergeschreeuw. Breed uitwaaierende songs. Pure rock en roll, zeker wanneer zanger Yannis Philippakis ( ja hij is grieks ) het publiek in duikt. 

Kortom, een band die het in zich heeft om groot te worden én die zichzelf openlijk in vraag durft te stellen: "We zouden oneindig door kunnen gaan met muziek en melodieën, maar het probleem ligt bij de teksten. Ik weet niet of we nog veel meer te vertellen hebben na een volgend album." Laten we hopen dat dit geen profetische woorden zijn. We willen nog lang van dit bandje genieten.

Top: de volledig naakte man vooraan in het publiek (alhoewel...)

 

Setlist :

Prelude

Olympic Airways

My Number

Providence

Sahara

Red Sox Pugie

Late Night

Inhaler

Two Steps

21:50 Gepost door blog in Pukkelpop 2013 | Permalink | Commentaren (0) | Tags: foals, pkp13, 2013, pukkelpop, setlist |  Facebook |

24-01-12

Concert The Black Keys ( Lotto Arena Antwerpen - 23 jan 2012 )

Met een spetterende show in de Lotto Arena gisterenavond, trapten the Black Keys hun Europese tour af. Het wordt een tour langs grote zalen en festivals in ondermeer Frankrijk, Duitsland, Italie en Engeland. Geruchten gaan dat de heren midden augustus te zien zullen zijn op Pukkelpop, maar laten we niet te ver vooruit lopen op de feiten.

 

black keys,the black keys,concert,antwerp,antwerpen,2012,setlist,gig,youtube,clip,pics

Dan Auerbach (zanger/gitarist) en Patrick Carney (drummer) timmeren al tien jaar aan hun weg tot succes. Met hitsingles 'tighten up' (Brothers) vorig jaar en 'lonely boy' (El Camino) dit jaar, lijkt die doorbraak eindelijk een feit. Het gevolg: een in no time uitverkochte Lotto Arena. Niet altijd even positief, want - zo bleek gisteren toch - het merendeel van het aanwezige publiek leek enkel voor die twee hits te zijn gekomen. Pas bij de eerste noten van 'tighten up' ging de arena compleet uit zijn dak. 

De echte fans konden genieten van een uitgebreide set die een mengeling was van oud en nieuw materiaal. De nieuwe songs zijn stuk voor stuk potentiele hits die meer dan ooit vettiger en voller klinken. Ze worden live gespeeld door een heuse band, mét extra gitarist en n keyboard/orgel-speler. 

Wanneer halverwege de set het oudere werk aan bod komt ('Thick freakness' en 'Girls on my mind'), blijven Carney en Auerbach alleen achter op het podium. En ook al zijn ze dan maar met twee, hun muziek klinkt meer dan ooit krachtiger, primitiever en smeriger. Bluesrock zoals we ze persoonlijk het liefst horen en die de ruimte laat voor improvisatie, tempowisselingen en gitaarsolo's. 

De show duurde al bij al een kleine anderhalf uur. Het merendeel van de nummers werden in razend tempo er door gejaagd. Dat dit de eerste show was, merkte men aan de details: het aarzelend of foutief inzetten van sommige nummers.  

Beginnen deden de heren met het schitterende 'howlin' for you' gevolgd door 'Sister' en 'gold on the ceiling', onze twee favoriete nummers op de nieuwe cd. 'Chop and change' kennen de tieners onder ons van de soundtrack van de 'twilight'-saga. Het (enige) rustmoment was er in de vorm van 'little black submarines'. 

Het podium was bewust klein gehouden met opvallend het drumstel op de eerste rij. De artiesten werden slechts verlicht door enkele schijnwerpers. Het karige decor bestond verder uit enkele videoschermen. 

Weinig verrassend: het feit dat de hits tot op het laatste werden opgespaard. Bisnummer 'everlasting light' werd net als in de AB vorig jaar vergezeld door een oogverblindende discobal en net als toen viel op het einde - tijdens 'I got mine' - het decordoek achter de band weg, om de letters 'the black keys' te onthullen.

"I got the love that keeps me waiting", het zal nog lang door ons hoofd spoken. 

Setlist

1. Howlin’ for you
2. Sister
3. Gold on the ceiling
4. Dead and gone
5. Strange times
6. Run right back
7. Thick freakness
8. Girls on my mind
9. I’ll be your man
10. Your touch
11. Little black submarines
12. Next girl
13. Nova baby
14. Chop and change
15. Money maker
16. Ten cent pistol
17. Same old thing
18. Tighten up
19. Lonely boy

Bis

20. Everlasting light
21. Long gone
22. I got mine
 

Links :

The Black Keys artiesten-pagina (Deezer)

Youtube clip: Lonely Boy Live @ Lotto Arena 

Youtube clip: Tighten up Live @ Lotto Arena

30-06-11

Graspop 2011: knallen !!! (Slipknot)

Kleine bands worden groot. Slipknot is in no time uitgegroeid tot een topper en vaste waarde in de metal scene.  Ze stonden dan ook al een aantal keer op Graspop. Zo tourden ze twee jaar geleden reeds met een gelijkaardige show. Verrassen deden ze daardoor niet.

Tijd voor nieuw werk, zou je zo zeggen. En daar wringt het schoentje. Na de dood van bandlid Paul Gray, weet de band nog niet welke richting het uit moet. Er wordt zelfs over stoppen gesproken. Deze (laatste) tour wordt dan ook beschouwd als een soort eerbetoon waarbij Paul's oranje overall tijdens het optreden op morbide manier voor het drumstel wordt tentoongesteld.




De band klinkt als een losgeslagen bende gekken op speed. Drummer Joe Jordison beukt er de hele show op los. Een verschroeiend ritme dat probleemloos door gitaristen Mick Thomson en Jim Root wordt gevolgd. Luid, vol opgekropte woede en met de nu al vertrouwde maar toch afschrikwekkende maskers als showelement, kortom: de ideale graspop-afsluiter.


Setlist

Iowa
(sic)       
Eyeless    
Wait and Bleed    
The Blister Exists    
Liberate    
Before I Forget    
Pulse Of The Maggots    
Purity    
Left Behind    
Disasterpiece    
Psychosocial    
The Heretic Anthem    
Duality    
Spit It Out    

BIS        
People = Shit    
Surfacing    
'Til We Die

11:27 Gepost door Epic in Festival, Graspop | Permalink | Commentaren (0) | Tags: slipknot, graspop 2011, graspop, setlist |  Facebook |

29-06-11

Graspop 2011: de oudjes (Judas Priest)

Opvallend of niet, feit is dat de grote namen in de metalscene allemaal al een paar decennia meegaan: Judas Priest, Iron Maiden, Metallica, enz... Kunnen jonge bands het niet meer of wordt het wachten tot de groten een stapje opzij zetten?

In dat opzicht zou men de aankondiging van Judas Priest als zijnde dit de laatste wereldtournée enkel kunnen toejuichen. Zou, want de heren hebben hun aankondiging een beetje genuanceerd: er komen nog optredens én er komen nog nieuwe nummers.

Maar goed ook, want hun wegens het afzeggen van Ozzie Osbourne ultra-lang concert toont aan dat de band nog lang niet afgedaan heeft. Meer nog, het werd zaterdag een schitterende live-show van meer dan twee uur, vol spectakel. Rookmachines, videoschermen en lasers ontbraken niet.

Hoofdzaak - natuurlijk - bleef de muziek met nummers uit een indrukwekkende catalogue van zo'n veertig jaar. Indrukwekkend van begin tot einde met als absoluut hoogtepunt 'Breaking the Law' dat instrumentaal werd gespeeld, maar door de hele weide woord voor woord wer meegebruld. De typische sound van de band met ondermeer twee gitaren stond er en ook Halford's stem mocht er wezen, al stond de zanger een aantal van zijn teksten duidelijk af te lezen.

Oud, maar zeker nog niet versleten !

Setlist :
Dawn of Creation
Prophecy
Metal Gods
Eat Me Alive
Between the Hammer and the Anvil
Devil's Child
Breaking the Law
Hell Patrol
Death
Dissident Aggressor
Angel
The Hellion
Electric Eye
Rock Hard, Ride Free
Sinner
Painkiller

Bis:
Hell Bent for Leather
The Green Manalishi (Fleetwood Mac cover)
You've Got Another Thing Comin'

vrouwen op Graspop: Arch enemy

Metal is traditioneel een mannenzaak. Toch zijn er een aantal bands met een frontvrouw. De meeste van die lead-zangeressen zijn klassiek geschoold (denk in dat verband maar aan de vele gothic bands genre Nightwish). Slechts een aantal onder hen hebben zich het 'grunten' eigen gemaakt. Bekende voorbeelden zijn Maria Arichipowa ofte 'Masha Scream' van Arkona en de iets bekendere Angela Gossow van Arch Enemy.

Angela ziet er misschien uit als een braaf barbietje, maar geloof me: schijn bedriegt. Ze gromt zoals geen enkele vrouw dat kan. De tijd dat metal overheerst wordt door drugverslaafde drankorgels met een ruige boerse levensstijl ligt achter ons. Tegenwoordig lijken metalgoden watjes met een gezonde levensstijl. Zo is Angela overtuigt vegetarisch, heeft ze een heuse carrière in de marketingsector achter de rug én staat het begrip 'respect' bij haar hoog aangeschreven. Ze haat het om als babe door het leven te gaan, maar ongewild bezorgt het de band wel een hoop publiciteit. Het is een dualiteit met een broos evenwicht.

Centrale thema in het oeuvre van Arch Enemy: woede, strijdlust en vechten tegen godsdienst en overheid. Het is een aanklacht tegen een maatschappij die telkens weer dezelfde fouten maakt (cfr Tsjernobyl) en te dom en arrogant is om te leren uit het verleden. Mensen consumeren zonder na te denken over de toekomst. Voorwaar geen positief wereldbeeld.




Setlist :
    Khaos Overture
    Yesterday is Dead and Gone
    Revolution Begins
    Ravenous
    My Apocalypse
    Bloodstained Cross
    Dead Eyes See No Future
    Under Black Flags We March
    No Gods, No Masters
    We Will Rise
    Nemesis
    Fields of Desolation


Vrouwen op Graspop:

Arkano 24 juni - 12u15 tot 12u55 Marquee 1
Epica 24 juni - 19u50 tot 20u50 Marquee 1
Lacuna Coil 25 juni - 12u50 tot 13u40 Main Stage
Arch Enemy 25 juni - 19u30 tot 20u25 Marquee 1

06-06-11

Concert Moby @ Botanique Brussel - 3 juni 2011 ( bespreking & setlist )

"Moby zal in de Botanique zijn nieuwste album 'destroyed' voorstellen." Het was een aankondiging waar we niet echt vrolijk van werden. Want laat nu net 'Destroyed' een van de meest depressieve cd's van de laatste jaren zijn. Niet verwonderlijk, want het plaatje is immers de perfecte weergave van Moby's leven, een leven dat zich voornamelijk 's nachts in uitgestorven steden en/of in deprimerende hotelkamers afspeelt.

Vandaar dat we ons aan het ergste hadden verwacht: een show van 1 uur vol nieuwe nummers en waarbij - zo hoopten we - de bisnummers bestonden uit enkele hits. Het tegendeel was waar: we kregen een heuse greatest hits-show van meer dan twee uur voorgeschoteld, waarbij de weinige nieuwe nummers zorgden voor een rust-effect. Het oude werk kreeg voor de gelegenheid een heus disco-kleedje mee. Soms verrassend mooi, soms ongepast.

 

concert,moby,setlist,botanique,2011,live

 

Dat Moby ofte the little idiot (zoals hij zichzelf noemt) voor een klein zaaltje als de Orangerie koos ipv - ik zeg maar wat - vorst nationaal, lijkt misschien raar. Een verklaring is echter niet ver te zoeken. Het is hier dat het kleine ventje aan zijn carrière begon.

Twee keer werd Moby nostalgisch en haalde hij herinneringen op. Zo refereerde hij onder meer naar een optreden in de Lokerse ter ziele gegane dancing Cherry Moon en werd 'go' opgedragen aan de pioniers van de belgische technoscene. 'That's when I reach for my revolver' is bovendien een nummer dat "enkel in Belgie wordt gespeeld".

Net als altijd was de man in topvorm. Hij huppelde als een hyperactief ventje over het podium. Net als altijd bestonden de bind-teksten uit een voor de een grappig en voor de ander irritant 'thank you thank you thank you'. Het merendeel van de zangpartijen liet hij wijselijk over aan Joy Malcolm, die ons een aantal keer aangenaam verraste met haar krachtige soul-stem. Indrukwekkend hoe ze "Whole lotta love" coverde. Twee uur lang werden we ondergedompeld in een heus friday night (disco-) feestje.

Belangrijkste vaststelling: Moby klinkt nog altijd als Moby. Niet echt verrassend en eigenlijk waren we daar best blij om. Dat we het concert van vorige vrijdag toch uniek noemen, heeft dan ook vooral te maken met de prachtige locatie...

 

concert,moby,setlist,botanique,2011,live

Officiele setlist :
God moving
Be the one
Sevastopol
In my heart
Go
Why does my heart
The day
We are all made of stars
Slipping away
Beautiful
Bodyrock
Flowers
Porcelain
Lie down in darkness
Extreme ways
In this world (acoustic)
The right thing
Natural blues
Raining again
Disco lies
The stars

Bis :
Honey
Lift me up

Bis 2 :
Whole lotta love (cover)
Feeling so real

21:52 Gepost door Epic in Botanique, Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, moby, setlist, botanique, 2011, live |  Facebook |

03-05-11

Concert The Subs + Teddiedrum ( depot Leuven - 28 april 2011 ) : review en setlist

Het nieuwe depot is niet echt een concertzaal waar je wild van wordt. De locatie is een oud schooltje. Je komt binnen in een lange gang met rechts en links de vroegere klaslokalen. De keuken is nu omgevormd tot bar, de toiletten zijn nog even vervallen als voorheen en de zaal zelf was vroeger refter of sporthalletje. Heel oud, tot op de naad versleten en redelijk klein. Niet echt gezellig, maar kom... zolang de muziek maar goed is zeker?

Voorprogramma die avond was Teddiedrum ofte Jason en Dijf, zeg maar de Stany Crets en Peter van den Begin van het vlaamse muziekwereldje. Twee (al dan niet bewuste) komieken, allebei getooid met porno-snor. Hun voornaamste kenmerk: ze meppen met drumsticks op teddy-beertjes (nvdr. vandaar ook de naam van de band). Dit levert aardige muziek op. Alleen jammer dat de klank in het depot niet je dat was en dat ET er letterlijk de brui aan gaf (no joke).

The subs dan... eveneens een bende prettig gestoorden die enkele jaren terug bekendheid verwierven door met een brommertje door een franse supermarkt te razen. Nu, twee cd's verder, scoren ze de ene hit na de andere. Genoeg materiaal voor een goedgevulde avond, zou je zo denken. Groot was dan ook onze verwondering toen de heren het na een uurtje voor bekeken hielden. Al moet gezegd worden dat we toen kletsnat en uitgeput waren van het vele dansen.

Voor de gelegenheid kwamen de heren het podium op getooid in een monniken-pij, de zwarte kap diep over hun hoofd getrokken. En wanneer de capes uitgaan, zien we dat Wiebe Loccufier op zijn buik het driehoekig logo van de band in tape geplakt heeft. Ook op de grond van de zaal een groot driehoek: het zou dienstdoen - zo bleek later - als hulpmiddel voor de foto voor de hoes van de nieuwe single. Wij als publiek mochten daarin figureren. Hoera!

De setlist was een kopie van die van eerdere shows en ook de fantasietjes tussendoor kenden we al van vroeger. Frontman Jeroen de Pessemier die tijdens 'bang bang bang' op de stelling van de spots klom. De zaal die tijdens 'Bring back that noise' in een zwarte en witte kant gesplitst wordt. Er ontstaat een gangpad zodat de frontman tot achteraan kan snellen. Ook het podium was trouwens mooi in n zwarte kant en witte kant opgedeeld. Zelfs de instrumenten hadden een gepaste kleur!

'Fuck that shit' werd massaal meegebruld, maar het was vooral wachten op 'face of the planet' en 'pope of dope'. Een finale die zorgde voor een collectief orgasme!

Enig minpunt: het had gerust wat langer mogen duren...


Setlist:
1. Hannibal
2. The fuck song
3. Mitshubitchi
4. Don't stop
5. Kiss my trance
6. Bang Bang Bang
7. Decontrol
8. Fuck that shit
9. The hype
10. Pope Jam
11. Bring back that noise
12. Face of the planet
13. The pope of dope

21:33 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: the subs, subs, teddiedrum, concert, setlist, depot, leuven, 2011 |  Facebook |

23-04-11

Concert Arsenal @ AB Brussel ( setlist, youtube en bespreking - 21 april 2011 )

Nog voor hun nieuwe cd in de winkel lag en nog voor er ook maar één single bekend was, wist Arsenal de Ancienne Belgique maar liefst 4 keer uit te verkopen. Ook de tickets voor het vijfde concert vliegen momenteel de deur uit. Arsenal is hot, daar kan geen twijfel meer over bestaan.  Het is dan ook logisch dat ze op vrijdag 1 juni Werchter mogen afsluiten.

Maar kunnen ze die status ook waarmaken? Wij namen een kijkje in de AB…

 

Ook al heeft Arsenal met Lokemo zichzelf niet heruitgevonden, toch horen we op het plaatje een ander geluid. De zomerse zuid-europese ritmes behoren tot het verleden, wat overblijft: een blank klinkend plaatje dat nu eens schreeuwerig is en dan weer introvert.

Ook voor de nieuwe plaat koos de band voor een aantal gastartiesten:  Mike Ladd, Shawn Smith, Johnny Whitney van Blood Brothers en Mélanie Pain van Nouvelle Vague. Leuk omdat er daardoor gezorgd wordt voor afwisseling, minder leuk omdat het live allemaal niet ietsje anders klinkt.  Bovendien is John Roan geen al te grote zanger. Maar niet getreurd, met zijn enthousiasme compenseert hij dit meer dan voldoende. Wat een energie heeft die man !  Vooral ‘Lotuk’ en ‘Personne ne bouge!’ klonk een stuk slechter dan de studioversie,  maar veroorzaakten toch in de zaal uitzinnige taferelen.

We kregen een mix te zien tussen oud en nieuw materiaal.  Gastoptredens waren er van Johnny Whitney en Mélanie Pain. Die laatste stond een beetje verloren op het grote podium. Haar ‘Fear of Heights’ zorgde welliswaar voor een rustpunt, maar het nummer ging verloren tussen al het andere geweld. Ook over Johnny Whitney waren de meningen verdeeld. De hyper-energieke zanger schreeuwde zich door ‘High Venus’ en titelsong ‘Lokemo’. Voor mij een welgekomen tussendoortje, maar de rest van het publiek dacht daar duidelijk anders over: zij bleven er ijzig kalm bij.

Het mag duidelijk zijn: vooral het oude materiaal deed de zaal ontploffen. Zelden zo’n uitzinnig publiek gezien en ook John was er door aangedaan: “Topzaal, top publiek, topfans” wist hij nog net uit te kramen. “Top dat jullie massaal onze plaat gekocht hebben. Respect!” klonk het met een opvallen Gents accent…

En de zaal ging compleet uit de bol. De reacties waren zo hevig, dat de band noodgedwongen een tweede keer terug moest komen, voor een reprise van ‘Lotuk’ en ‘Melvin’. De nummers klonken daarbij nog heftiger dan voorheen !!!

SETLIST:
Melvin
Satellites
Estupendo
Longee
High Venus
Lokemo
Saudade
The Coming
Fear of Heights
Pacific
Lotuk
Personne ne Bouge!
One Day At A Time

BIS
Switch
Mr Doorman
Glitter & Gold

BIS2
Melvin (reprise)
Lotuk (reprise)

( Concert arsenal - ancienne belgique Brussel - 21 april 2011 )

13:32 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: arsenal, ab, brussel, concert, 2011, bespreking, setlist, youtube |  Facebook |