tumblr analytics

27-10-08

Haggard - Tales of Ithiria

Zoals beloofd in de post over de MFVF warmup show, had je de CD-review van Haggard's laatste CD, Tales of Ithiria, nog tegoed. Dus bij deze...

decoration

Het thema

De vorige CD van Haggard, Eppur Si Muove, was geïnspireerd door het leven van Galileo Galilei, die daarvoor, Awaking the Centuries, was dan weer gebaseerd op het leven van Nostradamus. Ook deze CD heeft een heel bijzonder thema, maar niet historisch gebaseerd. Het album is volledig geschreven rond een verhaal van een volk in een fictieve wereld, Ithiria, ergens in de middeleeuwen ("1700 years ago, during the celebration of the two moons"). Een volk wordt geteisterd door de aanvallen van een vijand, moet vluchten, maar een deel besluit zich te verdedigen, met hun beperkte middelen ("only armed with axes, torches and pitchforks"). De nummers wisselen elkaar af met stukken vertellingen over het wedervaren van Ithiria.

De muziek

Dit is niet het soort muziek dat voor iedereen toegankelijk is. Het zijn geen radio-friendly deuntjes. Qua melodie zijn de nummers heel sterk geïnspireerd op middeleeuwse muziek, met rijke arrangementen, waarbij de klassieke instrumenten de bovenhand halen. De drum (met dubbele basdrum), elektrische gitaar en de grunts nemen het stuk "metal" voor hun rekening. Die combinatie geeft een verrassend resultaat. De ene zal dit wellicht super vinden, de andere een verschrikking.

Qua productie komen de klassieke instrumenten er het sterkste uit; de elektrische gitaar klinkt soms iets te plat geproduced, met de drum is het soms mogelijk nog erger: die klinkt soms alsof er een heel slechte MP3-track van gemaakt is (weinig dynamiek). Live komt dit alles veel beter tot zijn recht: de klinken de drum en de gitaren echt vet, zonder daarbij echter afbreuk te doen aan de klank van de klassieke instrumenten.

Er is 1 nummer dat een beetje een buitenbeentje vormt op deze CD: Hijo de la Luna, een cover van Mecano, dat "op zijn Haggard's" wordt gebracht. Het nummer past niet in het verhaal van Ithiria, maar blijft wel volledig trouw aan de stijl van Haggard.

De nummers zijn m.i. niet altijd consistent met de verhaallijn. Zo is er een stukje verhaal met volgende tekst: "He found his father's death body, pinned to the front door by two arrows. He could feel his anger rising from deep within". En wat er dan volgt, past qua muziek helemaal niet bij de emotie van woede die komt opborrelen. Da's jammer, want voor een conceptplaat is dat een gemiste opportuniteit.

Conclusie

Het album is verschillende malen uitgesteld geweest (was eigenlijk al ergens vorig jaar verwacht). Daarom waren de verwachtingen van deze CD dan ook zeer groot. En toch... Ook al zijn het stuk voor stuk typische Haggard-nummers (misschien met uitzondering van Hijo de la Luna), toch moet deze plaat voor mij onderdoen voor zijn voorganger, Eppur Si Muove. Er staan 11 tracks op deze nieuwe CD, waarvan er 4 vertellingen zijn. Voeg daarbij de cover en dan heb je eigenlijk niet veel nieuw werk (slechts 6 tracks écht eigen composities). Dat zijn wel stuk voor stuk goeie nummers, maar de vaak platte productie maakt dat deze plaat de "ballen" mankeert die de vorige wel had.

Slotconclusie: het blijft een knappe plaat om naar te luisteren die niet snel verveelt, maar als je daarna opnieuw Eppur Si Muove beluistert, dan heeft die plaat toch net dat beetje meer...

Tracklist

  1. The Origin
  2. Chapter I - Tales Of Ithiria
  3. From Deep Within
  4. Chapter II - Upon Fallen Autumn Leaves
  5. In Des Königs Hallen (Allegretto Siciliano) 
  6. Chapter III - La Terra Santa
  7. Vor Dem Sturme
  8. Chapter IV - The Sleeping Child 
  9. Hijo De La Luna
  10. On These Endless Fields
  11. Chapter V - The Hidden Sign

Links

 

17:12 Gepost door KoenV in CD review | Permalink | Commentaren (1) | Tags: haggard, tales of ithiria |  Facebook |

06-10-08

MFVF preselecties - Haggard

MFVF

decoration

Liefhebbers van bombast en bombast in het kwadraat moesten afgelopen weekend afzakken naar Vosselaar, meer bepaald naar de Biebob. Daar hadden namelijk de preselecties plaats voor het MFVF, het Metal Female Voices Fest. Wie dus absoluut Tarja Turunen en Epica live willen zien, weten waar ze  over 2 weken naartoe moeten. De groepen die afgelopen zaterdag op het podium stonden, maakten kans om het MFVF te openen op 18 oktober in Wieze. Daarvoor kreeg je bij de ingang een briefje waarop je je voorkeur kon geven. Van al wat er op de affiche stond, was er toch 1 groep die ik al kende: Valkyre. Die wou ik absoluut zien. Volgens het schema was hun optreden voorzien voor 19u30, dus wij - een collega, zijn vrouw en ik - hadden afgesproken in Vosselaar omstreeks 19u.

A New Dawn

Toen wij de Biebob binnenkwamen, was A New Dawn (www.anewdawnband.nl) net aan het soundchecken. Op het podium stond op dat moment een gitarist met kale knikker en lange sik: deed me meteen aan Kerry King van Slayer denken. De andere gitarist had voor hem een ventilator staan, waardoor zijn lange haren - in echte Steve Vai-stijl - "wapperden in de wind".

De Female voices waren bij A New Dawn in het meervoud: 2 zangeressen en 1 bassiste die de grunts en growls voor haar rekening nam. Deze dame mocht qua stemgeluid gerust naast Angela Gossow van Arch Enemy staan. De set van A New Dawn was best te genieten, met leuke vocale harmonieën, tempowissels, gitaargarmonieën en een vette sound. Een groep om in de gaten te houden!

Valkyre

Valkyre had ik een tijdje terug toevallig via internet (www.valkyremusic.com) leren kennen en wat ik via hun MySpace pagina had leren kennen (www.myspace.com/valkyresounds), was me zo bevallen, dat ik direct hun CD's had besteld. Zij brengen gothic folk metal. Hun sound is vrij uniek: naast 2 gitaren en keyboard staat er ook een violist op het podium. Ik was dus heel benieuwd hoe deze groep live klonk. Ondertussen had de groep ook een nieuwe zangeres.

Het openingsnummer was nieuw. Alle overige nummers kwamen uit hun 2 CD's en waren dus herkenbaar vanaf de eerste noten. Muzikaal klonk hun set heel strak. Alleen vond ik het stemgeluid van de nieuwe zangeres een beetje zwakjes en bovendien was ze een beetje statisch. Waarschijnlijk was het meisje zo zenuwachtig als de pest. Haar "I you're having a great time. We certainly do" klonk alles behalve overtuigend. En dat is jammer. Want uiteindelijk vond ik Valkyre qua muziek nog net iets beter dan A New Dawn, maar hun die laatsten stonden er gewoon. Los daarvan was ik wel zeer tevreden dat ik ze eindelijk eens live heb kunnen zien.

The Flaw - a new yawn

Na de preselecties voor MFVF was het de beurt aan het voorprogramma van Haggard, The Flaw. Eigenlijk is het jammer dat Haggard deze groep als voorprogramma van hun tour hebben gekozen, want die groep is echt ontgoochelend. Het geheel klonk veel te monotoon en elk nummer was aftellen naar het einde van hun show. Ik zal kort zijn: a new yawn.

Haggard

Van bombast in het kwadraat gesproken. Wie Haggard niet kent, moet dringend eens google'n (of ga naar www.haggard.de). Deze groep brengt symfonische metal, met arrangementen die sterk beïnvloed zijn door middeleeuwse muziek en teksten die worden geïnspireerd door Galilei en Nostradamus. En symfonisch is het zeker. Het podium is voor 3/4 gevuld met klassieke muzikanten: 2 sopranen, een bariton, strijkers, blazer en dit alles aangevuld met bas, drum, keyboard en gitaar. En totaal 16 muzikanten; het podium van de Biebob was volledig gevuld, in 2 rijen. Dat geeft een gigantisch klankenpalet dat van begin tot eind kan boeien.

Normaal was hun optreden voorzien voor 21u35. Maar door het uitlopen van de MFVF preselecties was er meer dan een uur vertraging. Op zich geen probleem, want een groep als Haggard is het wachten waard. Tijd genoeg dus, om snel nog even hun nieuwe CD op te pikken (bespreking hiervan volgt). Hun optreden was, zoals verwacht, ronduit schitterend. De sound was overweldigend, door de schitterende balans tussen klassieke instrumenten en stevig gitaar- en drumwerk. Op plaat wordt de metal-sound eigenlijk net iets te veel naar de achtergrond gedrukt; live komt dit veel beter tot zijn recht. Alleen jammer dat ze om 23u45 moesten stoppen, want anders kregen de onrganisatoren problemen met de buurtbewoners. maar frontman Asis beloofde dat ze over een half jaar hier weer zouden staan. Alleen te hopen dat het dan zonder The Flaw zal zijn...

09:35 Gepost door KoenV in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: a new dawn, the flaw, haggard, mfvf, valkyre |  Facebook |