tumblr analytics

04-02-16

CD - Daughter, not to disappear (2016)

daughter, band, not to disappear, album, cd

Daughter, dat is Elena Tonra en haar emotioneel geladen teksten vol gevoel en pathetiek. Allemaal zo persoonlijk dat je er haast ongemakkelijk door wordt. De rol van de muzikanten hierin lijkt redelijk beperkt: zij moeten met hun muziek de zangpartijen begeleiden. Iets wat op zo'n sublieme manier gebeurt dat het geheel tot een hoger niveau getild wordt. Zang en muziek smelten op een perfecte manier samen.

'Not To Disappear' is een groeier, een plaat die blijft hangen en bij elke luisterbeurt steeds meer weet te verbazen. Songteksten die je persoonlijk raken, muzikale arrangementen die een WoW effect veroorzaken, je blijft knock out achter.

Centraal thema: eenzaamheid in al zijn facetten. Zo kijkt Elena in 'Doing The Right Thing' door de ogen van haar demente grootmoeder: 'I just sit in silence / let the pictures soak'.In Alone/With you klinkt die (angst voor) eenzaamheid zo: 'I hate sleeping alone / I hate sleeping with you'...

Tracklist :

01. New Ways
02. Numbers
03. Doing the Right Thing
04. How
05. Mothers
06. Alone / With You
07. No Care
08. To Belong
09. Fossa
10. Made of Stone

13-01-16

CD - David Bowie, Blackstar (2016)

david bowie, foto, laatste foto, rip, blackstar

Ongelooflijk hoe de voorbije week - nog voor het nieuws over zijn dood bekend was - gespeculeerd werd over de nieuwe en (jammer genoeg) laatste CD van David Bowie. Velen vonden de manier waarop de grootmeester zichzelf steeds weer in vraag stelt en steeds weer vernieuwt ronduit subliem. Er werd gesproken over een nieuw personage: Lazarus en daarbij werd er gretig verwezen naar vroeger werk.

Maar wat niemand - ondanks de donkere teksten en dreigende sfeer - voor mogelijk hield: dit album is Bowies testament, zijn manier om afscheid te nemen van zijn fans. Een gegeven dat een extra lugubere dimensie toevoegt aan dit meesterwerk.



Look up here, I'm in heaven
I've got scars that can't be seen
I've got drama, can't be stolen
Everybody knows me now

Tracklist:
Blackstar (9:57)
'Tis a Pity She Was a Whore (4:52)
Lazarus (6:22)
Sue (Or in a Season of Crime) (4:40)
Girl Loves Me (4:51)
Dollar Days (4:44)
I Can't Give Everything Away (5:47)

18:15 Gepost door blog in CD review | Permalink | Commentaren (0) | Tags: david bowie, blackstar, cd, review, rip |  Facebook |

10-05-15

5 albums die je gehoord moet hebben: Snoop Dogg, Alabama Shakes, Palma Violets, Howling & Girl Band

Snoop Dogg - Bush

snoop dogg, bush, followthebush

Snoop Dogg's nieuwe album 'Bush' is volledig geproducet door Pharrell Williams en dat merk je meteen aan de feel good vibes ofte de oh zo typische retro-futuristische funk. Voeg daarbij de vele gastoptredens van ondermeer Kendrick Lamar, Gwen Stefani, Charlie Wilson en Stevie Wonder en je weet: dit is een must hear !

 

Palma Violets - Danger In The Club

Voor Palma Violets was het praktisch onmogelijk om het succes van hun eerste CD '180' te evenaren, maar - zo zeggen ze zelf toch - opvolger 'Danger in the club' is een "zeer creatief plaatje geworden". Iets wat we enkel kunnen beamen.

 

Alabama Shakes - Sound & Color 

 

"Don't Wanna Fight", zoals het live klonk bij David Letterman, bewijst dat dit tweede album van Alabama Shakes nog beter klinkt dan hun reeds veelvuldig bejubbeld debuut 'Boys & Girls' (nu al drie jaar geleden).

 

Girl Band - the early years

"Anger is an energy, disco is a weapon." (John Lydon)

 

Howling - sacred ground

Een mix tussen folk en electronica, gestript van alle essentie zodat enkel het naakte - sorry - pure overblijft. Subtiele klanken en een herkenbare stem, meer moet dat niet zijn.

10-03-15

Mumford & Sons is er weer. Beluister hier de nieuwe single "believe"

mumford and sons, believe, new single

Na een jarenlange stilte is Mumford & Sons er weer - hoera ! . De band gaat intensief toeren en zal ondermeer te zien zijn op Rock Werchter - hoera (2) ! Maar er is meer, op 4 mei mogen we ons verwachten aan een nieuw album met als titel 'Wilder Mind' - hoera (3).

En er is meer: dat album gaat anders klinken dan wat we na 'Sigh no more' en 'Babel', hun twee vorige plaatjes, zouden verwachten. De band breekt met het verleden en hangt de banjo letterlijk aan de haak. In plaats daarvan doen electrische gitaren hun opwachting. Een natuurlijke evolutie, zo luidt het.

Voor wie een meer precieser idee wilt hebben van hoe dit concreet allemaal gaat klinken, is er nu reeds de nieuwe single "believe".

 

 

De meeste nummers werden geschreven tesamen met Aaron Dessner van the National in New York en daarna opgenomen in de Air Studios in London. Als producer werd James Ford ingeschakeld (die eerder reeds samenwerkte met Arctic Monkeys, Haim en Florence and the Machine).

Over de samenwerking met Aaron Dessner vertelt Lovett het volgende :   

"We met Aaron touring around, just on the circuit. We've been huge fans of The National for ages. All of us, individually have got a very personal attachment to their music. We ended up being complete super fans. After meeting Aaron said: 'Come to my garage in Brooklyn and we'll make some music'. It was quite innocent really."

16-02-15

CD: Bob Marley and the Wailers - Easy skanking in Boston '78

bob marley, cd, easy skanking, boston, live, 1978Vorige week zou Bob Marley 70 jaar zijn geworden (ware er niet de kanker die hem in 1981 zou vellen) én dat moet gevierd worden. Met een live CDtje bijvoorbeeld. 

 

Voor dit kleinood - dat de naam "easy skaning Boston 78" meekreeg - dook de platenfirma in het archief van de familie Marley. Ze vond er een nog nooit eerder uitgebrachte opname: een volledige live registratie van een naar verluidt historisch concert in Boston. Compleet mét uniek beeldmateriaal. Slechts gefilmd met 1 camera want het betrof hier namelijk de opnames van een fan die van Marley de toestemming kreeg het podium te beklimmen. Daar waar het beeldmateriaal nog redelijk amateuristisch blijkt, is de geluidskwaliteit wél top. Gelukkig maar.

 

Het concert in Boston stond volledig in het teken van het album 'Kaya', vandaar nummers als 'easy skanking', maar bevat ook een aantal klassiekers als 'I shot the sheriff', 'jamming' en 'no woman no cry'.

 

Kortom: een must hear.

 

 

bob marley, bob lives, jamaica, pic, easy skanking, boston, 78

 

 

Tracks

01. Slave Driver 

02. Burnin' & Lootin' 

03. Them Belly Full 

04. The Heathen 

05. Rebel Music

06. I Shot The Sheriff 

07. Easy Skanking

08. No Woman No Cry

09. Lively Up Yourself 

10. Jamming 

11. War / No More Trooble

12. Get Up Stand Up 

13. Exodus

 

24-03-14

CD: Elbow - The take off and landing of everything (2014)

elbow, the take off

Jolig, sympathiek, zonder al te veel streken... Het lijkt wel alsof Elbow steeds trouw aan zichzelf is gebleven. Toch is de band - gedurende al die jaren - uitgegroeid tot een megaband, die net als Kings of Leon festivals doet uitverkopen. Maar daar waar KOL zijn stijl heeft omgegooid naar stadion-rock, houdt Elbow het bij epische songs. Kortom: "The take off and landing of everything" is een plaatje dat volledig in de lijn van voorgaande albums ligt: sfeervolle songs, zorgvuldig opgebouwd en zonder echte climax. 

De plaat volgt op de relatiebreuk van zanger Guy Garvey met journaliste Emma Unsworth. Het doet Guy mijmeren over de zin en onzin van het leven, zonder al te diep in een depressie of klaagzang te vervallen. Vandaar ook de titel, trouwens: het zweverige van een relatie (the take off) gevolgd door de ontnuchtering en het weer met beide voeten op de grond belanden (the landing).

De tien songs zijn allen pareltjes. Stuk voor stuk poezie, waarbij de muziek als het ware de diverse sentimenten lijkt te ondersteunen. Zacht en sluimerend afgewisseld door forse uithalen. Het doet denken aan oeverloze conversaties met vrienden in een café. 

Het album opent prachtig met “This Blue World”, een eerbetoon aan ex-vriendin Emma. “She and I won’t find another me and her”, klinkt het berustend. Maar, “You’ll find a better mirror in another.” zo luidt het medicijn ( 'Real Life (Angel)' ). Toch is er steeds weer die nood aan een dronken nacht: 'My Sad Captains' (dat zijn titel ontleent aan een gedicht van Thom Gunn) en 'Fly Boy Blue/ Lunette'. Dat laatste nummer valt op door zijn tempowissel. Het begint met oversture gitaren en blazers, om redelijk rustig & akoestisch te eindigen... Gedurfd, dat zeker.

'The take off' is een stuk minder toegankelijker dan vorige platen en zal zonder twijfel de liefhebbers van  “One Day Like This” afschrikken. Maar: Wie de moeite neemt, dit werkje te ontdekken, gaat zeker niet teleurgesteld achterblijven.

Tracklist:

This Blue World (7:12)

Charge (5:17)

Fly Boy Blue / Lunette (6:22)

New York Morning (5:26)

Real Life (Angel) (6:46)

Honey Sun (4:44)

My Sad Captains (5:59)

Colour Fields (3:37)

The Take Off and Landing of Everything (7:14)

The Blanket of Night (4:14)

17:46 Gepost door blog in CD review | Permalink | Commentaren (0) | Tags: elbow, the landing, the take off |  Facebook |

11-03-14

CD: Admiral Freebee - the great scam (2014)

admiral freebee,the great scam,cd

 

"I fell in love with you, cause there's nothing else to see". Admiral Freebee heeft een nieuw album uit ( nvdr 'the great scam' ) en dat zullen we geweten hebben. Want het openingszinnetje uit hitsingle 'nothing else to do' spookt al weken door ons hoofd. 

En de hele tijd dachten we: 'niet zo netjes, uit verveling verliefd worden'. Tot we het hele verhaal te horen kregen. Het nummer gaat over een eenzame vakantie op een spaans strand. "Er was echt helemaal niemand en er waren geen mooie vrouwen om te zien." Kortom, enkel jezelf om verliefd op te worden: "I fell in love with me". "Ik werd niet afgeleid en toen zong ik dat. De melodie was heel leuk, maar ik dacht als ik het zou veranderen naar ‘you’ dat ik er dan later in de kroeg er nog een vrouw mee kan versieren." 

Voor 'the great scam' werden kosten nog moeite gespaard. Onze Admiraal trok voor de opnames de oceaan over, werkte er samen met producer John Agnello (Sonic Youth, Dinosaur Jr) en koos als drummer 'Steve Shelley' (Sonic Youth). Indrukwekkende geloofsbrieven. 

Toch verrast het plaatje nooit. Admiral Freebee is en blijft zichzelf. Een singer songwriter die als geen ander - met dank aan die typische stem - een bepaalde sfeer kan creeëren. Nu eens ingetogen, dan weer extravagant vrolijk. Zowel poppy als rocky... 

Tom van Laere zoals we hem graag hebben, nu al vijf platen lang.

Tracklist:

Nothing Else to Do

Walking Wounded

Breaking Away

Making Love in 2014

Finding My Way Back to You

Poet'S Words

I Don'T Want to Feel Good Today

Do Your Duty

No One Here

The Land of Lack

In Spring

Sad Old Light

08:59 Gepost door blog in CD review | Permalink | Commentaren (0) | Tags: admiral freebee, the great scam, cd |  Facebook |

09-03-14

Rotatielijst: 5 albums die je gehoord moet hebben ( maart 2014 )

 

rotatielijst,neneh cherry,beck,eagulls,st vincent,band of horses

 

Neneh Cherry - Blank project

De comeback van de eeuw. Ik weet het, we overdrijven graag, maar dit klinkt écht goed. Totaal anders ook dan de popsongs waarmee ze vorige eeuw bekend werd. Neneh's nieuwe stijl: "claustrofobische electronica, die mooi afkleurt tegen haar sensuele stem" (de morgen)

 

Eagulls - eagulls

Postpunk uit Leeds. Herkenbare melodieen, maniakale zang, krassende gitaren en een boel power. Kortom, een band die je in het oog moet houden...

 

Beck - Morning Phase

Beck bewijst met "morning phase" zijn kwaliteiten als songschrijver. Na de "herrie" van zoëven, een welgekome rustpunt. 

 

St. Vincent - St. Vincent

Een van ‘s werelds eigenzinnigste muzikantes: creatief, mysterieus en eigenwijs. Meer poppy en toegankelijker dan haar vorige platen, zonder echt al te veel toegevingen te doen...

 

Band Of Horses - Acoustic At The Ryman 

Een greatest hits set, live en unplugged. Opgenomen in het legendarische Ryman Auditorium in Nashville.

19-02-14

Rotatielijst: 5 albums die je gehoord moet hebben ( februari 2014 )

angel olson

The Sore Losers - Roslyn

Een portie eerlijke en oprechte rock and roll. We hebben het altijd al gezegd: the Sore Losers had drie jaar terug de Humo's rock rally moeten winnen. 

 

Angel Olsen - Burn Your Fire for No Witness

Een wondermooie stem gecombineerd met een complexe en melancholische sound. Een stuk steviger dan wat we van haar gewoon zijn, maar nog altijd een intieme eerlijke kijk in het diepste van haar gedachten...

 

Maxïmo Park  - Too Much Information

Volgens critici heeft Maximo Park nooit meer het niveau gehaald van hun debuutalbum "A Certain Trigger". "Too Much Information" is een aardige poging, wel mét eigen accenten... gelukkig maar.

 

Suzanne Vega - Tales from the Realm of the Queen of Pentacles

k Kan het niet helpen, maar Suzanne Vega blijven we herinneren als de zangeres van het wondermooie "Luca", nu al zo'n slordige 25 jaar geleden. Met "Tales from the Realm of the Queen of Pentacles" bewijst de amerikaanse dat ze er nog altijd staat. Wat een wondermooie stem...

 

Intergalactic Lovers - Little Heavy Burdens

Een album met bitterzoete liedjes vol weemoed en verbittering... Nog meer diepgang dan hun - ook al schitterende - debuut.

13-02-14

CD: Broken bells - after the disco (2014)

broken bells

Mocht je er aan twijfelen, de jaren 80 zijn weer hip. Dat bewezen niet alleen Daft Punk en Arcade Fire onlangs met hun nieuwste albums, maar nu ook Broken Bells. Gek, want ons was verteld dat dit een verderfelijke en oersaaie periode was. Hebben we het dan zo mis?

Broken Bells, dat is de groep van Shins-zanger James Mercer en Brian Burton, beter bekend als Danger Mouse. Op zich een rare combinatie, maar wel eentje die werkt. 

Op 'after the disco' werden de gitaren voor de gelegenheid verbannen. Het zijn synths die hier alle aandacht opeisen. Tesamen met de weemoedige stem van Mercer levert dit een verzameling van weemoedige popsongs op. De verwijzingen naar de jaren 80, het post-disco tijdperk bij uitstek, is nooit veraf. Het is een album die zijn inspiratie vond bij de New Wave en synth pop van ondermeer OMD, New Order en Kraftwerk; een typisch Twin Peaks sfeertje én de disco van de Bee Gees zelf, met 'Holding on for life' als het ultieme bewijs hiervan.

‘Leave It Alone’ klinkt wondermooi weemoedig. 'the Angel and the fool' is dan weer een krachtige ballad, terwijl opener 'perfect world' aantoont tot wat Broken Bells in staat is. Kortom een plaat die dank zij de vele toeters en bellen nooit gaat vervelen. Ofte voor elk wat wils.

En dan moeten we misschien toch maar onze mening over de jaren '80 gaan herzien...

tracklist

Perfect World (6:24)

After the Disco (3:39)

Holding on for Life (3:56)

Leave It Alone (5:30)

The Changing Lights (3:48)

Control (3:41)

Lazy Wonderland (3:21)

Medicine (3:28)

No Matter What You're Told (3:50)

The Angel and the Fool (3:15)

The Remains of Rock & Roll (4:54)

18:24 Gepost door blog in CD review | Permalink | Commentaren (0) | Tags: broken bells, after the disco |  Facebook |