tumblr analytics

09-11-09

Concert Editors, Vorst Nationaal (8 november 2009)

editors"Help ze hebben de toegang tot de parterre afgesloten!"
Ons eerste gedachte toen we Vorst Nationaal - zoals gewoonlijk veel te laat - binnen stapten was er een van paniek. Omwille van de veiligheid hadden ze de toegang tot het gelijkvloers met dranghekken afgesloten. Trappen nemen tot de tweede verdiep was het devies. Nog nooit had ik zoiets gezien. Maarre: dan kennen ze ons nog niet. Vorst Nationaal is een doolhof en via via geraak je uiteindelijk toch beneden. Gelukkig maar ! Maar dit terzijde.

The editors kan je vandaag de dag gerust een supergroep noemen. Ze zouden helemaal niet misstaan als topper op Rock Werchter. Al bij al is het voor de band vrij snel gegaan. Een paar jaar terug stonden ze nog onbekend te wezen in de Trix, een klein zaaltje in het Antwerpse. Nu verkopen ze Vorst Nationaal én de Lotto arena vrij snel uit.

De band heeft dan ook al drie CD's op hun palmares staan. Op de jongste plaat 'in this light and on this evening' werden de gitaren opzij geschoven en vervangen door synthesisers. Een gewaagde keuze. Sommige nummers op de plaat vind ik niet om aan te horen, maar live lijkt het allemaal te kloppen. Ook de overgang naar de oudere nummers verliep zonder problemen.

Het geluid van de Editors is donker maar opzwepend. De verwijzingen naar Joy Division en jaren 80 new wave toestanden zijn nooit ver weg. Toch heeft de groep zijn eigen identiteit. De stem van Tom Smith klonk lager dan ooit. Ook de overige bandleden speelden met vol overgave. De groep genoot duidelijk van het enthousiaste publiek. Het resultaat was een twee uur lange set die op geen enkel moment wist te vervelen.

Wat we te zien kregen, was een balans tussen oud en nieuw werk. Hits als 'an end has a start', 'racing rats' en 'smokers outside the hospital doors' deden de concertzaal ontploffen. Maar ook nieuwe nummers als 'eat raw meat = blood drool' wisten te overtuigen. De zaal ging helemaal uit zijn dak tijdens 'papillon' (mét vuurwerk), maar toen was het optreden jammer genoeg afgelopen.


Setlist:

In This Light And On This Evening
An End Has A Start
Bullets
You Don't Know Love
Bones
Racing Rats
The Boxer
Lights
Blood
Escape The Nest
The Big Exit
Eat Raw Meat = Blood Drool
Camera
You Are Fading
Smokers Outside The Hospital Doors
Bricks And Mortar
Walk The Fleet Road

Munich
Fingers In The Factories
Papillon

19:46 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, bespreking, brussel, vorst, editors |  Facebook |

05-11-09

Concert Bat for Lashes, AB Brussel (31/10/2009)

Als je de video's van Bat for Lashes bekijkt, dan heb je het gevoel dat je in een sprookje bent terecht gekomen: dromerig en sensueel. Die sfeer miste ik een beetje tijdens het concert voorbije zaterdag. Ik had me aan een klein en onschuldig meisje verwacht, maar kreeg een volwassen vrouw te zien die zelfvertrouwen uitstraalde, zich duidelijk amuseerde en die een wondermooie stem heeft. Ze zong loepzuiver en gepassioneerd. De kleine verlegen Natasha Khan is groot geworden. Figuurlijk dan. Want het is en blijft een nederig en vriendelijk iemand. Een mens zou zich voor minder afvragen waarom de band niet bekender is.

Zaterdag was het Halloween en dus was het podium versierd met een plastieken skelet en een reusachtig spandoek van een wolf die naar de maan huilt. Maar dit even terzijde, want laten we even terugkeren naar het muzikale.

Opmerkelijk was dat de twee bekendste nummers na elkaar gespeeld werden: 'what's a girl to do?' en het wondermooie 'Daniel'. Maar dat deed niks af van de kwaliteit van de set. Het was en bleef boeiend tot het einde. 'Prescilla', ik krijg opnieuw kippevel als ik er aan denk.

Die topprestatie was niet alleen de verdienste van de schattige Natasha, ook haar band wist te overtuigen. Sarah Jones (drums), bekend van New Young Pony Club, was zonder twijfel een aanwinst. En ook Charlotte Hatherley mocht er zijn (letterlijk en figuurlijk). Het samen aan de piano gezongen 'Horse and I' liet een onuitwisbare indruk achter.

Setlist:
Glass
Sleep Alone
The Wizard
Moon and Moon
Horse and I
What’s A Girl To Do?
Daniel
Tahiti
Siren Song
Trophy
Two Planets
Pearl’s Dream

The Big Sleep
Wilderness
Prescilla

Foto's vind je hier

31-10-09

Concert White Lies, AB Brussel

White Lies wordt wel eens dé revelatie van 2009 genoemd. Het is een band die volgens velen thuis hoort in het rijtje van Joy Division-achtige bands zoals Editors en Interpol. Vandaar ook dat we nieuwsgierig waren naar hun optreden in de AB van voorbije donderdag.

Het begon allemaal schitterend met opener 'Farewell to the fairground'. Beginnen met een van de singles is zowieso een gok, zeker als je weet dat de band maar een paar bekende nummers heeft. Dat laatste was al vrij spoedig jammerlijk duidelijk: een paar pareltjes moesten het hele optreden recht houden. Wat we te horen kregen was een afwisseling tussen toppers en ondingen.

Uiteindelijk was het een vrij kort optreden, maar voor een band met maar 1 cd is dat vanzelfsprekend. Ik was aangenaam verrast door de stem van zanger Harry McVeigh. Hij heeft inderdaad veel weg van Tom Smith (zanger Editors), maar mist toch nog het charisma. Bij momenten klonk het allemaal net iets té gewoon. Maar dat is detail-kritiek.

Na hun optreden in de AB, hun passage op Werchter en eerdere optredens, kan men slechts 1 conclusie trekken: het is wachten op een vervolgalbum. Pas dan zal duidelijk worden wat de band nog in petto heeft. Hopelijk volgen er nog meer 'death'-achtige songs.

Setlist:
Fairwell to the fairground
Taxidermy
E.S.T.
The price of love
You still love him
To lose my life
A place to hide
Fifty on our foreheads
Nothing to give
Unfinished business

Heaven (Talking Heads cover)
From the stars
Death

17:41 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (1) | Tags: concert, brussel, ab, ancienne belgique, white lies |  Facebook |

19-10-09

Green Day, concert Sportpaleis Antwerpen

greendayGeloof het of niet maar het was de eerste keer dat ik Green Day aan het werk zag. En: het was leuk om te zien, vooral het begin was (letterlijk) knallend. Reeds vanaf de eerste noot reageerde het hele publiek uitbundig en die sfeer zou het hele optreden blijven. Lang geleden dat het hele sportpaleis zo uitbundig reageerde.

Muzikaal gezien zat het allemaal wel snor. Het concert was een bloemlezing uit 15 jaar Green Day. Punk is het al lang niet meer (met uitzondering van een schitterend 'When I come around' en 'Basket case'). Maar who cares? De rock-opera sloeg aan. Hoogtepunt waren 'know your enemy', het massaal meegezongen 'Boulevard of broken dreams' en de hele reeks bisnummers. Vooral de accoustische afsluiters 'Wake Me Up When September Ends' en 'good riddance' waren heuse kippenvelmomenten.

Ook showtechnisch zat het allemaal goed ineen. Er was de indrukwekkende videowall, het knallende vuurwerk en de andere speciale effecten.

Maar... (natuurlijk is er een maar). Wat me vooral stoordde: het bijna infantiele gestoei met het publiek. Mensen die het podium op mochten, de karaoke-momenten, het 'klap nu in je handen' en zing daarna 'ole ole', de mozart interpretatie en de 60's covers Shout/Stand By Me/Satisfaction , het gestoei met waterpistooltjes en wc papier, enz... Even dacht ik midden in de night of the proms te zijn terechtgekomen. Zet Billie Joe Armstrong (de zanger) een rode neus op en hij is de perfecte clown.

Waar is de tijd dat Green Day nog stoere punk was?

Conclusie: een meer dan twee uur durende show die van begin tot einde boeide. Chapeau !!!

Setlist :

Intro: Song of the Century
21st Century Breakdown
Know Your Enemy
East Jesus Nowhere
Holiday
The Static Age
Before the Lobotomy
Are We The Waiting
St. Jimmy
Boulevard of broken dreams
Hitchin'A Ride
Welcome To Paradise
When I Come Around
Brain Stew
Jaded
Longview
Basket Case
She
King For A Day
Shout/Stand By Me/Satisfaction
21 Guns
Minoriry

American Idiot
Jesus Of Suburbia

Wake Me Up When September Ends
Good Riddance (Time Of Your Life)

Fiche
Concert: Green Day
Locatie: Sportpaleis Antwerpen
Datum : 17 oktober 2009
Foto:
Jakke

22:33 Gepost door Epic | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, concert, sportpaleis, green day, greenday |  Facebook |

06-10-09

Noisettes, concert Botanique, za 03/10/09

De Noisettes waren oorspronkelijk rockers. Maar ze raakten onder invloed van de sixtiesperiode. Een periode die mede dankzij Amy Winehouse en consoorten weer hip is. "Wild young hearts" is hun geslaagde nieuwe cd, geproducet door Jim Abbiss (Monkeys, DJ shadow). Zangeres Shingai Shoniwa verrast zowel door haar elegantie, als door de manier waarop ze de strijd met de gitaren aangaat. Zo stond het te lezen op de officiele aankondiging van hun optreden in de Botanique.

En dat bleek volledig juist te zijn. Shingai is inderdaad iemand om wow tegen te zeggen. Ze stond op het podium in een miniscuul kleedje dat amper tot onder haar kont reikte. En als ze op zo'n moment hevig op en neer gaat springen, dan... Ik hoef er geen tekening bij te maken. Shingai viel ook op door haar stem. Een stem die zeker niet moest onderdoen voor die van pakweg Amy Winehouse. Meer nog: het lieftallige zangeresje ziet er een pak sympathieker en enhousiaster uit. Ze leek te genieten van het optreden en dat straalde af op haar publiek.

Aanvankelijk reageerde dat publiek maar makjes, alsof het eerst moest kennis maken met de Noisettes. Ook hun single "don't upset the rhythm" bracht niet de gewenste vreugde. Maar niet veel later was die klik er wel en werd het toch nog een feestje. Het was een schitterend concert met een heleboel hoogtepunten. Niet alleen "never forget you" gaf me kippevel, maar ook de voor mij onbekende nummers.

Absoluut hoogtepunt was het tweede bisnummer toen Shingai het publiek in dook en zich op de schouder van een stoere man liet ronddragen.

Kortom: het was genieten. Voor herhaling vatbaar !

Noisettes + The Bikinians
za 03/10/09
Botanique, Brussel

20:48 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, youtube, verslag, botanique, noisettes |  Facebook |

03-09-09

Ladyhawke @ Pukkelpop

Wat ziet ze er oubollig uit, was het eerste wat door mijn hoofd flitste bij het zien van Pip Brown ofte Ladyhawke. Later las ik dat ruitjeshemden terug in zijn. Ah vandaar. Het zag er in ieder geval jaren 80 uit (ook haar haar) en waarschijnlijk was dat de bedoeling.

Pip is een verlegen meid die genoot van het applaus en de enthousiaste reactie van het publiek. 'It's so hot here' was het enigste wat ze wist uit te brengen. Ze verwees telkens weer naar dat kleine flesje water.

Het was al spoedig duidelijk dat Pip meer is dan een blonde bimbo. Ze weet hoe ze haar instrumenten moet bespelen (nee geen seksueel getinte grapjes hier). Bovendien kan ze nu al terugvallen op 3 hits: 'back of the van', 'Paris is burning' en 'my delirium'. Genoeg voor een leuk sfeertje in een hete club.

12:30 Gepost door Epic in Pukkelpop | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, verslag, ladyhawke, pukkelpop 2009 |  Facebook |

30-08-09

La Roux vs Little boots @ Pukkelpop, concert

la rouxlittle bootsLa Roux (links) en Little Boots (rechts) worden in de engelse pers beiden genoemd als de revelatie van het voorbije jaar. Maar wie van de twee is het beste? Wij zochten het voor jullie uit en vergeleken hun beide optredens op Pukkelpop.

La Roux is zowieso bekender dan haar "kleine zusje". Ze scoorde reeds enkele hits terwijl het voor Little Boots allemaal nog moet beginnen. Dat merkte je ook aan de opkomst in de Club. Bij La Roux kon er geen mens meer bij.

La Roux - Little Boots:  1 - 0

Objectief bekeken weten beide dames artistiek hun mannetje te staan. Alleen klinkt de stem van onze rosse nogal hoog en gaat het daarom vrij snel vervelen.

La Roux - Little Boots : 1 - 1

Gaan we louter op het uiterlijke af, dan ziet Elly Jackson (la roux) er aartslelijk uit. Ze versterkt dat beeld nog door op het podium te verschijnen in een wijd manshemd en lelijk hoedje waaronder haar kuif te zien is. Vergeleken met haar concurrente is het verschil er een van dag en nacht. De kleine blonde (little boots) zag er betoverend mooi uit. Ik weet wel, uiterlijk is niet belangrijk, maar toch...

La roux - Little boots : 1 - 2

Ik had bovendien de indruk dat Elly zich er nogal gauw vanaf heeft gemaakt. "it's too hot in here". Na een half uur verliet ze het podium. Kort en krachtig, dat wel, maar we hadden toch gehoopt op meer.

Eindstand: La roux - Little Boots : 1 - 3

( little boots, new in town )

Setlist Little Boots:

Earthquake
Meddle
New In Town
Clicks
Maths
Symmetry
Remedy
Love Kills
Stuck On Repeat

29-08-09

Florence & the machine @ Pukkelpop, veslag

;-) (Florence is duidelijk aangedaan door het loeiharde applaus)
florenceFlorence is een pittige 25 jarige roodharige babe met een presence om u tegen te zeggen. De langbenige beauty had vlak voor haar een enorme ventilator geplaatst en gaf daardoor Marilyn Monroe-gewijs haar glitterbroek prijs. Kortom: Florence is een bevallige verschijning die gezien mag worden.
Haar CD is nog maar pas uit en toch ging de volledige club uit zijn dak. Minutenlang daverend applaus tussen de nummers door. Florence was er zichtbaar aangedaan van. Je zou van minder. Mede daardoor werd dit optreden tot een ongekend niveau getild. Chapeau!!!
Florence & The machine: de waanzin nabij.

27-08-09

Faith no More @ Pukkelpop

"That was fucked up" (Mike Patton na de doodsmak die een technicus maakte tijdens zijn mislukte stagedive. De bandleden keken er met open mond naar en legden zelfs even de muziek stil om een kijkje te gaan nemen. Toen alles bleek mee te vallen, vervolgden ze aangedaan hun set)
 
Als jonge tiener was ik fan van Faith no More. Mike Patton, toen nog een wildebras met sikje, was mijn held. Maar ik heb ze toen nooit live te zien gekregen en daar had ik enorm veel spijt van. Nu 15 jaar later staan ze weer op een podium. Ik was er blij om, maar had ook mijn twijfels. Vele bands die een reunie-tour plannen, zijn immers een schim van wat ze vroeger waren. Bovendien had ik de geruchten gehoord dat Mike Patton af en toe zijn kuren heeft.
 
Wel, Mike Patton was in topvorm. Hij kronkelde als een duivel over het podium, geselde zijn stembanden en gromde en spuwde als een bezetene. Maar opgelet: kijk niet in zijn cocaine-eyes, want je bent verdoemd voor de rest van je dagen. Zijn blik is die van een krankzinnige en dat mochten de VIPs op de eerste rij ondervinden. Toen zij volgens Patton net iets te ongeinteresseerd deden, sprong hij pardoes van het podium en zette hij hen te kakken (zie filmpje).
 
Het hele concert zat trouwens vol humor en zelfrelativering. Neem nu de intro: alle bandleden kwamen op in pastelkleurige kostuums. Mike had zelfs een wandelstok bij. Het leek wel of we te maken hadden met een stelletje bejaarde mannen die opnieuw op tournee gingen omdat ze geld nodig hebben. En toen 'reunited' van Peaches en Herb over de weide galmde, was het huilen met de pet op. Meliger en oubolliger kon niet. Als enige vorm van zelfspot kan dit tellen. Of wat dacht je van volgende uitspraken: "I can smell your armpits" of "Happy hour" als aankondiging van Easy. 
 
We kregen afwisselend het hardere werk te horen vermengd met enkele balads (remember 'easy'). Het was een set die een mengeling was van hits en minder bekende nummers. Kortom: genieten van begin tot eind. En als we dan toch kritiek moeten uiten: het optreden mocht gerust een uurtje langer duren
 
Hopelijk komt er spoedig nieuw werk aan...
 

setlist :
Reunited
Land Of Sunshine
Caffeine
Evidence
Surprise You're Dead
Last Cup
Easy
Midlife Crisis
Epic
RV
Gentle Art
King For A Day
Ashes
Just A Man
Stripsearch
We Care A Lot

14-07-09

Madonna @ Werchter (2009)

Bah Madonna

Zelden zo'n uiteenlopende commentaren gehoord als na het optreden van Madonna in Werchter. Blijkbaar is het voor velen not done om een optreden van de 'queen of pop' mooi te vinden (ook al waren ze er bij). Wel menskes: ik was er ook bij en heb genoten van een schitterende show. Show inderdaad, want muzikaal was het iets minder (een groot deel van het optreden stond op band, het gitaarspel van Madonna was slechts fake). Maar dit zijn zaken die ik reeds voor het kopen van mijn ticket wist.

Toen ik zaterdagochtend het barbiepoppetje bij de kapper trots hoorde verklaren dat ze 's avonds naar de weide in Werchter zou afzakken, wist ik: voor haar loopt dit verkeerd af. En ik kreeg waarschijnlijk gelijk: het Madonna-publiek is niet echt een festivalpubliek. Zelden zoveel naaldhakken, witte broeken en/of andere dure kleding gezien als op die modderige weide voorbije zaterdag. En dat velen onder hen hun paraplu aan de ingang moesten afgeven wegens niet toegelaten, zal na het uurtje stortregen ook niet echt op gejuich zijn onthaald. En dan heb ik het nog niet gehad over de verkeersellende op de E40 en E314 vanuit Brussel. Wel beste mensen: op zo'n momenten kan je maar beter in Limburg wonen, vanuit Genk hebben we geen metertje file gehad.

Publiek 

Wat mij het meest? Praktisch iedereen stond er bij en keek er naar. Het leek wel een kudde koeien die naar een trein aan het staren was. Jammer. Enkel tijdens het eerbetoon aan Michael Jackson stond de weide dartel te huppelen. Tsja, wat moet je daarop zeggen?

 Show vs muziek

Laten we even naar de show zelf terugkeren: die was in vier blokken onderverdeeld. Elk blok werd gescheiden door een kort intermezzo (zodat miss Maddie zich kon gaan omkleden). En mocht het nog niet duidelijk zijn uit mijn commentaar hierboven: muziek was slechts ondergeschikt. Het podium bestond uit enorme beeldschermen die in elkaar / uiteen schoven, omhoog getild werden en/of uit de lucht kwamen afgedaald.

4 delen

Het begon allemaal indrukwekkend. Je wist niet waar eerst kijken: Madonna op haar troon, de vele dansers rondom haar, de limousine op het podium, de vele schermen, ... Pas na een tijdje begon je op de muziek te letten. Eerste hoogtepunt (voor mij) was "Vogue". 

In het tweede deel (Madonna in schoolmeisjesuniform) kregen we een heleboel oude nummers te horen, maar dan wel in een moderner kleedje. Leuk om terug te horen: "Holiday" en "Music".

En toen kwam het spaanse luik. Daar waar in het grootste deel van de show de queen herself letterlijk in de spotlights stond, liet ze nu de eer aan een heus zigeunerbandje. Een leuk intermezzo dat een beetje langdradig werd.

Tussendoor stuurde de queen haar boodschap voor een betere wereld en klimaat de weide in. Dat haar eigen ecologische voetafdruk fenomenaal groot is, zullen we daarbij maar even vergeten.

Gelukkig werden we naar het einde toe overdonderd door heuse techno beats. "Like a prayer" bezorgde me kippevel, net als "Ray of light" dat vooraf gegaan werd door "Frozen" (de in Belgie verboden single). Maar toen was het al bijna "game over". Geen bisnummers, dat is bij geenenkel Madonna optreden zo. Oh ja, dat madame een uurtje te laat aan haar set begon, had alles te maken met het wachten op duisternis en niet met het ego van de jongedame. Jong, inderdaad, want op haar vijftigste nog zo rondhuppelen, je moet het maar doen.

Setlist
(bron: goformusic.be)

The Sweet Machine (video intro) (met samples uit Manipulated Living van Michael Andrews), 4 Minutes, Human Nature en Give It 2 Me)
Candy Shop
Beat Goes On
Human Nature (met samples uit Gimme More van Britney Spears)
Vogue(met samples uit 4 Minutes en Give It To Me van Timbaland)

---
Die Another Day (remix) (video interludium)
Into the Groove (met samples uit Toop Toop van Cassius, Jump, Apache van Sugarhill Gang en Double Dutch Bus van Frankie Smith)
Holiday (met samples uit Everybody, Heartbeat en Billie Jean en Wanna Be Startin' Somethin' van Michael Jackson)
Dress You Up (met samples uit Anarchy In The UK van The Sex Pistols en My Sharona van The Knack)
She's Not Me
Music (met samples uit Put Your Hands Up 4 Detroit van Fedde Le Grand en Last Night a DJ Saved My Life van Indeep)

---
Rain (remix)(video interludium)(met samples uit Here Comes the Rain Again van de Eurythmics)
Devil Wouldn't Recognize You
Spanish Lesson
Miles Away
La Isla Bonita (met samples uit Lela Pala Tute van Gogol Bordello)
Doli Doli (Kolpakov Trio solo) (dans interludium)
You Must Love Me

---
Get Stupid (video interludium) (met samples uit Beat Goes On, Give It 2 Me, 4 Minutes en Voices)
4 Minutes
Like a Prayer (met samples uit God Is A DJ van Faithless en Feels Like Home van Meck)
Frozen (met samples uit I'm Not Alone van Calvin Harris en Open Your Heart)
Ray of Light
Give It 2 Me

06-05-09

Polsslag : Von Bondies, Fever Ray, Yeah Yeah Yeahs en Peter Doherty

vonbondies1De Von Bondies deden me sterk aan een 'high-school-bandje' denken. De twee cheerleaderachtige rock-chicks mochten er best wezen, maar muzikaal gezien stelde het me teleur. Het geluid stond veel te luid (net als bij de andere optredens trouwens) en het klonk niet echt heel zuiver. Bovendien zijn ze het one-hit wonder stadium nog altijd niet ontgroeid: het was een klein uur wachten op hun enige hit "C'mon c'mon". Leuk om eens gezien te hebben, maar zeker geen wow effect.


fever1Dat wow effect was er wel bij Fever Ray, het project rond the Knife zangeres Karin Dreijer Andersson. De hele sfeer die de groep wist op te roepen was vreemd dreigend en bij momenten sprookjesachtig. Het geheel had iets weg van een... duiveluitdrijving (voor zover ik daar ervaring mee heb). Karins stem bleef vervormd door de effectapparatuur en klonk bij momenten akelig griezelig. De lichtshow was spectaculair. Gekke lampenkappen op het podium trouwens en gekke kostuums waarin de verschillende bandleden zich huldigden. Ze leken wel hogepriesters. De hele show verliep vlekkeloos met als absoluut hoogtepunt de single "when I grow up". Voor het eerst kregen we het ware gelaat van Karin te zien : een echt elfje.


yeahDe Yeah Yeah Yeahs speelden een zeer strakke show. Snijdende gitaren gingen hand in hand met de synthesizer sound van de nieuwe nummers uit "It's blitz!". Karen O. hotste over het podium als een volleerd performer en tilde het concert naar een hoger niveau. De omkadering zag er leuk uit met dat grote oog boven het podium. Een van de betere optredens die avond, alleen was de sfeer onder het publiek bedroevend te noemen. Een festival in een kille betonnen ruimte... het lijkt me geen goed idee.

dohertyPeter Doherty... Komt hij of komt hij niet? Pukkelpop en Werchter vorig jaar gingen aan hem voorbij. Het laatste omdat zijn kat toen moest bevallen, remember? En ook deze avond leek het fout te gaan. Zoals later zou blijken miste de performer zijn vlucht in Frankfurt en heeft Chokri een busje moeten inhuren om de man in razend tempo in Hasselt te krijgen, waar hij uiteindelijk twee uur te laat het podium beklom. Maar wat we te zien kregen, deed ons alle miserie direct vergeten: Peter in zijn eentje op een podium, akoestische gitaar in de hand. Het was vooral het voor ons onbekende materiaal uit zijn recente solo-album Grace Wastelands dat de revue passeerde, maar storen deed het niet echt. Tijdens 'The last of the English roses' , al vrij vroeg in de show te horen, trippelden twee ballerina's het podium op om het geheel wat op te vrolijken. Peter was biezonder spraakzaam en deed zijn imago alle eer aan: hoedje op, sigaret in de mond en de ene coctail na de andere naar binnen gietend.

 

18-04-09

Concert Razorlight, AB Brussel

Razorlight, het groepje van "arrogante" Borrell (al was daar voorbije donderdag niks van te merken), verwierf wereldfaam met "America", een single uit hun vorige CD. Van toen af aan ging het steil bergop. De groep toerde ondermeer met de Kaiser Chiefs door Australië. En omdat die tour zo vermoeiend was, besloot de band het wat kalmer aan te doen: tijd voor een clubtour. Een tour die ook in Brussel passeerde (AB). We waren er bij en keken er naar.

Borrell zag er leuk uit met zijn krullen. Zijn witte outfit ruilde hij voor een keertje voor een skinny jeans. Zijn witte t-shirt bleef (jammer genoeg) het hele optreden aan. Kwa verschijning mag Johnny er best wezen...

Razorlight speelde een gedreven, maar redelijk kort optreden. Johnny deed heel wat moeite om het ietwat oudere publiek te overtuigen (hij zweette zich te pletter), maar slaagde daar niet altijd in. Nummer zoals 'Stumble and fall' en het nieuwe 'North London Trash' klonken schitterend, maar het publiek reageerde niet echt uitbundig.

Pas tijdens 'before I fall to pieces' kreeg hij de handjes op elkaar, maar toen zat het optreden er al bijna op. 'Wire to wire', de nieuwe single, klonk schitterend en ook 'america' was een topper. Opvallend toch hoe goed de stem van Borrell bleef klinken.

Vijftig minuten duurde het en toen was het tijd voor de bisnummers. En wat mij betreft, mochten die achterwege blijven. 'somewhere else' moest een waardige afsluiter worden, maar kon bijna niemand bekoren...

Al bij al een schitterend optreden.

12:33 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: razorlight, concert, ab, brussel |  Facebook |

19-03-09

Michael Jackson heeft een dubbelganger !

Ik viel steil achterover toen Michael Jackson in een persconferentie een reeks optredens aankondigde. Oei, dacht ik, gaat die dat wel kunnen? Want wie herinnert zich niet hoe de king of pop zich meer dood dan levend in een rolstoel liet voortduwen? Of de popster die uit angst om af te gaan een optreden op tv annuleerde? Moet zo iemand een reeks van 50 concerten afwerken? Onmogelijk !

Fingers crossed

Ik hoop voor de miljoenen fans dat ze geen desillusie gaan oplopen en dat alle concerten normaal zullen doorgaan... Ik hoop echt dat Michael tijdens de moon-walk niet zijn neus verliest... 't Zou nogal een zicht zijn...

De dubbelganger

Daarom ook dat het me niet verbaasde dat ik in de krant las dat er sprake is van een dubbelganger. Een heuse compot-theorie! Want aandachtige journalisten hadden gemerkt dat de man met dat rare uiterlijk een iets lagere stem had als anders. En zag zijn kin er niet ietwat te vierkant uit?

Een dubbelganger!!! Alleen... wie zou zichzelf zo toetakelen om toch maar op Michael te lijken?

Wat de standaard wist te vertellen:
Het gerucht is ontstaan na de vier minuten durende persconferentie van de popster om de concertreeks aan te kondigen. Aandachtige kijkers stelden vast dat de 50-jarige Michael Jackson een opvallend vierkante kin had, een zwaardere stem en een wat ongemakkelijk loopje. Jackson zou een dubbelganger hebben ingeschakeld omdat hij te ziek was voor de persconferentie waar de hele wereld op zat te wachten.

De controverse over een valse Michael Jackson begon in 1999 toen Michael een bizar optreden gaf in een theater in het Britse Barnstaple.

Alle concerten die Jackson van 8 juli 2009 tot 24 februari 2010 in Londen geeft zijn uitverkocht. Met 33 stoelen per seconde is het de snelst uitverkochte concertreeks.

10:31 Gepost door Epic in Focus | Permalink | Commentaren (0) | Tags: michael jackson, concert, londen, o2 |  Facebook |

15-03-09

Concert Franz Ferdinand, AB Brussel (review)

Enkele weken terug noemde ik Bloc Party een van de betere concerts die ik had gezien. Wel: ik ga er nog eentje aan dat lijstje toevoegen: Franz Ferdinand. Franz kwam, zag en overwon. De AB ging vanaf de eerste noot plat voor de heren. Lang geleden dat ik een zo enthousiast publiek heb gezien.

En dat is best verwonderlijk te noemen. De band heeft een sabatjaar achter de rug en was daardoor in de vergetelheid geraakt. Bovendien kon het nieuwe album niet altijd op goede commentaren rekenen. "De groep is over zijn hoogtepunt heen" hoorde je verschillende journalisten zeggen. Met een extra portie electronica zijn ze groepen als Kaiser Chiefs en Bloc Party achternagegaan, maar echter zonder het gewenste resultaat: vernieuwend is het al lang niet meer.

Maar Franz en co hebben het heel slim aangepakt. In hun show wisselden ze nieuwe nummers af met hun hits (en dat zijn er intussen al een heleboel). Het eerste halfuur was schitterend: 'Do you want to', 'dark of the matinee' en 'walk away' zorgden voor een ware orgie van genot. Daarna slabakte het wat even, maar gelukkig herpakte de band zich. 'Michael' en 'ulysses' mochten afsluiten. En toen was het tijd voor de bisnummers. Daarvan onthouden we dat 'This fire' deed wat het moest doen: waardig afsluiten. 

Het was een concert volgens de regels van de kunst. Het publiek was laaiend enthousiast en mede daardoor werd het een onvergetelijke avond. Nieuwe afspraak deze zomer op Werchter !

Setlist
Come on home
Do you want to
No you girls
Dark of the matinee
Twilight omens
Walk away
The fallen
Take me out
Turn it on
40 ft
Bite hard
Michael
Ulysses

Lucid dreams
What she came for
Outsiders
This fire

18:45 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, franz ferdinand, ab, brussel |  Facebook |

02-03-09

AC/DC - Sportpaleis Antwerpen

Wij waren er niet bij (geen tickets) en daar baal ik van. Hadden jullie meer geluk? Laat dan zeker een reactie achter. Ik wil dolgraag weten hoe (goed) het wel niet was.

In de standaard klonk het als volgt:

Doe de Slimste Mens over AC/DC, uw tijd gaat nú in: Australië, schooluniform, Bon Scott, 'Whole lotta Rosie' en 'bloedende oren'. Dat laatste moet er na zondag echt weer even bij.

Alle epileptische aanvallen van -de zoals steeds in korte broek gehesen- Angus Young of trippelpasjes van Brian Johnson -nog steeds Hij Die Bon Scott Verving, ook al is dat volgend jaar alweer dertig jaar geleden- ten spijt, was dit in de eerste plaats een pokkeluid concert.

Alsof de vijf hardrockers (gemiddelde leeftijd: 56) wilden bewijzen dat ze misschien wel acht jaar gewacht hebben met hun laatste cd Black Ice, maar intussen geen darts hebben zitten spelen. Of misschien wel, maar nog steeds een gemene lap hardrock kunnen neerzetten.

Nu staat er op die Black Ice niet één song met de zuigkracht van een 'Highway to hell', 'Thunderstruck' of 'Whole lotta Rosie', maar dus wel een paar gemene lappen hardrock. En na 35 jaar in de stiel hoef je de Australiërs ook niet te vertellen hoe je een show neerpoot.

Je begint met een animatiefilmpje waarin een paar ferme wijven rondlopen en een duivelse Angus Young een trein opstookt tot hij de zaal inrijdt (op het scherm toch) en gooit er meteen zo'n nieuw nummer achter - 'Rock 'n' roll train', bijvoorbeeld. Je laat Brian Johnson meteen tussen het publiek lopen op de uitnodigende catwalk -maar niet meteen tot middenin de zaal, je houdt nog wat achter- en laat Angus Young in het tweede nummer, 'Hell ain't a bad place', achteloos even bewijzen dat hij gerust een metalsolo van twintig minuten zou kunnen spelen, maar liever gewoon lekker doorramt. En voor het derde nummer gooi je een klassieker in de zaal, 'Back in black', bijvoorbeeld.

Het is een formule, en normaal zijn wij daar niet zo voor, maar AC/DC doet het nog steeds zo goed. Niet meer zo goed als tien jaar geleden: toen ze de zaal voor 'Thunderstruck' een minuutje in het duister lieten wachten, dachten we nog dat dat was om de spanning op te bouwen.

Alleen werd er daarna voor ongeveer elk nummer even gewacht op een donker podium. Alle begrip voor (gemiddelde leeftijd, tenslotte, 56), al bleef de twijfel of het echt nodig was: wie 'Anything goes' met zijn vijven zo perfect gelijk kan inzetten, heeft vast genoeg metier om een rare overgang, of zelfs een technisch probleem, te overbruggen. Johnson bleef in elk geval tot de toegiften krijsen als een krolse kater, aan zijn stem kan het niet gelegen hebben.

Afgezien van die momenten dat het even uitdoofde, hebben we ons overigens prima geamuseerd. Met de klok die voor 'Hell's bells' naar het podium zakte, zodat Johnson er even aan kon gaan bungelen met een blik van 'ik word hier gewoon voor betaald!'

Met de gigantische opblaasbare Rosie die de maat meetapte met haar voet tijdens 'Whole lotta Rosie'; en ja, ook met de 'een-twee-drie-vier!' oerklassieke rockers die twee uur lang over ons uit werden gestort, met als 'kalmste' moment de bluesrocker 'She's got the jack', dat door Angus Young van een gitaar als een rokershoest werd voorzien. Natúúrlijk was het niet nieuw - op hun leeftijd gaan ze daar echt niet meer mee beginnen - maar volgende keer gaan we weer.

setlist :

Rock 'n' roll train
Hell ain't a bad place
Back in black
Big jack
Dirty deeds
Shot down in flames
Thunderstruck
Black ice
She's got the jack
Hell's bells
War machine
Anything goes
You shook me all night long
T.N.T.
Whole lotta Rosie
Let there be rock
Highway to hell
For those about to rock (we salute you)
Link

20:16 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, ac dc, antwerpen, sportpaleis |  Facebook |

16-02-09

Concert Bloc Party, AB Brussel (13 februari 2009)

bloc party

 

Belgen in een concertzaal zijn net koeien. Ze staren naar de band vooraan op het podium en vergeten er bij dat ambiance niet vanzelf komt. Dat was de kritiek na het Bloc Party-optreden van voorbije donderdag. Maar dat was donderdag... Vrijdagavond ging iedereen collectief uit de bol, wat bij Kele positieve reacties uitlokte. Alleen al dat "ge-boe", dat begrijp hij niet goed ("wij zijn vrienden").

Het was een show die me meer dan ooit aansprak. Een stuk beter ook dan hun vorige twee passages (werchter en lotto arena). Reden daarvoor: de krachtige stoerdere sound van de band. Het klinkt allemaal een stuk luider en ruiger dan bij vorige optredens. Voeg daarbij een uitstekende zaal en je weet: die avond kan niet meer stuk.

Gek, want het zijn nu net die electronica-invloeden die me tijdens het beluisteren van 'intimacy' zo tegenstaken. Ik heb het plaatje zelfs bijna de vuilbak ingekieperd. En wie mijn recensie las enkele maanden terug, weet dat ik niks positiefs daarover heb geschreven. Maar dat was de cd, live bleek alles perfect te kloppen. Meer nog: die electronische toets zweepte het publiek nog extra op.

Het concert was een perfecte mix tussen oud en nieuw werk. Oude nummers werden door iedereen meegebruld. Bij momenten werd er zelfs gecrowd-surft. Lang geleden dat ik dàt nog eens gezien heb.

Net als het publiek was ook Kele heel enthousiast. Drummer Matt Tong zat al spoedig in ontbloot bovenlijf te spelen en gitarist/bassist Russell Lissack en Gordon Moakes hielden zich wat meer op de achtergrond.

Veel had ik er niet van verwacht, ten onrechte zo bleek later. Ik kreeg een perfect optreden te zien van een gedreven groep die eigenzinnig blijft zoeken naar nieuwe sounds. Ik ben fan en hoop hen op Werchter terug te zien!

Link: Alles over Bloc Party.

Foto's : Bloc party in de AB

Setlist (onder voorbehoud) :
Trojan Horse
Hunting for witches
Positive tension
Halo
Signs
Song for Clay
Banquet
Blue light
Uniform
Mercury
So here we are
Like eating glass
Ares

Price of Gasoline
The Prayer
Helicopter

This Modern Love
Flux

13:31 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, bloc party, ab, brussel |  Facebook |

30-01-09

Madonna komt naar Belgie (11 juli, Werchter)

madonna


Madonna komt naar België! En dat is voor het eerst! Madonna’s zeer succesvolle “Sticky and Sweet” tournee krijgt deze zomer een Europees staartje.  “Het is nieuw voor mij. Nooit eerder heb ik een tournee verlengd. Ik kijk er naar uit terug onderweg te zijn, om plaatsen te bezoeken waar ik nog niet geweest ben en om terug te keren naar steden waarvan ik hou”, verduidelijkt ze. Op zaterdag 11 juli houden Madonna en haar gevolg halt in het Festivalpark in Werchter. De ticketverkoop voor het allereerste concert van Madonna in België start volgende week zaterdag, 7 februari, om 9u.

De SMS ticket-code: MAD.
Officieel start de voorverkoop zaterdag 7 febr om 9 uur, maar het is al dikwijls voorgevallen dat de lijnen een uurtje vroeger open gingen. Bestellen via SMS doe je op deze manier:
Stuur een sms naar 3060 met code MAD, gevolgd door een spatie en het aantal tickets (max. 6) dat u wilt bestellen (ALLEEN kredietkaart). Tip: Check je profiel op goformusic.be (activeer SMS ticketing) nu al, het bespaart je heel wat ellende.
SUCCES !!!

09:38 Gepost door Epic | Permalink | Commentaren (0) | Tags: madonna, concert, werchter, tour |  Facebook |

26-01-09

Concert Kaiser Chiefs, AB Brussel (jan 2008)

kaiserTwee jaar terug zag ik ze aan het werk in het Hof ter Loo (klik hier voor de link). Toen waren ze nog een redelijk onbekend bandje. Hun eerste CD was net uit, ze hadden amper nummers genoeg om een vol uur te vullen. Sindsdien is het  heel snel gegaan voor de Kaisers. Hun optredens op Werchter en Pukkelpop waren legendarisch. Toen bekend raakte dat ze in de AB zouden optreden, aarzelde ik geen moment. Zo een grote band in zo een klein zaaltje? Dat kon alleen maar vuurwerk geven.

Volksmenner

Ongelooflijk dat een band die amper drie cd's uit heeft, al een greatest hits-concert kon brengen. Misschien klonk het allemaal een beetje te bekend, te voorspelbaar. Maar niemand die er zich aan stoorde. De hele zaal ging uit de bol bij de vele "oooohs" en "aaahs". Het was een uur lang dansen en brullen. En toen was het voorbij. 1 uur 15 minuten: het mocht wat mij betreft wat langer geduurd hebben, maar erover klagen gaan we niet.

Volksmenner Ricky Wilson zag er een stuk magerder uit dan bij zijn vorige passage. Maar wat wil je ook, als je je elk optreden volledig geeft? Het was duidelijk dat de band nog altijd met heel veel plezier en zonder al te veel tegenzin speelt. En dat werkt aanstekelijk. Niet alleen "Ruby" (zie video), maar ook "Na Na Na Na Naaa" werden door het publiek op gejuich onthaald. De tragere nummers ("tomato in the rain") werden wijselijk thuis gelaten. Zelfs de liedjes uit hun nieuwste cd klonken een pak beter dan op plaat. Daar waar ik vroeger nog twijfelde over het nut van het electronische kleedje van slappe nummers als "good days bad days" of "You want history", verdween dit gevoel volledig bij de live-versie.

Lichtshow

Als ik dan toch nog enige vorm van kritiek mag uiten: ik ergerde me een beetje aan de lichtshow tijdens het optreden. Er waren momenten dat ik mijn ogen dicht moest houden, omdat ik verblind werd. Ook de tijd dat de zanger van een band met een volgspot werd gevolgd, ligt blijkbaar ver achter ons. Wat ik op het podium te zien kreeg: donkere schaduwen. Maar dat even terzijde.

Conclusie: Vertrouwde kost, uitstekend gebracht.

Links

Verslag van hun optreden in Hof ter Loo - 2006
Kaiser Chiefs - Rock Werchter (2007)
Kaiser Chiefs - Rock Werchter (2008)
Kaiser Chiefs - artiestenpagina

13:17 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, kaiser chiefs, ab, brussel, 2008 |  Facebook |

22-01-09

Concertagenda - Emiliana Torrini en Beirut

Ongelooflijk, maar waar: als je naar de concertlijst op livenation kijkt, dan zal je merken dat een groot deel ervan uitverkocht is. Geen tickets meer voor Bloc Party, Kaiser Chiefs, AC/DC, Metallica, PJ Harvey, Franz Ferdinand ... en zo kan ik nog even doorgaan.

Maar tussen al die volgeboekte concerten, heb ik er toch nog twee gevonden die de moeite waard zijn. Al vermoed ik dat het voor het Beirut-concert in de Botanique nu ook al te laat is.


Emiliana Torrini (Muziekodroom, Hasselt, 2 febr 2009)

Wie neuriet 'My heart is beating on the jungle drum' nu niet mee? Als Emiliana Torrini spreekt - in dit geval zingt - zwijgt al de rest. De meest diepzinnige gesprekken stoppen abrupt bij de eerste klanken van deze Ijslandse met Italiaanse roots. Met uitermate veel precisie in elkaar geknutselde muziekjes, begeleid door zang waar zelfs de haren van je oren van gaan rechtstaan. Dit jaar bracht ze het album 'Me and Armini' uit. Een plaat die de stelling 'hemelse, pure, ondefinieerbare muziek' alle eer aandoet en overal bejubeld wordt met het maximum van de sterren. Mis daarom dit unieke, sfeervolle concert van deze klassevrouw - die overigens 'Slow' van Kylie Minogue schreef - niet!

Beirut (Botanique, Brussel, 6 mei 2009)

De multi-instrumentist Zach Condon koppelt een intelligente ‘songwriting’ aan composities waar koperinstrumenten en percussie overheersen. Hij laat zich inspireren door de volksmuziek uit de Balkan, het Franse lied, de Mexicaanse troubadours en zeker ook de synthetische pop uit de jaren 80. Beirut brengt een nieuw album uit dat in werkelijkheid bestaat uit twee EP die qua stijl diametraal tegenover elkaar staan: „March off the Zapotec“ en „Holland“. Live, omringd door talrijke extravagante muzikanten, goochelt dit jonge wonder met zijn trompet, zijn ukulélé en zijn micro om zo tot solide en wondermooie composities te komen.

20:00 Gepost door Epic | Permalink | Commentaren (0) | Tags: agenda, concert, emiliana torrini, beirut |  Facebook |

14-01-09

Oasis - Vorst Nationaal (13 januari 2009)

oasis


Generaal

Als een generaal die zijn troepen keurde, stond hij op het podium. De armen gekruist op zijn rug en starend naar zijn publiek, zonder een woord te zeggen.

Liam Gallagher, ik heb een haat/liefde (ver)houding met die man. Ik bewonder hem voor wat hij verwezenlijkt heeft, maar ik haat hem voor hoe hij is. Sommigen zullen het arrogantie noemen, ik noem het de attitude die mede Oasis groot heeft gemaakt...

Parkeerprobleem

Ook met Vorst Nationaal zelf heb ik een haat/liefde verhouding. Het moment dat je die arena betreedt, wordt je overspoeld door een gevoel van verwondering. Een stuk gezelliger dan het sportpaleis, daar bestaat geen twijfel over. Ook het geluid klinkt er stukken beter. Bovendien heb je door de oplopende vloer een prima zicht op het podium.

Maar wat een moeite heb ik niet moeten doen om een parkeerplaatsje te vinden. Voor mensen, die net als ik, slechts op het allerlaatste moment toekomen, is dit de hel. Net op het moment dat we wilden omkeren en terug naar huis rijden, vond ik toevallig een doodlopend straatje, plaats zat en op slechts tien minuten wandelen van de zaal...

Een pak makker en rustiger dan vroeger

Wij stonden ergens middenin, niet te ver naar voor om de ladingen bier en de lallende engelse fans uit de weg te gaan. Misschien iets te ver naar achter, want het publiek (vooral dertigers) leek nogal makjes. Het was niet zo als in de AB een aantal jaar terug toen het een waar volksveest werd.

Toen omschreef ik het op deze manier:
Ik stond er bij en keek er naar. Het meisje naast ons raakte in extase. Hand op het hoofd (bang dat haar hersenpan eraf ging vliegen?) en een Oh my god-blik op haar gezicht. Mensen die elkaar aankeken met een blik van verstandhouding, elkaar high-fives gaven enne wild zwaaiden met engelse vlaggen. Ondertussen vlogen bekers nog half vol bier door de lucht. De die-hard fan achter ons greep ons beiden vast voor een slow en achteraf was een jong tienertje de hele tijd "Yes" aan het roepen... It blew his mind. Nooit geziene toestanden die veel weg hadden van ...  ik zou het niet kunnen omschrijven.  

Niks van dit alles, dit keer. Niet alleen het publiek leek makjes, ook de band klonk zo. Het leek allemaal automatische piloot zonder al te veel animo. De bandleden stonden stokstijf hun ding te doen en dat was het. Bovendien kregen we een boel nieuwe nummers te horen, niet echt bevorderlijk voor de sfeer. Na elk nummer volgde er een ellenlange pauze... Zo erg dat op een bepaald moment Noel (voor de gelegenheid in een ruitjeshemd gekleed) de band begon voor te stellen. De pianist vergeleek hij met Gandalf uit Lords of the Rings en ik kan hem geen ongelijk geven. Gelukkig waren er de reusachtige beeldschermen achter het podium die wat voor afleiding zorgden, net als de vele koppige fans die op de trappen bleven kamperen en telkens weer werden weggejaagd door de security.

Hoogtepunt

Toevallig of niet, het eerste hoogtepunt kwam er toen Noel het even van zijn broer mocht overnemen: de accoustische versie van The Masterplan bezorgde me kippevel. God wat heeft die een mooie stem, een stuk mooier dan dat gezeur van grote broer. Al kan ik mij inbeelden dat een boel nummers zonder Liams stem heel wat minder goed zouden overkomen.

Het echte hoogtepunt kwam er pas op het einde van het concert: Wonderwall, Don't Look Back In Anger dat massaal werd meegebruld (schitterend!!!) en Champagne Supernova. Er werd afgeloten met I Am The Walrus van the Beatles.

Voor wie er nog aan mocht twijfelen: Oasis is de grootste en beste band van deze generatie, net zoals de Beatles dat vroeger waren. Zeg dat Liam het gezegd heeft.

Was jij er ook bij? Laat dan zeker een reactie achter !!!

Links :

Benieuwd hoe ze een paar jaar terug klonken? Lees dan zeker mijn verslag van hun optreden in de AB Brussel (4 juni 2005).
Oasis - AB Brussel (4 juni 2005) - klik hier

Setlist :

Intro
Rock 'N' Roll Star
Lyla
The Shock Of The Lightning
Cigarettes And Alcohol
The Meaning Of Soul
To Be Where There's Life
Waiting For The Rapture
The Masterplan
Songbird
Slide Away
Morning Glory
Ain't Got Nothing
Half The World Away
I'm Outta Time
Wonderwall
Supersonic

Don't Look Back In Anger
Falling Down
Champagne Supernova
I Am The Walrus (Beatles)

 

15-12-08

Concert AC/DC - Werchter (2 juli 2009) ?

AC/DC kondigt op zijn website een nieuwe stadiontour aan. Die begint op 13 mei in Leipzig en eindigt op 30 juni in Glasgow. Bijna alle europese landen komen daarbij aan bod, behalve... Belgie. Maar niet getreurd want er gaan hardnekkige geruchten dat de band haar tour zal afsluiten op Werchter. Laten we hopen dat het waar is.

14:17 Gepost door Epic | Permalink | Commentaren (2) | Tags: agenda, concert, acdc, ac dc, werchter, rock werchter |  Facebook |

11-12-08

Concert Franz Ferdinand, AB Brussel (12 maart 2009)

franz_ferdinandFranz Ferdinand, dat was ooit een troopopvolger van de Keizer in Oostenrijker. Het was een koud en despotisch man en zijn dood was de aanleiding tot wereldoorlog I. Franz Ferdinand, dat is ook een tof muziekbandje uit Schotland. Ze waren een tijdje terug enorm populair en scoorden de ene hit na de andere ("take me out", "the dark of the matinee" en "This fire" waren hoog in de hitlijsten terug te vinden). Toen werd het plots stil. De heren vonden dat het tijd was voor een korte rustpauze. Die rustpauze is nu gelukkig voorbij: er volgde een nieuwe CD en een nieuwe tournee. Die brengt de heren op 12 maart in de AB. De voorverkoop start morgen (vrijdag 12 dec om 9 uur)...

datum: 12 maart 2009
plaats: Ancienne Belgique, Brussel
Band:   Franz Ferdinand
Tickets: Start voorverkoop vr, 12 dec 2008
Link:    Tickets Franz Ferdinand (AB)

17:00 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, tickets, franz ferdinand, ab, brussel |  Facebook |

06-12-08

concert: Lily Allen, AB Brussel ( 8 mei 2009 )

lily allenGoed nieuws: Lily Allen heeft pas haar tweede cd klaar en gaat weer toeren. In mei volgend jaar passeert ze ondermeer in de AB, tickets kan je nu al bestellen.

Met "Allright still", haar debuutplaat, werd Lily meteen een wereldster. Vorig jaar was een jaar vol ellende met ondermeer een miskraam als triest hoogtepunt. Maar niet getreurd, ze staat er weer volledig. Getuige daarvan haar nieuwste single: "The fear".

Agenda:
Wie: Lily Allen
Waar: AB Brussel
Wanneer: 8 mei 2009
Tickets: bestel hier.

 

07:00 Gepost door Epic | Permalink | Commentaren (0) | Tags: agenda, lily allen, lilly allen, ab, concert, brussel |  Facebook |

05-12-08

Concert Grace Jones, AB Brussel (16 maart 2009)

grace jonesMocht je er nog aan twijfelen: Grace Jones is een icoon. Het was dankzij haar dat zwarte modellen de catwalk wisten te veroveren. Het was zij die een inspiratie vormde voor kunstenaars als Andy Warhol en Keith Haring. Het was zij die de hele wereld wist te shockeren...  Haar muziek: een mengeling van disco, reggae en pop.

Schitterend nieuws, want dat icoon passeert op maandag 16 maart 2009 in de AB (Brussel). Voor slechts 50 euro (het duurste AB concert ooit) kan je er bij zijn. Haast je, want het is de moeite.

Info :
Concert: Grace Jones
Plaats : AB Brussel
Datum : 16 maart 2009
Tickets: 50 euro ( Bestel hier )

15:15 Gepost door Epic | Permalink | Commentaren (0) | Tags: agenda, concert, grace jones, ab, brussel |  Facebook |

28-11-08

Emiliana Torrini, AB Brussel/Muzikodroom Hasselt (1 en 2/02/2009)

Emiliana Torrini, een IJslandse met ltaliaanse roots komt volgend voorjaar naar Belgie. Je kent ze waarschijnlijk van het wondermooie "my heart beats like a jungle drum". Maar ze heeft een heleboel meer op haar palmares staan. Zo schreef ze ondermeer de hitsingle 'slow' van Kylie Minogue en ook 'gollum's song' (Lord of the Rings) staat op haar palmares. De clip bij 'sunny road' werd in Ijsland tot video van het jaar bekroont... Kortom: een optreden dat je zeker niet mag missen.

Emiliana_Torrini_02

Concert: Emiliana Torrini,
Locatie :
AB Brussel, 1 februari 2009
of : Muzikodroom Hasselt, 2 februari 2009.

12:15 Gepost door Epic | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, emiliana torrini, muzikodroom, ab, agenda |  Facebook |

27-11-08

Roisin Murphy, fashion queen - Optreden Vorst Nationaal

RoisinMurphy_09Madonna is de queen of pop, Kylie de princess en Roisin... de fashion queen. Haar shows zijn echte verkleedpartijen waarbij ze de extravagante outfits niet schuwt. Haar see-thru t-shirtje is nu al legendarisch, haar hoedjes ook. En daarover mogen we trots zijn, want niemand minder dan Christophe Coppens ontworp ze.

Het concert in vorst viel nog op door een ander feit: het noodweer (sneeuw) buiten en het feit dat daardoor de helft van de mensen niet kwamen opdagen. Om hen toch nog een plezier te doen, zal de webcast van het hele optreden binnenkort op Roisin's website te zien zijn.

Links:
- Elle fashion magazine
- Recensie optreden Vorst Nationaal (23 november 2008)
- Officiele site

20-11-08

Concertagenda December 2008

dEUS_01Wie zei er ook weer dat er in December niks te doen was? Voor zij die voor het nieuwe jaar nog gauw een concertje willen meepikken: een overzichtje.

01 dec 2008  Everlast  Cirque Royal, Bru 
01 dec 2008  Witchcraft  Frontline, Gent 
03 dec 2008  Eastpak Antidote Tour  Hof Ter Lo, Borgerhout 
03 dec 2008  Stereo MC's  Het Depot, Leuven   
05 dec 2008  Clouseau 'Crescendo'  Sportpaleis, Antwerpen
06 dec 2008  4 Tits  Anarchic, Brussel 
06 dec 2008  Alter Bridge  Ancienne Belgique, Bruxelles 
06 dec 2008  Clouseau 'Crescendo'  Sportpaleis, Antwerpen
06 dec 2008  Dragons of Zynth  Ancienne Belgique, Bruxelles 
06 dec 2008  Jamie Lidell  Halles de Schaerbeek, Bru
06 dec 2008  Mika Miko  Botanique Witloofbar, Brussel 
06 dec 2008  The Hicky Underworld  Posthoorn, Hamont-Achel 
06 dec 2008  The Rones  Posthoorn, Hamont-Achel 
07 dec 2008  The Roots  Ancienne Belgique, Bruxelles 
09 dec 2008  Clouseau 'Crescendo'   Sportpaleis, Antwerpen 
10 dec 2008  dEUS  Forest Vorst Nationa(a)l, Bru 
10 dec 2008  Pete Murray  Handelsbeurs, Gent 
11 dec 2008  Anouk  Lotto Arena, Antwerpen 
11 dec 2008  Clouseau 'Crescendo'  Sportpaleis, Antwerpen 
11 dec 2008  dEUS  Forest Vorst Nationa(a)l, Bru 
11 dec 2008  The Hicky Underworld  Het Depot, Leuven 
11 dec 2008  The Rones  Het Depot, Leuven 
12 dec 2008  Buscemi  CC De Kimpel, Bilzen 
12 dec 2008  Clouseau 'Crescendo'  Sportpaleis, Antwerpen 
12 dec 2008  Leki  CC De Kimpel, Bilzen 
12 dec 2008  Wintersleep  Recyclart, Brussel 
13 dec 2008  Buscemi  Het Depot, Leuven 
13 dec 2008  Gotan Project  Halles de Schaerbeek, Bru 
13 dec 2008  Tindersticks  Rockhal, Esch/Alzette 
14 dec 2008  Clouseau 'Crescendo'  Sportpaleis, Antwerpen 
14 dec 2008  Slipknot & Special Guests Lotto Arena, Antwerpen 
14 dec 2008  Tindersticks  Concertgebouw, Brugge 
14 dec 2008  Xavier Rudd  Ancienne Belgique, Bruxelles 
15 dec 2008  Madness  Forest Vorst Nationa(a)l, Bru 
16 dec 2008  N*e*r*d  Ancienne Belgique, Bruxelles 
17 dec 2008  The (International) Noise Conspiracy  Nijdrop, Opwijk 
19 dec 2008  Clouseau 'Crescendo'  Sportpaleis, Antwerpen 
19 dec 2008  Gorillaz Sound System (DVJ)  Rockhal, Esch/Alzette 
20 dec 2008  Benga  Ancienne Belgique, Bruxelles 
20 dec 2008  Clouseau 'Crescendo'  Sportpaleis, Antwerpen 
20 dec 2008  Radio Soulwaxmas  Grenslandhallen, Hasselt 
20 dec 2008  The Rones  CC Muze, Heusden, Heusden 
26 dec 2008  Clouseau 'Crescendo'  Sportpaleis, Antwerpen 
31 dec 2008  Clouseau Party Concert  Sportpaleis, Antwerpen

Meer info op livenation.be

19:15 Gepost door Epic | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, agenda, livenation |  Facebook |

Lenny Kravitz, Sportpaleis Antwerpen (19/04/2009).

lenny kravitz“It’s Time For A Love Revolution”, een universele boodschap die Lenny Kravitz al twintig jaar verkondigt. Ondanks dat groot aantal dienstjaren, blijft de nieuwe Jimi Hendrix zich amuseren. Getuige daarvan zijn optredens in de AB begin dit jaar en Rock Werchter. Voor wie deze optredens gemist heeft, en al wie er maar niet genoeg van krijgen, is er een herkansing. Want Lenny Kravitz komt op zondag 19 April 2009 naar het sportpaleis.

De ticketverkoop start op zaterdag 22 november via goformusic. Snel zijn is de boodschap...

10-11-08

Concert Cold War Kids, AB Brussel - 9 november 08

Moeilijk te doorgronden ?
"Waar sleep je me nu weer naar toe? Ik ken hen niet eens!" Lisbeth was er gisteren duidelijk niet echt gerust in. En om eerlijk te zijn: ik ook niet. Ik weet wel, de Cold War Kids (want daarover hebben we het) hebbben met "Robbers and cowards" een kanjer van een debuutplaat afgeleverd. Genoeg redenen om uit te kijken naar hun optreden, zou je zo zeggen. Wel, ik heb nog niet alles verteld. Hun nieuwste album "Loyalty to loyalty" breekt volledig met de voorganger. Het is een moeilijk te doorgronden werkstuk. Een pak minimalistischer ook. En om eerlijk te zijn, na enkele luisterbeurten bleef slecht een beperkt aantal nummers hangen. Vandaar dat ik niet veel van hun optreden verwachtte.

cold war kids

Enthousiast en gedreven
Volledig ten onrechte, zo bleek later. Ik werd gecharmeerd door het enthousiasme van de band en zanger Nathan Willett die pendelde tussen gitaar en piano. Samen brachten ze een geluid voort om u tegen te zeggen. Instrumenten werden gegeseld, Nathan's stem wist zonder moeite het muzikale lawaai te overstemmen. Het klonk niet altijd even zuiver (vooral Hospital beds werd door het lawaai verkracht), maar dit werd ruimschoots gecompenseerd door een enorme gedrevenheid. Alles klonk veel intenser dan op plaat en dat was een zege.

Er werd sterk geopend met ondermeer "we used to vacation", "Mexican dogs" en het schreeuwerige "Something is not right with me".  Het was toen al duidelijk dat we vooral nieuw werk gingen voorgeschoteld krijgen, wat me even het ergste deed vrezen. Maar - zo zou later blijken - ook dat nieuwe werk wist ons te boeien. Een eerste hoogtepunt kwam er met "Robbers". De zaal werd volledig verduisterd en zanger Nathan Willett en bassist Matt Maust beschenen als inbrekers het publiek met een zaklamp. Daarna volgden enkele rustige nummers. "Hang Me Up to Dry" werd enthousiast onthaalt en na "Hospital beds" was het tijd voor de bisnummers. Wat we daarvan herinneren is het hectische "St. John", een echt kippevel-moment!!!

Minpunten
Als we dan toch iets negatiefs moeten vertellen, dan wil ik het hebben over de belichting. Veel meer dan enkele schaduwen kregen we gisterenavond niet te zien. Het podium was vrij duister, enkel het enorme grote decoratie-doek (de hoes van de nieuwe cd) baadde in een zee van licht.

Conclusie
Al bij al hebben we een schitterend concert gezien met op het podium een heel gedreven band. Ook al kenden we slechts een paar nummers echt goed, vervelen deed het nooit. Integendeel: elk nummer klonk zo verrassend anders, dat we van begin tot eind genoten hebben.

Setlist

God, Make Up Your Mind
We Used To vacation
Mexican Dogs
Something Is Not Rigth With Me
Every Man I Fall For
Robbers
Cryptomnesia
I’ve Seen Enough
Hang Me Up To Dry
Relief
Dreams Old Men Dream
Welcome To The Occupation
Quite Please
Hospital Beds
Against Privacy
Saint John

Extra's

1 ) Een live webcast (optreden 10/11 in de paradiso) kan je hier bekijken...  
2 ) Foto's van het optreden vind je hier.

11:37 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (1) | Tags: ab, concert, cold war kids, brussel |  Facebook |

28-10-08

Los Campesinos - Concert @ Paradiso (bekijk hier)

20:19 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, los campesinos, paradiso, live |  Facebook |