tumblr analytics

24-09-10

Concert U2, Brussel : Setlist (23 september 2010)

Enorme verschillen met dag 1 zijn er niet. Opmerkelijk: 'Angel of Harlem' dat sinds lang nog eens in de setlist opduikt, dito met 'bad' en wat velen betreurden: geen 'sunday bloody sunday'.

Ander opmerkelijk verschil: de regen die dag 2 met bakken uit de hemel viel.

Main Set: 
 1. Return of the Stingray Guitar 
 2. Beautiful Day
 3. New Year's Day
 4. Get On Your Boots
 5. Magnificent
 6. Mysterious Ways - Private Dancer
 7. Elevation
 8. Until the End of the World - Singin' In The Rain
 9. I Still Haven't Found What I'm Looking For
10. Angel of Harlem
11. Bad - Singin' In The Rain
12. In a Little While
13. Miss Sarajevo
14. City of Blinding Lights
15. Vertigo - It's Only Rock and Roll
16. I'll Go Crazy If I Don't Go Crazy Tonight (remix) - Relax - Life During Wartime
17. Pride
18. MLK
19. Walk On - You'll Never Walk Alone

Bis:
20. One - Rain
21. Where the Streets Have No Name
22. Hold Me Thrill Me Kiss Me Kill Me
23. With or Without You
24. Moment of Surrender - Singin' In The Rain

23-09-10

Concert U2, Brussel : Setlist (22 september 2010)

De setlist

 1.  Return of the Stingray Guitar
 2.  Beautiful Day
 3.  I Will Follow
 4.  Get on Your Boots
 5.  Magnificent
 6.  Mysterious Ways
 7.  Elevation
 8.  Until the End of the World
 9.  I Still Haven't Found What I'm Looking For
10. North Star
11. Mercy
12. In a Little While
13. Miss Sarajevo
14. City of Blinding Lights
15. Vertigo
16. I'll Go Crazy If I Don't Go Crazy Tonight
17. Sunday Bloody Sunday
18. MLK
19. Walk On

20. One/Amazing Grace
21. Where the Streets Have No Name

22. Ultraviolet (Light My Way)
23. With or Without You
24. Moment of Surrender

11:25 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (1) | Tags: setlist, u2, brussel, boudewijnstadion, concert |  Facebook |

22-09-10

Concert U2, Brussel

u2.JPG"U2 is een band die je eens in je leven gezien moet hebben."  Dat waren de woorden van mijn schatje toen ze een jaar geleden tickets kocht voor hun concert in het boudewijnstadion in Brussel.

Vroeger, toen ik nog een puber was en dweepte met de band (ten tijde van Achtung Baby, je weet wel die shows met de trabantjes), zou ik haar 100 procent gelijk hebben gegeven.

Nu twijfel ik. Het is allemaal zo groots, zo onwezenlijk geworden. Trop is teveel... Wat blijft er nog over van de muziek? De songs die gespeeld gaan worden lijken nu al van ondergeschikt belang. Want het is vooral de show en de enorme klauw zelf die een blijvende indruk gaat nalaten.

En toch zal ik net als alle andere 69999 mensen compleet uit de bol gaan.  Massa-hysterie noemen ze zoiets.

Waar ik tegen op zie: de enorme files op de ring... Het gebrek aan parkingplaatsen. Ik dacht er eerst aan met de metro te gaan. Alleen: wat als de show langer duurt dan half een (tijdstip van laatste metro) ?  

Maar niet getreurd: het gaat gigantisch zijn, iets groots en ongezien. Overmorgen een verslag.

04-09-10

Axl Rose (Guns n' Roses) : Asshole or heroe?

Toen ik nog een klein uppie was dweepte ik met Axl en de zijnen. Ik had een jeansvestje vol GNR-stickers en droeg dit tot ik er te groot voor was. Alle liedjes kon ik uit het hoofd meebrullen.

Maar wat is er nog overgebleven van de groep die ooit op hetzelfde niveau stond als Metallica? Niet veel, zou ik zo zeggen, zeker na de commotie rond hun laatste shows:

- Axl heeft de gewoonte uren te laat te komen (cfr Pukkelpop)
- Hij verveelt zijn publiek met ellenlange piano-solo's
- Ook het materiaal uit Chinese Democracy kan men met de beste wil ter wereld niet echt goed noemen
-
Op het Reading en Leeds festival trok de festivalorganisator letterlijk de stekker uit en
-
in Dublin bekogelden boze toeschouwers het podium met flesjes omdat ze te lang moesten wachten.

Veel goeds valt er maw niet te vertellen en toch heb ik kaartjes gekocht voor hun optreden in het sportpaleis. Dat belooft.


( Guns n' roses zijn te zien in het sportpaleis op 30 september, tickets via goformusic.be )

31-08-10

Jonsi @ Pukkelpop 2010

Jonsi voerde ons - net als in de AB een tijdje terug - mee doorheen zijn droomwereld : Ijslandse sprookjeslandschappen die op een groot scherm geprojecteerd werden. Tesamen met de feeerieke muziek die nu eens ingetogen en dan weer eens explosief was, was dit een ongeevenaarde ervaring. Een van de hoogtepunten van een schitterend pukkelpop.

Indrukwekkend: Grow Till Tall.


Setlist :

icicle sleeves
kolniður
sinking friendships
tornado
go do
boy lilikoi
animal arithmetic
around us
sticks & stones
grow till tall

30-08-10

The national @ Pukkelpop 2010

The National is een band die thuis hoort in een donkere zaal, niet op een hoofdpodium midden in de dag. Maar ondanks deze handicap wisten Matt Berninger en de zijnen ons vanaf de eerste noot te overtuigen.

De sound van de band doet denken aan de Editors en consoorten: melancholisch en duister. Vijf albums hebben ze al op hun palmares staan, maar nu pas komt de terechte doorbraak.

Zanger Matt zag er een beetje onwennig uit. Hij ijsbeerde over het podium, nerveus en angstig. Was hij nu dronken of is hij altijd zo? Ik zou het niet weten. Wat ik wel weet: de fles wijn die voor Matt klaar stond, was op het einde van het concert leeg.

Conclusie: een leuke eerste kennismaking. Ik verwacht me aan een nog betere performance in de AB dit najaar.


Setlist :

Anyone’s Ghost
Mistaken For Strangers
Blood Buzz
Slow Show
Squalor Victoria
Afraid of Everyone
Conversation 16
Apartment Story
Abel
England
Fake Empire
Mr. November
Terrible Love  

2 door cinema club @ Pukkelpop 2010

Kiezen tussen the drums of 2 door cinema club is geen makkelijke opgave. Het werd de tweede band. De club was voor de gelegenheid vol gelopen. Door het mooie zomerweer was het er bovendien redelijk warm. Voeg daarbij de aanstekelijke muziek en je weet: dit was zweten. Conclusie: deze band heeft alles in zich om groot te worden. ( als ze dat al niet zijn )


29-08-10

The van jets @ Pukkelpop 2010

Over the van Jets kan ik kort zijn: ze zijn schitterend ! Ik ben dan ook een fan van het eerste uur. Genoten van de bisnummers en het oudere werk. Kortom: ik kan niks zinnigs meer vertellen zonder in herhaling te vallen...


Kele @ Pukkelpop 2010

Kele (ex-bloc party) speelde als een echt volksmenner de marquee plat. Qua sfeer en enthousiasme zat het best snor. Songtechnisch iets minder. De meeste nummers zijn objectief bekeken nogal flauw. De uitschieters zijn niet toevallig de nummers die dateren uit de bloc party periode (flux en de mix van blue light, prayer en one more chance).

Conclusie: we want bloc party back.



Setlist :

Walk Tall
On The Lam
On The Other Side
Everything You Wanted
Bloc party Medley (Blue Light, The Prayer en One More Chance)
Tenderoni
Rise
All The Things
Flux

( Kele, Marquee, vrijdag - onze score : 4 / 5 )

28-08-10

Marina and the diamonds @ Pukkelpop 2010

Marina Diamandis ( zo weet u meteen ook waar de groepsnaam Marina & the Diamonds van daan komt ) weet als geen ander hoe ze het publiek rond haar vinger moet draaien. Ze ziet er sexy uit (die taille !) en kijkt 'iedereen' diep in de ogen. Wat een présence ! Voeg daarbij een stem die het midden houdt tussen Kate Bush en Florence and the Machine, een paar sterke popnummers en je weet: niet Ellie Goulding maar Marina is dé revelatie van 2010.

Enige minpunt: het manvolk naast mij dat niet te houden was en constant ongepaste vulgaire opmerkingen richting meisje slingerden. Ik schaamde me in hun plaats.


Setlist :

Mowgli’s Road
Outsider
Girls
I Am Not A Robot
Oh No!
Numb
Obsessions
Rootless
Hollywood
Shampain
Are You Satisfied?
Guilty

( Marina and the diamonds, club, vrijdag - ons oordeel : 4 / 5 ) 

Avi Buffalo @ Pukkelpop 2010

Avi Buffalo verwijst in zowat alles naar idool Neil Young. Buffalo zou betrekking kunnen hebben op Buffalo Springfield, de groep waarmee Neil doorbrak en ook hun songs doen denken aan de grootmeester: de stem, de krakerige gitaren en de fuzz en distortie waarmee het laatste nummer eindigde.

Maar, en dat bleek al snel duidelijk : de band mist nog wat maturiteit. Geef ze nog enkele jaren en het komt wel goed. 

Setlist :

Coaxed
5 Lil
Truth
What’s In It for
Can’t I Know
Summer
Remember Last

( Avi Buffalo, vrijdag, club - ons oordeel : 3 / 5 )

27-08-10

White lies @ Pukkelpop 2010

White Lies en zanger Harry McVeigh in het biezonder hoort thuis in het rijtje van Joy Division achtige bands zoals bijvoorbeeld Editors. Alleen is de band bij lange nog niet zo groot en moeten ze het nog voor een stuk hebben van de goodwill van het publiek. Sympathiek zijn ze zeker, maar of dat voldoende is?

Het is en blijft wachten op nieuw materiaal...

A Place To Hide 
Holy Ghost
To Lose My Life
Streetlights
E.S.T.
Is Love 
Unfinished Business
Bigger Than Us
Death
Farewell To The Fairground

( White lies, vrijdag, main stage - ons oordeel : 3,5 / 5 )

Eels @ Pukkelpop 2010

Als er iemand reden heeft om depressief te zijn, dan is het Eels wel. De man heeft zijn hele familie verloren aan ziektes, ongevallen of whatever. Voeg daarbij nog de recente breuk met zijn vriendin en je weet... Soit, de man heeft zijn verdriet kunnen wegschrijven. Veel van zijn liedjes kun je maw beschouwen als een soort van therapie. Zware kost dus.

Maar wat als je eens een vrolijk dagje hebt (zoals die vrijdag op Pukkelpop). Wat moet je dan spelen? Covers zoals Summer in de City?

De setlist varieerde van ingetogen en intiem tot rockende blues. Het klonk indrukwekkend.

E. zag er voor de gelegenheid nogal bizar uit. Hij was gehuld in een witte overal en zijn hele gezicht was bedekt door een indrukwekkende baard, een grote zonnebril en een bandage.

Leuk de man eens live aan het werk te zien. Hij heeft ons in ieder geval niet teleurgesteld.


Setlist

Prizefighter
She said Yeah 
Summer In the city (The Lovin’ Spoonful)
Tremendous Dynamite
My Beloved monster
I’m Going To Stop Pretending That I Didn’t Break Your Heart
Paradise blues
Spectacular girl
Fresh blood
Dog faced boy
That look you give that guy
Souljacker part I
Knuckles song
Mr. E’s Beautiful Blues
I like birds
Summertime (George Gershwin)
Looking up

26-08-10

We have band @ Pukkelpop 2010

Het lijkt wel of alle nieuwe bands verplicht het woord 'band' in hun naam hebben: 'band of skulls', 'band of horses' en ook 'we have band'. Buiten de naam hebben de groepjes niks met elkaar gemeen. We have band bijvoorbeeld brengt dance. De groep bestaat uit drie leden, elk met een eigen stemgeluid. Dit resulteert in een mix van uiteenlopende liedjes. Jammer genoeg kenden we er geen enkel van en daardoor moesten we ons voornamelijk beperken tot aangapen, verkennen en proeven.

Om kort te zijn: ze hebben er een fan bij. Hopelijk zijn ze een van de komende maanden nog eens te zien in de botanique en/of AB. Tegen dan heb ik de hele cd uit mijn hoofd geleerd, da's beloofd.

( we have band, dancehall, vrijdag - onze score : 3 / 5 )

Miike Snow @ Pukkelpop 2010

Van Miike snow had ik nog nooit gehoord. Tot ik tijdens hun optreden plots enkele bekende nummers hoorde: Black and blue, silvia en animal. Stuk voor stuk klassiekers. Om kort te zijn: ik ben blij dat ik ze aan het werk heb gezien. Prachtig optreden. Het was dansen van begin tot eind.



Setlist:
Intro 
Cult Logic 
Burial  
Black and Blue 
A Horse Is Not A Home 
Silvia 
Plastic Jungle 
Sans Soleil 
Animal 

( Miike snow, club, donderdag  -  onze score : 3,5 / 5 )

24-08-10

band of skulls @ Pukkelpop 2010

Een band met toekomst: band of skulls. Gitarist en frontman Russell Marsden ziet er best indrukwekkend uit met zijn baard en lange haar. Drummer Matt Hayward is een reincarnatie van the Animal uit de Muppets en lange magere bassiste Emma Richardson lijkt misschien wat schuchter, maar als ze haar duivels ontbindt, kan je maar beter bij haar uit de buurt blijven.

Laat deze drie hun ding doen en je krijgt complexloze, quasi perfecte garage-blues-rock. Rock en roll zoals ze moet klinken: rauw, gedreven en vol gevoel. Wat een verschil met de huidige generatie indie rockers. Onthou het goed: een gitaar moet wild en ontembaar zijn!

Soms zijn er voor een optreden geen woorden... Vandaar dat ik nu maar ga zwijgen.

<Quote > Gisteren speelden we op Pukkelpop, en de adrenaline van het publiek werkte zo aanstekelijk dat we ons daarna volkomen hebben bezat.





Setlist:
Light Of The Morning
Bomb
Patterns
Fires
I Know What I Am
Deat By Diamonds And Pearls
Hollywood
Impossible


( Band of skulls, club, donderdag - ons oordeel: 5 / 5 )

23-08-10

The Bear that wasn't @ Pukkelpop 2010

The bear that wasn't brengt zuinige intieme liedjes. Nils Verresen imponeert met zijn frele stem, ondersteund door een doodgewone akoestische gitaar. Muziek om kippevel van te krijgen. Muziek waarbij je het amper waagt om te ademen. Mijn persoonlijke favorieten: 'Tony the lion' en het liedje over de twee regendruppeltjes ('ballad of two raindrops'). Enige minpunt: het gebonk van de dancehall op de achtergrond.


The bear that wasn't, wablief, donderdag

Ellie Goulding @ Pukkelpop 2010

Een mooier begin van Pukkelpop konden we ons - letterlijk althans - niet voorstellen. Ellie Goulding is een bevallige deerne die in thuisland Engeland de status van topidool geniet. Ze werd door de BBC uitgeroepen tot 'sound of 2010' en viel in de prijzen tijdens de Brit Awards. De verwachtingen waren dan ook hooggespannen. Alleen: het viel redelijk tegen. Ellie heeft een prachtige stem, daar niet van, maar haar liedjes missen gevoel. Wat ons betrof, klonk het allemaal nogal té poppy. Misschien ideaal voor de vele pubertjes vlak voor het podium, maar ons verveelde het nogal snel. Gelukkig waren er nog de hits 'under the sheets' en 'starry eyes'. Volgende keer beter?




Ellie Goulding, marquee, donderdag.
Ons oordeel: 2,5 / 5

11-04-10

Enterrock 2010: The Van Jets en Das Pop

Enterrock keert terug naar zijn roots, zo klonk het in menige reclamefolder. Concreet betekent dit: geen dance-gedeelte meer, wel een kleinere 'club-zaal' waar jong Limburgs talent hun ding konden doen.

Het gevolg: een lage opkomst, slechts 7500 mensen en half gevulde zalen. Bovendien was het publiek dat kwam opdagen geen echt festival-publiek. Eerder een paar jonge pubers - die amper wisten wat muziek was, laat staan dat ze Das Pop of The Van Jets kenden - tesamen met hun ouders die braafjes achteraan de zaal bleven wachten.

Niet echt hoogstaand dus, ware het niet dat The Van Jets en Das Pop de meubels mochten komen redden. Hun concerten waren dan ook het hoogtepunt van de al bij al toch geslaagde avond.

Laten we beginnen met de Van jets. Het was duidelijk dat ze, vergeleken met hun concert in de Botanique enkele maanden terug, al heel wat routine hadden gekweekt. De band speelde met veel enthousiasme. Hun muziek was pure rock & roll, dynamisch en energiek. 'The future' werd met een hels kabaal vanuit de zaal onthaald en ook 'our love is strong' en 'what's going on' waren hét hoogtepunt van de avond. Leuk om te zien was hoe Johannes tot twee maal toe het publiek in dook. De tweede keer waagde hij zich zelfs aan een heuse sky-dive.

'De hollandse hoeren' van de Jeugd van Tegenwoordig kan je maar beter zo snel mogelijk vergeten. Niet echt hoogstaand en nu al passé, maar waarschijnlijk wel een publiekstrekker. Als het dan toch platvloers moest zijn, dan hadden we liever 'the opposites' op het podium gezien.

Das Pop, dàt was lang geleden. Bent van Looy stond een paar maanden terug met de Slimste mens ter wereld in de belangstelling en waarschijnlijk heeft hij daardoor heel wat bomma's naar Genk doen afzakken. 'Ik wist niet dat die muziek speelde'. De man ziet er niet uit met zijn veel te korte broeken, maar de energie spat er van af. Bent huppelde als een gek over het podium en wist intussen nog te zingen ook. Het publiek was uitzinnig en kreeg een heleboel hits te horen: 'you', 'fool for love', 'wings' en natuurlijk 'never get enough'. Meteen het laatste nummer van de avond, want een bisnummer kwam er niet.

09-04-10

Concertverslag - Phoenix, AB Brussel

Eind maart stonden we voor de afwisseling nog maar eens is een volle Ancienne Belgique. Dit keer voor Phoenix, niet echt mijn meest favoriete groep. Maar omdat schatje bleef aandringen, ben ik maar meegegaan. Achteraf heb ik het me niet beklaagd.

Het begon allemaal spectaculair: een wit doek verhulde het podium. Om stipt 9 uur begon de band er aan, vanachter dat doek. Met ‘Listzomania’ hadden ze de ideale opener te pakken. Het publiek ging uit zijn dak, zeker toen het doek naar beneden viel en de show pas echt kon beginnen.

Het ene na het andere nieuwe nummer (uit 'Wolfgang Amadeus Phoenix') werd op ons afgevuurd. Allemaal loepzuiver en met veel enthousiasme gespeeld, dat moet gezegd worden. Maar mij leek het allemaal een beetje te veel op elkaar.

En toen middenin het optreden er een saaie solo volgde, kon ik wel huilen. Gelukkig genoeg was dit het startsein voor een heleboel lekkers. Wat volgde was een resem hits: ‘Run Run Run’ (feest!),  ‘If I Ever Feel Better’ en ‘Long Distance Call’ deden het saaie eerste halfuur snel vergeten. Rustiger ging het er aan toe tijdens het bloedmooie ‘Everything is Everything’. Afsluiter werd een uitgerokken '1901' waarbij zanger Thomas Mars het publiek indook. Een uitzinnige reactie en oorverdovend applaus volgde. (en wij zagen dat het goed was )

( Phoenix, 27 maart 2010, AB Brussel )

12-03-10

Concert Groove Armada - AB Brussel ( 6 maart )

Vol verwachting waren we vorige zaterdag afgezakt naar de AB in Brussel voor het concert van Groove Armada. Volgens de band zelf het eerste optreden in Belgie, maar daar twijfel ik toch grondig aan. In ieder geval wisten we niet echt wat verwachten. We kennen Groove Armada vooral van de inhoudloze dance-liedjes. Nummers die elke zaal zonder twijfel doen ontploffen. Alleen: de band heeft een nieuwe CD (nvdr Black light) uit en laat dit nu net een ietwat rustigere plaat zijn. Meer inhoud en songtechnisch misschien wel interessanter, maar wat voor een effect zou dit hebben op n live publiek?

Achteraf gezien moesten we ons niet veel zorgen maken. De hele AB stond op ontploffen. Het nieuwe werk wekte misschien wat aarzeling op, maar dit werd ruimschoots gecompenseerd door het enthousiasme van frontvrouw Becky Jones ofte Saint Saviour. Ze was voor de verandering gekleed in een soort gladiatorenpakje met veel bling bling. De vrouw gaf zich volledig, ze kronkelde over het podium, maar toch waren het vooral de nummers die gezongen werden door MAD ofte MC Mike Daniel die gesmaakt werden. En dan doel ik voornamelijk op superhit en bisnummer Superstylin' die de hele tent uit zijn dak deed gaan.

Al bij al een schitterende show, vol afwisseling. Een echt feest van begin tot eind.

Setlist:

1. Intro
2. Look Me in the Eye Sister
3. Song 4 Mutya
4. I Won’t Kneel
5. Not Forgotten
6. Fogma
7. Warsaw
8. My Friend
9. Paper Romance
10. Get Down
11. Chicago
12. Easy

----

13. At The River
14. Cards
15. Superstylin’

( Groove Armada was te zien in de AB Brussel op zaterdag 6 maart )

12:00 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, brussel, ab, groove armada |  Facebook |

10-03-10

Concert - Passion Pit (Botanique Brussel)

We hebben er lang op moeten wachten: Passion Pit. Hun concert van eind vorig jaar was uitgesteld wegens andere verplichtingen. Maar nu, begin vorige week, was het eindelijk zover. En ons geduld werd beloond, want het werd een heus feestje. Het beste concert van 2010 wist mijn schatje me te vertellen, maar hetzelfde zou ze na het optreden van Groove Armada nog eens herhalen (hierover later meer).

Passion Pit dus. Voor wie de heren nog niet mocht kennen: het begon allemaal als een soort valentijnsproject van Michael Angelakos. Die wou zijn vriendin op een originele manier verrassen en schreef een heus EP'tje voor haar. De songs belandden op het internet en werd meteen door enkele bloggers opgepikt. Ook de platenindustrie was best happig en voor Michael het goed en wel besefte was Passion Pit een heus succes.

De stem van Michael doet enorm veel denken aan de Bee Gees en/of Scissor Sisters. Het is een hoge falsetstem waarbij je elk moment verwacht dat de zanger de hoge noten niet zal halen. Geheel ten onrechte trouwens. De bandleden waarmee de man zich omringt, zijn niet echt moeders mooisten en dan heb ik me nog lichtjes uitgedrukt. Maar dat is slechts bijzaak, niet?

Het was van begin tot eind genieten van catchy popsongs doorspekt met een heleboel synthesisers, een stuwende bas en hier en daar een aantal samples. De hoge stem van Michael bereikte af en toe de irritatiegrens, maar het enthousiasme van de man werkte aanstekelijk. Al na een paar nummers stond de hele botanique in lichterlaaie. Hits als ‘Better Things’ en het wondermooie ‘The Reeling’ werd door het publiek luidkeels meegezongen. Het was een feestje van begin tot einde. En dat einde kwam er jammer genoeg vrij snel (de band heeft maar 1 cd) met het klassieke 'sleepyhead'.

Dit verlangt naar meer !

( Passion Pit was te zien in de Botanique Brussel ( 1 maart 2010 ) , een setlist heb ik jammer genoeg niet. )

 

17:20 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, youtube, verslag, botanique, passion pit |  Facebook |

04-03-10

AbBota, dag 2 : The van Jets (cd voorstelling)

Afsluiter the Van Jets kwam haar nieuwe plaat 'Cat fit fury!' voorstellen. Voor de band moet dit de plaat van de bevestiging en absolute doorbraak worden. Waarschijnlijk daarom liet ze jaren op zich wachten. Dat het menens was met de nieuwe CD bewezen ze door te gaan samenwerken met niemand minder dan Jon Gray. Voor de opnames trokken ze naar Londen, naar 'the garden', een studio waar ondermeer the arctic monkeys en Peter Doherty al platen hebben opgenomen.

Het resultaat mag er zijn. De plaat klinkt een stuk harder en eigenzinniger dan de voorganger maar blijft herkenbaar als een typische the Van Jets. De songs zijn intenser en harder. Gitarist Wolf (tevens zanger van Waldorf) kon zich volledig uitleven, terwijl zanger Johannes aan zijn teksten werkte. Dramatisch psychologisch, filosofisch en autobiografisch, zo omschrijft hij het zelf in een interview.

Maar even terug naar het concert zelf: het klonk allemaal schitterend, maar jammer genoeg kenden we de nieuwe cd nog niet om volop te kunnen genieten. Maar daarvoor was dit concert dan ook de cd voorstelling he. In ieder geval kijk ik al uit naar hun optreden in Genk (Enterrock), later dit voorjaar.

17:30 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, verslag, 2010, botanique, the van jets, abbota |  Facebook |

02-03-10

Abbota, dag 1 : Absynthe Minded

abbotaVoor de vierde keer op rij sloegen de Ancienne Belgique en Botanique de handen in elkaar. Twee dagen achtereen programmeerden de clubs een aantal belgische toppers als The Van Jets en Absynthe Minded tesamen met nobele onbekenden als The Bear that Wasn’t en Lyenn. Bedoeling van dit concept is een kruisbestuiving te veroorzaken tussen Vlaamse en waalse bands, maar in de praktijk kwam de muziekliefhebber vooral voor zijn favoriete band. In ons geval: Absynthe Minded, The Van Jets en Team William. Dat we daarnaast ook kennis konden maken met The Bear that Wasn't en Lyenn was mooi meegenomen.

Absynthe Minded zorgde er voor dat de AB in no time uitverkocht raakte. Dat er in de rand van dit gebeuren nog een aantal (waalse) groepjes te bekijken waren, dat vergaten de meesten. Ook wij trouwens.

De gentse band was te zien met een bijna twee uur durende set die op geen elk moment wist te vervelen. Daarbij putten ze vooral uit werk van hun nieuwste titelloze cd. Een aantal van de nummers daarop kunnen nu al klassiekers genoemd worden. Ik heb het dan over 'Envoi', de letterlijke vertaling van ee Hugo Claus'-gedicht en het pareltje 'Moodswing baby', mijn persoonlijke favoriet. Tussendoor kregen we ook hun meesterlijke hit van weleer 'my heroics part 1' te horen.

22:26 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, brussel, absynthe minded, ab, abbota |  Facebook |

23-02-10

Verslag The XX - AB Brussel (17 februari 2010)

Voor the XX is het op korte tijd vrij snel gegaan. Vorig jaar waren ze nog een nobele onbekende en wisten ze amper de Botanique te vullen, nu was hun concert in de AB op een paar seconden (bij wijze van spreken) uitverkocht.

Misschien is het wel té snel gegaan. De bandleden leken een beetje verlegen, nog niet gewend aan het grote succes. Amper 1 cd hebben ze en dus moesten ze wel alle nummers spelen, inclusief de mindere. Om die leegte op te vangen kregen we twee covers te horen. Verrassend, dat wel, maar wat mij betreft zonder enige meerwaarde.

The XX maakt bloedmooie, minimalistische en melancholische muziek, fluisterend en ingetogen én daardoor een klasse apart. Alleen: door het gebrek aan ritme-veranderingen raakte ik het een beetje beu.

De zaal was redelijk stil. Verbluft door het kunnen volgens de enen, ongeinteresseerd omdat het zo saai was volgens de anderen.

Nu al is duidelijk dat de band groot zal worden, nog groter dan ze nu al zijn. Maar daarvoor is er een boel nieuw materiaal nodig. Conclusie van dit alles: jammer dat de band niet de tijd heeft gekregen om te groeien.


Setlist :
Intro
Crystalised
Islands
Heart Skipped a beat
Fantasy
Shelter
Do You mind? (Kyla cover)
VCR
Teardrops (Womack & Womack Cover)
Basic space
Night time
Infinity

Stars

21:46 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, brussel, verslag, ab, the xx |  Facebook |

17-02-10

Concert: The Veils @ Muziekodroom Hasselt (11 februari 2010)

Vorige week passeerden Finn Andrews en de zijnen, oftewel The Veils, in de Muziekodroom in Hasselt. Wij waren er bij en zagen dat het goed was.

Buiten Lavinia kende ik niet echt veel van The Veils. En laat ze nu net dit nummer niet spelen. Achteraf gezien hoefde dat niet eens, zo sterk was de volledige set.

The Veils staan voornamelijk bekend om hun emotionele maar ook ruwe en gevoelige songs, een afwisseling tussen vlammend en kippevelmomenten. Bovendien is Finn een van de beste songschrijvers van zijn generatie. Voeg die twee ingredienten samen en je krijgt iets overweldigens. Kortom: ik was onder de indruk.

Je zag dat Finn en Sophia Burn, de sexy bassiste in opvallend wit kleedje, er duidelijk zin in hadden. En ook al leek het publiek redelijk mak, ze trokken er zich niks van aan. Meer nog ze grapten en lachten. Daardoor leek het misschien nogal rommelig, maar geen kat die daar wakker van ligt.

Het concert was voor mij het beste wat ik tot nu toe heb gezien dit jaar en ik kijk al uit naar een van hun volgende gigs.

Setlist (onder voorbehoud)

1. Not Yet
2. The Letter
3. Calliope!
4. Pan
5. The House She Lived In
6. Jesus For The Jugular
7. Advice for Young Mothers to Be
8. Sit Down By The Fire
9. Larkspur
10. The Tide that Left and Never Came Back
11. The Wild Son
12. Nux Vomica

16:45 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, hasselt, the veils, muziekodroom |  Facebook |

15-02-10

Concert: Air in AB Brussel (05/02/2010)

Ten tijde van Talkie Walkie dweepte ik met Air. Ik weet nog hoe ik steeds weer wegdroomde tijdens het beluisteren van 'cherry blossom girl'. Maar toen ik een tijdje terug 'love 2' (hun nieuwe cd) in mijn handen kreeg, was de teleurstelling groot. De magie was verdwenen.

Toch heb ik hen het voordeel van de twijfel gegeven en ben ik vorige week afgezakt naar de AB in Brussel.

Jammer genoeg had ik bij hun concert hetzelfde gevoel als na het beluisteren van hun nieuw plaatje. Ik vond het allemaal een beetje teleurstellend. Het klonk allemaal best goed, daar niet van. Maar ik vond het inspiratieloos, muziek zonder echt veel gevoel. Bovendien gaven Jean-Benoît Dunckel en Nicolas Godin (de frontmannen) niet echt een happy indruk. Ze deden hun ding, zonder zich echt te bekommeren om het publiek. Dankwoordjes werden met een robotstem de zaal ingestuurd.

En ook de kippevelsongs van weleer (cherry blossom girl) raakten me niet echt. Ik had gehoopt een echte zangeres op het podium te zien (zoals bijvoorbeeld Charlotte Gainsbourg, een vriendin van beide heren), maar niks daarvan.

De setlist zag er op papier goed uit, maar de instrumentals werkten eerder negatief. Voor het publiek was dit eerder een keuvelmoment. Getuige daarvan het vele geroezemoes.

toch nog 1 positieve noot: het vrolijke "Alpha beta gaga", maar toen was de show al zo goed als voorbij.

Setlist:
Do The Joy 
So Light Is Her Footfall 
Love 
Remember 
J'ai dormi sous l'eau 
Missing The Light Of The Day 
Venus 
Tropical Disease 
People In The City 
Radian 
Be a Bee 
How Does It Make You Feel? 
Cherry Blossom Girl 
Talisman 
Highschool Lover 
Alpha Beta Gaga 
Kelly Watch The Stars 
---
Heaven's Light 
Sexy Boy 
La Femme d'Argent 

13:30 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, bespreking, brussel, setlist, ab, air |  Facebook |

10-02-10

Concert The Big Pink & Waldorf @ Trix Antwerpen (29 januari 2010)

De Trix Club is al niet zo groot en als die dan nog maar voor de helft gevuld is, is het huilen met je pet op. Maar - en dit mag gezegd worden - hier trokken de heren van Waldorf (voorprogramma) zich geen reet van aan. We kregen een leuke en enthousiast gespeelde set te zien. Hun setlist kwam voornamelijk uit de laatste cd. Single information klonk steviger dan op plaat... kortom: chapeau !

Maar iedereen kwam nog altijd voor The Big Pink. Het was al hun derde show in zaal hier in België en daarom had ik meer publiek verwacht. Kwam het door het winterweer en de sneeuw? Wie zal het zeggen?

Dominos kent natuurlijk iedereen, maar meteen moet ik er aan toevoegen: dit nummer is zowel een zege als vloek voor de band. Dominos lijkt totaal niet te passen tussen al hun ander werk en laat nu net dit hun doorbraaksingle zijn... de wereld zit raar ineen, niet?

Het hele optreden lang werden we gebombardeerd door een heuse wall of sound. Een geluidsmuur die desondanks geen onrecht deed aan de stem van Robbie Furze, die voor de gelegenheid een prachtig vintage katten-T-shirt had aangetrokken.

Interactie met het publiek was er niet echt en bisnummers konden we ook al op ons buik schrijven. Kort, maar krachtig... beter zou ik het concert niet kunnen omschrijven. Mijn favoriete nummer: frisk.

Wat me nog altijd bezighoudt: had drumster Akiki Matsuuranu wel of geen slip aan?

19:14 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, review, waldorf, trix, big pink |  Facebook |

17-11-09

Concert Moby, Vorst Nationaal 11 november 2009

Een beetje bang zijn we vorige week afgezakt naar Vorst Nationaal. We hadden net Moby's nieuwste cd 'Wait for me' in de CD lade gestoken en om eerlijk te zijn, we zijn er van geschrokken. Geen dance, geen hits, maar wel een hele reeks introspectieve ingetogen nummers. Emotionele nummers die perfect passen in een intieme omgeving, maar...

's Avonds laat, na een intense set van maar liefst 2 uur, verlieten we Brussel weer happy. Wat we te zien kregen was een greatest hits set. Niet echt verrassingen, maar hé, dat hoefde niet echt. We hebben er van genoten. Het was een schittérende show!

Moby is zelf niet echt een goede zanger. Vandaar dat hij zich op het podium liet vergezellen van een paar leuke dames. Kelly Scar (ex-Moonraker) heeft een stem om u tegen te zeggen. Een nummer als "pale horses" werd met zo'n overtuiging gebracht dat het nu al een klassieker mag genoemd worden. Ook zwarte zangeres Joy Malcolm wist ons meer dan te bekoren. Zij nam een groot deel van de hits voor haar rekening en getuigde van zo'n presence dat Richard Melville Hall ofte Moby zelf niet meer leek dan een 'simpele' muzikant.

Wat we te zien kregen: een afwisseling tussen intieme en dance nummers, een heleboel hits die de hele zaal deed ontploffen, een paar leuke dames op het podium, het nu al klassieke "thank you thank you thank you" na elk nummer, een hyperactieve Moby die over het podium hotste en last but not least een enthousiast publiek. Een feest dat twee uur duurde, een set die een déjà vu gevoel veroorzaakte, maar niet echt verveelde. Bis-nummers waren (net als altijd) Revolver en een in verschillende stijl gespeelde 'feeling so real'. Mooi !!!

18:15 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (1) | Tags: concert, vorst, verslag, moby |  Facebook |

12-11-09

Concert Grizzly Bear, Cirque Royal Brussel (7 november 2009)

Een band die in de pers bejubeld wordt als vernieuwend én een zaal die ik (shame on me) nog niet kende. Ziedaar de twee redenen waarom we vorige zondag naar het koninklijk circus - ofte de cirque royal voor de Vlamingen onder ons - zijn afgezakt.

Die band dat bleken 4 nerds te zijn (teddy bear was een betere groepsnaam geweest) en hun muziek bleek een samenzang in de trend van Fleet foxes of Bon Iver te zijn. Allemaal heel zuiver gezongen, dat wel. Wondermooi, maar toch had ik na een aantal nummers het gevoel iets te missen. Het klonk té perfect, té gladjes.

Dat lag volledig aan mij, want dit is niet echt mijn genre en bovendien kende ik slechts 1 nummer: het wondermooie 'two weeks'.

Tijd dus om de zaal eens van dichterbij te bekijken. Impressionant is wel het minste wat je kan zeggen. Die reusachtige koepel geeft je een wow gevoel en ook het intieme karakter was een aardige verrassing. Jammer genoeg dat het er allemaal nogal oubollig uitzag.

Maar laten we even terugkeren naar Grizzly Bear. Wat meteen opviel was de lichtshow. Rare lampekappen (ik kan het niet beter omschrijven) die de hele set een intieme sfeer gaf. Ook muzikaal zat het best snor. Er werden afwisselend instrumenten bespeeld waarvan ik het bestaan niet eens vermoedde. Bovendien klonk het ook allemaal passend. Perfect, een woord dat ik hierboven nog al gebruikt heb.

En het publiek? Dat genoot met volle teugen. Ingetogen enthousiast, zo zou ik het omschrijven.

Conclusie: ook al is het niet mijn genre, het was een optreden om u tegen te zeggen. Perfect gezongen, prachtige lichtshow maar iets te weinig animo. De band mist uitstraling. Wat je op het podium zag waren 4 verlegen jongens. Niks mis mee trouwens.


Setlist:
Southern Point
Cheerleader
Lullabye
Knife
Fine for Now
Two Weeks
Colorado
Deep Blue Sea
Ready, Able
I Live with You
Foreground
While You Wait for the Others
On a Neck, On a Spit
He Hit Me (and it felt like a kiss)

Gezien: Grizzly Bear, Cirque Royal Brussel, 7 november 2009

18:59 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, brussel, grizzly bear, cirque royal |  Facebook |