tumblr analytics

22-12-05

CD - Armand Van Helden - Nympho (2005)

Zelf ben ik een grote Armand van Helden fan. Ik kon daarom niet wachten toen Nympho uitkwam. Ben direct naar de winkel gehold, maar nu... een paar maand later ligt deze cd braafjes in mijn kast. Versta me niet verkeerd, er staan heel wat pareltjes ofte hits op. Toch ontbreekt er iets... het is moeilijk te omschrijven.

"Hear my name" (god, dit nummer blijft schitterend klinken, ook na 1000 keer luisteren) en "my my my" kenden we al van vroegere cds en ook "Into your eyes" en "when the lights go down" waren successen. Alle nummers zijn zorgvuldig opgebouwd volgens de regels van de kunst. Armand weet als geen ander hoe ie een hit moet schrijven. Maar juist daarom gaat het tegensteken, want een hele verzameling top-nummers vormt niet noodzakelijk een afgewerkt geheel. Weet je, gitaarrifs met vette beats, het typeert Armand van Helden, maar jammer genoeg gaat het na een tijdje vervelen. Nee, geef mij toch maar "New York: A Mix Odyssey", zijn vorige cd.

Meer lezen? Surf dan hier naar toe.

22:24 Gepost door Epic in CD review | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cd, armand van helden, van helden, nympho |  Facebook |

24-11-05

CD - Goldfrapp - Supernature (2005)

Supernature bevat alles wat ik van dit soort plaat verwacht: een hele reeks vrolijke deuntjes die aanzetten tot dansen en dan heb ik het niet alleen over de 2 hitsingles "Ooh la la" en "Number one". Verstand op nul en vrolijk meedoen, dat is de boodschap. Goldfrapp, het is muziek die speels is. Verleiden en suggereren, geil en ophitsend zonder echt vulgair te zijn. Een plaat die op het randje balanceert. “Switch me on, turn me up. I want to touch you, you’re just. Made for love. I need la la la la”. Speelser kan niet.

Meer woorden kan of wil ik er niet aan vuil maken. Misschien gewoon eens luisteren? Tenminste als je je weg vindt op de nogal onduidelijke homepage. tracklist? Klik hier.

23:54 Gepost door Epic in CD review | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cd, review, bespreking, goldfrapp, supernature |  Facebook |

21-11-05

CD - Interpol - Turn On The Bright Lights (2002)

Het schitterende "evil" was het laatste lovenswaardige wat we van Interpol gehoord hebben. Een groep met een hele reeks cd's, maar geen enkele zo schitterend als hun debuut "Turn On The Bright Lights". Prachtige muziek die gedragen wordt door de klaagzangen van Paul Banks. Een cd vol pareltjes!


Interpol is een band uit New York. Ze dragen maatpakken, maar gelukkig klinken ze niet echt amerkikaans. Integendeel, hun muziek klinkt verfrissend, uniek en zelfs een beetje gestoord. Maar net op het moment dat je er genoeg van krijgt, komen heerlijke melodieen weer bovendrijven. "Miserable beauty", schitterend omschreven niet? "killer guitar riffs, relentless drumming and melancholic choruses". Kortom: een unieke plaat die het waard is ontdekt te worden, meer nog, het is 1 van de beste cds die u ooit zult horen.


Wat anderen erover denken? de tracklist... klikken maar, waar wachten jullie op?

16-11-05

CD - The Arcade Fire - Funeral (2004)

The Arcade Fire... Door sommigen de hemel ingeprezen, door anderen verwenst. Je bent ervoor of niet, da's duidelijk. Zelf was ik na het horen van Rebellion Lies verkocht en dat gevoel is na het beluisteren van de hele cd gebleven. Het is een meesterwerk, vol pareltjes, van begin tot einde.

Overdrijf ik? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat het een plaat is vol emoties, fragiele zang ondersteund door klassieke instrumenten. En het is net deze combinatie die het geheel uniek maakt. De songs zijn nu eens uitbunding, dan weer ingetogen (het gaat o m over het verlies van dierbaren).

En om het nog beter te verwoorden, een citaat (bron: soundslike.be) Is het de stem van Win Butler, de orchestratie van de nummers, het strakke ritme of de details in elk hoekje die deze plaat zo verslavend maakt? Geen idee. Zeker is dat 'Funeral' een absolute groeiplaat is. Hier volstaan 3 luisterbeurten niet om de nummers naar waarde te schatten, laat staan te doorgronden. Aanvankelijk weet je zelfs niet wat je hiermee moet. De zang van Butler klinkt soms over the top en de nummers hebben af en toe iets bombastisch maar gaandeweg ontdek je dat haast elke song even mooi en uitgepuurd is.

Meer hierover : tracklist en de meningen van anderen...

15:56 Gepost door Epic in CD review | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cd, arcade fire, funeral, bespreking, review |  Facebook |

05-11-05

CD - Neil Young - Ragged Glory (1990)

Ragged Glory is een plaat die bij me insloeg als een bom. Een plaat die je niet onberoerd raakt en tegenstrijdige gevoelens oproept. Na de eerste 3 nummers te hebben gehoord, had ik zoiets van "weg ermee!". De cd belandde op een grote stapel met de bedoeling ze nooit meer te beluisteren. Maar om een of andere reden bleef country home door mijn hoofd spoken en voor ik het wist begon ik het plaatje grijs te draaien en werd ik een echte Neil Young fan.

Ragged glory is een plaat met ballen. De ruige gitaarklanken die zo eigen zijn aan Neil Young, gaan door merg en been. Alleen als ome Neil zijn keel opentrekt, dan heb je de neiging je oren dicht te houden. Die nasale klank klinkt verre van aangenaam.

En toch is dit cdtje een echt meesterwerkje. Het is een emotionele en gevoelige plaat... Pareltjes zijn "over and over", "love to burn", "love and only love" en "days that used to be". Eigenlijk kan ik evengoed alle nummers opsommen... Kortom: WOW ! Klik hier voor de tracklist en het oordeel van anderen.

21:40 Gepost door Epic in CD review | Permalink | Commentaren (1) | Tags: cd, neil young, ragged glory, review, bespreking |  Facebook |

24-10-05

CD : Franz Ferdinand - You could have it so much better

Shiny happy people
Als ik aan Franz Ferdinand denk, dan zie ik een schoolfeest anno jaren '60 voor  mij. Op het podium een live-bandje dat zijn best doen om iedereen aan het dansen te krijgen. Het publiek dat vrolijk staat mee te huppelen en mee te zingen met liedjes die in je hoofd blijven hangen...  Niet al te moeilijke songteksten, maar een sfeertje dat aanstekelijk werkt.
 
Of zoals ze het zelf zeggen :
 “Onze nummers zijn niet opzettelijk op een groot publiek gericht. Ze kunnen snel worden meegezongen, maar dat is niet ons doel tijdens het songschrijven. We spelen dit soort muziek omdat we dat leuk vinden, niet omdat we het publiek tevreden willen houden. Tijdens concerten is het anders, dan zijn we er voor het publiek en doen we het voor hen. We gaan ons niet verstoppen voor het publiek.”
 
You could have it so much better heeft als moeilijke taak het nivo van het briljante debuut op zijn minst te evenaren. Het verrassingseffect is er niet meer, maar toch klinkt de plaat redelijk nieuw. Goed, de melodietjes en refreintjes klinken bekend en na het luisteren van de plaat krijg je soort deja vu gevoel, maar toch is er ook dit keertje dat extraatje. Franzke (Alex Kapranos) heeft een aanstekelijke en zuivere stem die ook live schitterend klinkt.  Het album brengt meer variatie dan het debuutalbum. Het is een brede waaier geworden tussen ballades (put your boots back on ) en de bekende Franz Ferdinand rock (Do You Want To), of hoe moet ik het omschrijven?  De plaat is geen meesterwerk, maar toch een aardig hebbedingetje om in huis te halen...
 
Extra's :
Wat vonden anderen ervan ?
Effe klikken naar : http://www.musicmeter.nl/album/28627
Zin in een paar clips of ander lekkers ?
http://3voor12.vpro.nl/3voor12/groups/index.jsp?groups=14...

Vorige 1 2 3 4