tumblr analytics

10-04-06

CONCERT - Sengir, Gothminister & Theatre of Tragedy

Zaterdagavond stond ik op het appel in de eerste gelederen van het toegestroomde gothic-volkje mijn opwachting te maken met mijn camera in de aanslag voor Sengir, Gothminister en Theatre of Tragedy (organisatie Purple Moon).

DSCN3548b_1.jpg

Het was nog vrij klaar in de Arena van Vletingen, mijn favoriete Gentse concertzaal tot nu toe, maar dat kon de pret niet echt bederven.
Het Belgische Sengir mocht de spits afbijten en bracht een leuke onderhoudende set om hun nieuwe cd “Sign of Devotion” te promoten. Ze klonken niet te gestroomlijnd, ook niet te kitscherig, misschien een beetje onorigineel (vooral de gitaarpartijen, wat meermaals voorkomt bij dergelijke muziek) en moeten het dus vooral hebben van de toch wel goede vocalen van Ellen Schutyser.
Sengir ken ik al een klein decennium enkel van naam. In die tijd was ik niet voor gothic en aanverwante toestanden, enkel the only pure fukking armageddonesk darkness kon me toen bekoren. Vandaag brengt Sengir vooral typische gothicmetal zoals we gewend zijn van horen zoals de vroegere Theatre of Tragedy, Macbeth en aanverwanten.
Een fris geluid en hopelijk groeien ze wat verder door in het wereldje. Maar of ze een topper zullen worden? Daarvoor missen ze de strakheid en de power van bijvoorbeeld After Forever, Trail of Tears en The Sins of Thy Beloved.
Wegens de strakke tijdslimiet in de Arena konden ze niet eens hun laatste nummer spelen, maar helaas.

DSCN3553b.jpg

DSCN3581a.jpg

Een gejoel steeg op uit de nog steeds niet indrukwekkende menigte toen Gothminister ten tonele verscheen. Deze band zag ik eerder al in de vooruit en ik keek dan ook reikhalzend uit naar wat die maffe band nu weer zou ten toon spreiden.
De Noren zijn er net een beetje over. Een spreekgestoelte, waarboven de frontman theatraal staat te schreeuwen en te roepen, de catchy bombatische drums en gitaren die hem krachtig ondersteunen. “Geeeent, Beeelgiuuuum! Are you ready to roooock!” werd ons meermaals toegeschreeuwd met een hoop nattigheid er bovenop. Zoals de vorige keer liep het zweet van de zanger in kleine straaltjes onophoudelijk langs zijn gezicht en kin van onder zijn hoge hoed. Aan enthousiasme, fun and entertainment ontbreekt het de ietsiepietsie grotesque heren absoluut niet en net dat maakt hen zo maf en goed. Zelfs al zou er maar één man in de zaal staan, hij zou nog even enthousiast: “you rock! thank you!” tieren.
Afsluiten deden ze met hun nieuwste hit: “monsters”. Een meebruller van formaat!
Het gaf dan ook een amusant voldaan gevoel toen de heren van het podium verdwenen.
Nog grappiger was hoe iedereen met hem wou poseren toen hij in het publiek kwam staan en hij altijd the “mean-look” aannam.
DSCN3610a.jpg

Ten slotte kwam de topper van de avond. Ik had hun nieuwe zangeres al aan het werk gezien in Hof ter Lo, een klein jaar eerder en toen was ik niet zo onder de indruk van het schriele scharminkel. Maar dit keer zag Nell Sigland er stukken beter uit en ook het geluid was dit keer een stuk evenwichtiger zodat ik me ten volle op haar vocale en andere talenten kon concentreren. Theatre of Tragedy heb ik enkel in de tijd van hun twee eerste albums gevolgd. Daarna werden ze naar mijn mening te melig en te poppy, maar blijkbaar keren ze de laatste jaren toch een beetje terug naar hun roots maar in een moderner kleedje.
Ik kan met zekerheid zeggen dat ze het verlies van Liv Kristine verteerd hebben en met Nell een goede deal gedaan hebben qua vocalen.
Theatre of Tragedy staat er weer, hoewel ze nooit zijn weggeweest en het klinkt veel belovend! Hun nieuwe cd “storm” is nu al over Europa aan het razen.

DSCN3667b.jpg

DSCN3689b.jpg

Foto’s in het artikel door Jeronimo

Gepubliceerd met toestemming van Jeronimo.

Eerder verschenen op gentblogt.be

07-03-06

CONCERT - dEUS (Vorst Nationaal)

Voor zij die er bij waren in Vorst, n volledige concertbespreking, zoals ik ze gevonden heb in de Standaard... Klik hier.

Op Kindamusik klinkt het zo :
dEUS kwam, zag en overwon. Het was in de AB niet anders, nu bezweek ook Vorst en de uitkomst van Werchter laat zich evenzeer raden. Ongezien op Belgische bodem, Barman & co., én een unicum in Europa. Wie durft nu nog hardop te beweren dat dEUS een overschatte band is?

Tenslotte nog n Goformusic-review : klik hier.

Nog leesvoer? Wel, dan heb ik voor jullie volgende dEUS-blog...  Klik hier.

Nog nie genoeg? Jaaaaaaa seeeeeeeeeeeeeeg.....

11:18 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, deus, vorst, brussel |  Facebook |

01-02-06

CONCERT - Foo fighters (Vorst nationaal)

  De foo fighters, een flauw Nirvana afkooksel of een heuse rock groep? Voor mij het tweede. Vandaar dat ik het jammer vind dat ik er voorbije zondag niet bij was in vorst nationaal. Nieuwsgierig als ik was op zoek gegaan naar enkele verslagjes en er eentje gevonden op goformusic.

Voor de geinteresseerden enkele fotootjes. ( tip: klik op de foto voor nog meer van dattem )

22:17 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (1) | Tags: concert, foo fighters, vorst, brussel |  Facebook |

07-12-05

CONCERT - Coldplay Sportpaleis Antwerpen (commentaren)

Zelden zo'n uiteenlopende reakties gelezen als na het Coldplay optreden in Antwerpen (sportpaleis). De ene journalist prijst ze de hemel in, een andere vind het maar niks. Veel over Coldplay zeggen zulke recensies dan ook niet. Het is jammer dat sommigen het een sport vinden om bepaalde groepen de vernieling in te schrijven. ( nvdr: Nee, ik ben geen Coldplay fan en zal het ook nooit worden. Reden: te commercieel, te mega, te veel blabla er rond. Maar dat is mijn eigen bescheiden mening. Ieder zijn smaak he.)

Soit, ik heb een aantal reviews voor jullie verzameld, aan jullie om er conclusies uit te trekken.

Beginnen met het positieve (goformusic.be) : We kregen één van de grootste bands van de planeet te zien, geleid door een geniale en charmante maar ook wat vermoeid ogende zanger. Het optreden was van begin tot eind groots. Wat songs betreft, kregen we een perfect samengestelde set met afwisselend darlings en minder voor de hand liggend materiaal..

Beetje overdreven, niet? Het andere uiterste vinden we bij cuttingedge. Hebben zij een ander concert gezien en/of waren er die avond leukere activiteiten gepland? "Wat een sympathieke knul toch. Wat een ingestudeerde nummertjes. Wat een routineus optreden... Martins stem hád een offday, met veel melodielijnen had hij de grootste moeite. We hoorden de bassist fouten spelen, de drummer een sample te vroeg inzetten, Chris zijn gitaar fout stemmen.... Coldplay is sinds hun vorige plaat niet meer gegroeid als groep, maar wel als evenement.... Geef het publiek iets om mee te spelen, gele balonnen bijvoorbeeld, dan valt het niet op dat “Yellow” gortig verkracht wordt. (bron cuttingedge.be)


De een noemt het een routineus optreden (zie hierboven), de ander heeft het over het zichtbaar plezier en enthousiasme van de verschillende bandleden.De allergrootste winst van deze avond viel misschien nog wel te vinden in de chemie tussen de verschillende bandleden onderling en de band tussen Coldplay en het publiek. Niet met zoveel woorden, maar wel met zichtbaar plezier en enthousiasme waarmee ze zich stuk voor stuk leegspeelden gaven ze de avond een ziel. Uit de show van gisteren bleek eens te meer dat muziek maken eerst hun hobby is, en daarna pas hun werk. Dat ze die hobby maar lang mogen blijven beoefenen.

Wat is het nu? saai en inspiratieloos of geweldig en schitterend? Laten we eventjes in de verschillende blogs duiken voor de reaktie van een aantal fans...
Hoewel er weinig verrassing zat in dit tweede concert was COLDPLAY onmiskenbaar één van de hoogtepunten van het Belgische concertseizoen 2005: ze waren groots, ze waren goed.

Wijze woorden bij Beire. Conclusie: een sterk concert van een goede band. Origineel, vernieuwend en hip zijn ze niet, nee: ze zijn gewoon goed (en dat is ook al wat!), en doen wat ze doen met overtuiging en plezier. Verwaand en arrogant zijn ze gelukkig niet geworden: geen vuurwerk, geen hoge podiumtrappen, geen vliegende bollen waaruit plots bandleden opduiken. Neen: de muziek komt op de eerste plaats, en die wordt begeleid door een sobere, maar wel mooie en zeer effectieve lichtshow. Misschien toch enkele minpuntjes: ik zie Chris Martin het liefst bezig met een gitaar in de hand, of nog liever achter z'n piano - dat rondtollen en op de knieën vallen wanneer hij geen instrument bespeelt, past hem niet. Het akoestische luik breekt het concert een beetje, daar is nog wat werk aan. En het mocht wat langer duren: geen Green Eyes (had perfect bij de akoestische set gekund), niet de rocker Low, ook niet de prachtige ballad What If, en ook geen Trouble ... jammer, maar 't zal voor een volgende keer zijn, zeker? En ja, het Sportpaleis is natuurlijk een echoënde en ongezellige locatie, maar het geluid was meer dan OK op het middenplein, en Coldplay slaagde er goed in die ongezelligheid te doen vergeten ...

16:25 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (3) | Tags: concert, coldplay, antwerpen, sportpaleis |  Facebook |

03-12-05

CONCERT - The bloodhound gang - Vooruit Gent (28/11/05)

Genoten hebben we, van de Bloodhound Gang. Geen 'cultureel hoogstaand' concert, maar een paar pubers die het pipi en kaka stadium nog niet ontgroeid zijn. Het moet kunnen !!! Fout van begin tot einde...

Heel fout en dan heb ik het in de eerste plaats over het voorprogramma: Electrical Eel Shock. Een troep Japanners die - zoals het goeie japanners betaamt - een kopie wilden neerzetten van een westerse rock band, maar daardoor heel karikaturaal overkomen. De drummer had teveel naar the Red Hot Chili Peppers gekeken, want speelde het hele zooitje in adamskostuum compleet met sok op de strategische plaats. In elke hand had ie twee drumstokken, het leek wel of ie rijst ging eten. De gitarist / bassist voelde zich heel stoer met zijn gitaar. Hij blaasde zijn gezicht op als een brulkikker (macho gedrag) en hield na elk liedje zijn gitaar hoog in de lucht. De zanger leek wel weggelopen uit een goedkope japanse horrorfilm. Liedjes bestonden uit enkele woorden onverstaanbaar engels. "You bastard. No you bastard. You you you bastard. Rock and roll oh yeah tralalala." Het eindigde met: "I am a rock and roll god." Yeah right, en ik ben de paus, maar dat wisten jullie al, niet?

Fout was ook The bloodhound gang zelf. Een heleboel bekende hits, met tussendoor het verplichte show-element ofte pipi kaka en sex (show me boobies!). Kakken (figuurlijk) deed Jim (de zanger) op een vader met kind in de zaal, hij hekelde de mensen die achteraan neer zaten en dreef de spot met een idioot in apenpak, die voor enkele euro's kompleet stripte. Tussendoor het spelletje: hoe drink ik via een trechter een complete fles Jagermeister uit. Op het doek achter het podium een foto van vent met een tekstballonnetje waarin allerlei leuke (?) teksten verschenen. Aangepast aan ons Belgenlandje, maar niet echt hoogstaand. Verder dan "Margriet Hermans zwaait met haar michelinbandjes" ging het niet. Oh ja, ken jij het verschil tussen Michael Jackson en Neil Armstrong? Neil Armstrong walked on the moon and Michael Jackson... fucked the kids. Om je maar een idee te geven. Iets te ver ging het plassen over het hoofd en in de pet van Jim Rose (die hij daarna vrolijk opzet) en het kotsen in een emmer. Even later werd een gelijkaardige emmer het publiek ingegooid, maar die bevatte gelukkig enkel confetti. In ieder geval: zelden zo snel een complete zaal twintig meter naar achter zien stormen...

Muzikaal zat het helemaal snor, al werden er maar 3 liedjes uit het nieuwe album gespeeld: Uhn Tiss, Foxtrot Uniform Charlie Kilo en Ain't my job To fuck you on your birthday. Jammer. De oudere hits werden - hoe kan het ook anders - vrolijk meegebruld: Along comes Mary en vooral The ballad of Chasey Lane. En aangezien de zaal toen ontplofte, werd die ballad nog maar eens een keertje gespeeld. Moet kunnen. Hillarisch was het bisnummer You're pretty when I'm drunk (met idiote drumstel helmen, wie er bij was zal me wel begrijpen)... En toen was het tijd voor de afsluiter: the bad touch. Gil gil gil !!!

Kortom, het was een concert vol fun. We hebben ervan genoten en gaan in maart nog een keertje kijken, want dan komen ze in de AB in Brussel... Oh ja: ik ben thuisgekomen met een "you bastard" T-shirt.

Extra's :
-> Recensie Cuttingedge.be : Plassen, kotsen, schelden en ander leuks
-> Foto's !!!!!!!!!!!!!
-> Foto's Electric Eel Shock
-> Concertbespreking Goformusic.be

15:53 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, bloodhound gang, gent, vooruit, 28112005 |  Facebook |

16-11-05

CONCERT - Robbie Williams (Koning Boudewijnstadion Brussel - 13 Juni 2006)

Jaja, niemand minder dan Robbie Williams komt op dinsdag 13 Juni naar ons Belgenlandje. Voorverkoop start zaterdag om 9u. Snel reageren is de boodschap (als je tenminste binnenraakt, remember U2 vorig jaar?).

Waarschijnlijk zijn er nu een paar mensen die nu verbaasd opkijken. Ja ik ben een Robbie Williams fan, ja het is commerciele shit en nee ik kan het ook nie helpen.

Weet je, sinds zijn optreden in het sportpaleis twee jaar terug, ben ik helemaal verkocht:
Wat een vent! GIL.
Wat een show! GIL.
Gewoon de manier waarop ie over het podium beweegt...GIL.
Pure klasse en presence. GIL.
En dan dat prachtig lijf vol tattoos en die guitige blik in zijn ogen... GIL.
ik ben verkocht !!! GIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIILLLLLLLLLLLLLL!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

09:15 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, robbie williams, robbie, brussel |  Facebook |

04-11-05

UPDATE - Concert Gig - The White Stripes (Vorst - 30/10/05)

Voor zij die er bij waren, en zij die het gemist hebben:
2 concert-besprekingen die de moeite waard zijn:
( Click of de onderstaande links voor het volledige artikel )


-> De avonturen van The White Stripes, in Vorst Nationaal: ze waren kort. Maar krachtig (cuttingedge.be)


->Kort doch verbluffend optreden (Goformusic.be)


Tot slot de playlist :
When I Hear My Name
Passive Manipulation
Dead Leaves And The Dirty Ground
I Think I Smell A Rat
Blue orchid
Jolene
?
My Doorbell
Red rain
Love Sick
Hotel Yorba
Same Boy You've Always Known
Little Bird
Death letter
The Hardest Button To Button
The Nurse
I Just Don't Know What To Do With Myself
In The Cold Cold Night
We’re Gonna Be Friends
Forever For Her (Is Over For Me)
Seven Nation Army

00:31 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, the white stripes, vorst, brussel |  Facebook |

01-11-05

CONCERT - The white stripes, Vorst (30 October 2005)

WOOOOW... nog altijd enorm onder de indruk. Wat een optreden, al had het niet veel gescheeld of we waren te laat gekomen. Het gevolg van een enorme file die al op de ring rond Brussel begon. Goed, ik moet er bij zeggen dat we weer redelijk laat vertrokken waren. Maar he, we waren er en we hebben enorm genoten van de grote Jack White show. Ongelooflijk wat voor een sound twee mensen kunnen voortbrengen... Inderdaad: twee mensen slechts. Gek, het lijkt wel alsof Jack geen enkele muzikant rond zich duldt, enkel zijn kleine zusje Meg. Het gevolg van zijn grote ego? Ik zou het niet weten, want rond de Whites hangt een mysterieuze waas.
 
Geloof me, als ie het kon, zou Jack de hele set in zijn eentje spelen. Hij beheerst als geen ander bijna elk instrument. Zijn gitaarsolo's doen Jimi Hendrix verbleken en zijn hele attitude hebben iets weg van Jim Morrison. Maar Meg haar rol mag ook niet weggecijferd worden. De wijze waarop zij op haar drum speelt, is ongelooflijk charmant. De hele tijd zit ze aan haar haar te fruniken om dan plots "mep" "mep" "mep" effe op haar drum te slaan.
 
Het decor was prachtig rood met een paar witte accenten. Jack met knalrode broek en zwart hoedje kwam met een opgezette ooievaar het podium op. Enkele polaroid foto's keilde ie de zaal in en dan was het tijd voor het echte werk. Reeds vanaf de eerste noten ( "blue orchid" ) wisten we: het zou een schitterend concert worden. Het was een schitterende balans tussen bekende en minder bekende nummers. Absoluut hoogtepunt was "Jolene": ik kreeg er traantjes van in mijn ogen. Verder ook "My doorbell" en een snelle versie van "hotel jorba". Het werd een constant gewissel tussen piano en gitaar.
 
Jammer genoeg verdwenen ze na een drie kwartier de coulissen in. Het was 7 minuten schreeuwen eer er een vervolg kwam aan het optreden. Tijd voor een heleboel hits uit het vorige album. "The hardest button to button", "I just don't know what to do", ... en guess what, zelfs Meg kreeg haar eigen solo-moment met een schitterend gebracht "In the cold cold night". Maar het was toen reeds wachten op "seven nation army", een nummer dat de hele zaal nog eens een laatste maal deed ontploffen.
 
Al bij al was het een vrij kort optreden: iets meer dan een uur. Maar om het met de wijze woorden van Lisbeth te zeggen: beter kort en goed, dan lang en saai. Geloof me, genoten hebben we, al moet ik toegeven: hadden ze langer doorgespeeld, dan zou het beginnen vervelen, want elk nummer lijkt een beetje op het vorige. Mep mep mep op de drum en af en toe een schitterende gitaarsolo... 
 
Was het de laatste maal dat we Jack met zijn zusje te zien kregen? Het zou kunnen, want Jack concentreert zich momenteel op The Raconteurs, een goepje met zijn vriend Brendan Benson.... De toekomst zal het uitwijzen.

20:36 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: white stripes, vorst, brussel, 30102005, concert |  Facebook |

29-10-05

CONCERT - Franz Ferdinand - Brabanthal Leuven (27/10/2005)

Dat de Brabanthal geen geschikte zaal is voor een concert, werd voorbije donderdag nog maar eens duidelijk. Hoewel Franz Ferdinand een enorme live-reputatie heeft, hadden ook zij het moeilijk om zich verstaanbaar te maken. Bovendien had ik het gevoel dat het geluidsnivo afgestemd stond op het nivo van een festival, niet op dat van een klein zaaltje. Voor het eerst deden mijn oren echt pijn bij het verlaten van een concert. Chapeau.

Tot zover de negatieve kritiek, want over de rest kan ik enkel maar enthousiast zijn. Wat direct opviel was de prachtige show. Het decor bestond uit enorme doeken met daartussen een mooi omlijnde video-wall met een projectie van het concert in... zwart/wit. Gitarist Nicholas in ouderwets kostuum en alle bandleden met een retro-kapsel. Het versterkte mijn gevoel op een jaren 60 concert te zijn beland. Lisbeth omschreef het als volgt: "de nieuwe beatles". En dan had ze het niet alleen over de omkadering.

Net als de beatles zingt Franz Ferdinand vrolijke popdeuntjes. Het is duidelijk hun bedoeling te entertainen. Politieke boodschappen of maatschappelijke thema's werden wijselijk thuis gelaten. De show was een perfect evenwicht tussen hun vijf hits en onbekende, maar daarom niet minder schitterende nummers. "Do you want to", “Michael”, "Take me out" en "The dark of the matinée", en "This fire" (afsluiter) we kregen het allemaal te horen. Zelf genoot ik enorm van het iets rustigere "Walk away", hun nieuwe single. Op dit nummer komt Alex zijn schitterende stem immers nog tot zijn recht.

De sfeer zat er reeds na het eerste nummer reeds in. De zaal deed enthousiast mee en mede daardoor werd het ondanks de iets mindere klank nog een schitterend concert. En het gekke is: Franz Ferdinand is een band die iedereen vrolijk maakt. Dat mocht ik ondervinden toen ik achteraf aan Lisbeth vroeg of ze toch nie liever naar Coldplay was gegaan. Een luide "neeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee" was haar antwoord en spontaan begon ze "lucky lucky" te zingen...

Extra's :
Op de officiele Franz Ferdinand website vind je heel wat video en audio fragmenten. Jammer is dat de groeps-blog (hun dagboek) nie echt is bijgewerkt.
Foto's van het optreden !!!
Concertbespreking (cuttingedge website)
( Foto - cuttingedge.be )

27-10-05

MEDIA - Coldplay (nav optreden in Sportpaleis, Antwerpen)

Coldplay was in het land en dat zullen we geweten hebben. Radio, tv, kranten, ... ze hadden er een vette kluif aan. De commentaren op hun optreden gisteren in het sportpaleis in Antwerpen varieerden van "schitterend" tot "big business". Chris Martin is een superster en sinds zijn relatie met Gwyneth volgt de (roddel)pers hem op de voet. Men gaat zelfs zover door te stellen dat de aandelenkoers van EMI rechtstreeks beinvloedt wordt door het succes van Coldplay.
 
Met muziek heeft het niet veel meer te maken, jammer genoeg. En om eerlijk te zijn, ik ga me er niet over uitspreken. Coldplay is niet echt mijn ding, en dus hou ik maar mijn mondje. Het zijn leuke popdeuntjes en ik kan me gerust voorstellen dat heel wat mensen het fantastisch vinden. Ook tekstueel zit het wel snor, al kan het altijd beter  (zoals Chris Martin het zelf aangeeft tijdens interviews).
 
Ten slotte voor zij die er gisteren bij waren: foto's kan je vinden op http://www.cuttingedge.be .

15:48 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (4) | Tags: concert, coldplay, sportpaleis, antwerpen, comment |  Facebook |

Vorige 1 2 3 4 5 6