tumblr analytics

07-03-11

Concert Hurts, Ancienne Belgique - 1 maart 2011 (bespreking & setlist)

Enkele maanden na hun passage in de Botanique, staan de heren van Hurts er weer, ditmaal in het grotere ancienne belgique. Ook nu weer was het een aangename verrassing. Nochtans leek het concert enorm veel op dat van enkele maanden terug. Maar ook toen hadden we niet echt iets negatiefs te melden.

Zanger Hutchcraft zag er ook nu weer piekfijn uit. Net als toen waren we onder de indruk van zijn zangkwaliteiten, al vonden we het jammer dat de achtergrondzanger er dit keer niet bij was. Zijn opera versie van 'Verona' bezorgde ons in de Botanique kippenvel.

Ander verschilpunt: de lichteffecten en videofragmenten die aan de show waren toegevoegd. Wat mij betreft waren ze perfect misbaar en niet echt een bijkomende troef.

De setlist vertoonde opvallend veel gelijkenissen. Hoewel praktisch de hele debuutcd ‘Happiness' de revue passeerde, was het een vrij kort optreden. Het is en blijft wachten op een tweede album.

Hoogtepunten van een geslaagd concert: eerste hoogtepunt 'Wonderful life', een schitterend gezongen 'devotion', de Kylie Minogue-cover Confide in me, afsluiter 'Illuminated' en een wondermooi 'Better than love' als bisnummer.

Set list:
Unspoken
Silver lining
Wonderful life
Happiness
Blood, tears & gold
Evelyn
Sunday
Mother nature
Verona
Devotion
Confide in me
Stay
Illuminated
Bis :
Better than love

Fiche :
Band(s): Hurts (bezoek onze artiestenpagina)
Datum: 01 Mar 2011
Locatie: AB Brussel

13:17 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: hurts, ancienne belgique, concert, ab |  Facebook |

17-02-11

Concert The National @ Vorst Nationaal Brussel (15 februari 2011)

De laatste jaren is het vrij snel gegaan voor the National. Een tijdje terug speelden ze nog in kleine zaaltjes voor de spreekwoordelijke 30 man en n paardekop, tegenwoordig verkopen ze Vorst Nationaal zonder al te veel moeite uit en staan ze op het hoofdpodium van Rock Werchter. Allemaal heel tof, maar jammer genoeg is the National eerder een band die meer in kleine zaaltjes tot zijn recht komt. Plaats ze in een betonnen bunker zoals Vorst en de charme is meteen verdwenen. De blazers waren amper te horen, het klonk een stuk slechter dan bijvoorbeeld in de AB enkele maanden terug en van enige intimiteit was geen sprake meer.

Bovendien was een groot deel van het publiek gekomen voor de "hits" : Anyone's ghost en Bloodbuzz Ohio waren echter al vrij snel in de set te horen. Vandaar dat velen tijdens de overige nummers er stokstijf bij stonden of zich vrolijk op het bier stortten. Door het continue getater van de antwerpse achter me, was ik zelfs genoodzaakt me een ander rustiger plekje te zoeken. Shame!

De finale was overweldigend met een schitterend Runaway en Terrible love, waarbij Matt Berninger vrolijk het publiek indook en helemaal tot achterin de zaal wist door te dringen. Ook straf: een accoustisch (!!!) gebracht Vanderlyle crybaby.

Al bij al een leuk concert, maar zelf had ik toch een pak mooiere herinneringen aan het optreden vorig jaar (november) in de AB.

--- 

Bekijk ook onze concertbesprekingen van The national op Pukkelpop en in de AB Brussel. Klik hier

---

Setlist :

Anyone's Ghost 
Mistaken For Strangers 
Bloodbuzz Ohio 
Secret Meeting 
Slow Show 
Squalor Victoria 
Afraid Of Everyone 
Conversation 16 
Lemonworld 
Lit Up 
All The Wine 
Sorrow 
Abel 
Apartment Story 
England 
Fake Empire 

Bis:
Runaway 
Mr. November 
Terrible Love 
Vanderlyle CryBaby

18:49 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: the national, national, vorst, forrest, concert |  Facebook |

14-02-11

Concert Goose, Ancienne Belgique Brussel (12 februari 2011) : feestje !!!

Waar is dat feestje? Voorbije zaterdag in de AB, mijn beste. Goose kwam, zag en overwon. Ze speelden de zaal plat met hun opwindende electropop/rock/dance. Oversture gitaren, synths, een drummer die zich volledig geeft en frontman Mickael Karkousse die als een volksmenner het publiek bespeelde... Meer heb je niet nodig om een zaal als de AB te doen ontploffen.


Het begon wat makjes met opener 'synrise', maar al spoedig sloeg de vlam in de pan met een schitterend 'can't stop me now'. Wat volgde was een hele reeks dance-nummers. Geen bindteksten of een niets zeggends 'thank you'. De muziek sprak volledig voor zich. En het ganse middenplein ging volledig uit de bol. Mooi om zien, zo'n massa springende mensen.

Oude en nieuwe nummers werden perfect met elkaar gemixt. Meteen viel ook op dat het nieuwere werk wat meer diepgang en subtiliteit heeft. 'Een rijk klankenpalet gecombineerd met delicatere emoties', zo omschrijft de standaard het. 'De analoge synthesizers bulderden niet langer, ze tastten elkaars harmonieën af. Dat resulteerde in een dynamiek die niet tot crowdsurfen aanzette, maar die je wel onderdompelde in al die prachtig overlappende synthlagen.' Ik zou het zelf niet beter kunnen omschrijven...

Enige negatieve: 'after' en 'in cars' die de sfeer wat uit het concert haalde.
Hét hoogtepunt was een langgerekt 'words', meteen ook afsluiter van een straf optreden. Schitterend ook hoe een fan zich aan een heuse stage-dive waagde.


De setlist:

Synrise
Can‘t Stop Me Now
Black Gloves
Bring It On
After
In Cars
Like You
As Good As It Gets
Low Mode
British Mode
Everybody

Bis:
Hunt
Words

13:21 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (1) | Tags: concert, goose, live, brussel, ab |  Facebook |

25-11-10

Concert Goldfrapp, Ancienne Belgique Brussel (23 nov 2010) - gig en setlist

Allison Goldfrapp is een vrouw die koppig doet waar ze zin in heeft. Vorige CD was een naar haar normen intiem plaatje, 'head first' dan weer heeft zijn roots in de jaren '80.

Niet verwonderlijk dus dat de AB voor de gelegenheid werd omgetoverd tot een heuse disco-tempel. Het decor bestond uit een grote plastieken boog, niet echt geslaagd naar mijn bescheide mening, maar so be it. De band was getooid in retro-glitterpakjes en ook de muziek deed bij momenten aan ABBA terugdenken. Ogen dicht en je verwacht meteen 'Waterloo' als bisnummer !

Persoonlijk ben ik niet zo'n fan van die laatste CD. Iets te veel retro en iets te weinig eigen bijdrage. Noem het gerust een op safe-spelen. Gelukkig is Allison een klasse-vrouw. Ze weet als geen ander hoe ze haar publiek moet entertainen. Niet via interactie, op dat vlak bleef het nogal kil bij een 'thank you', maar wel door haar vocale kwaliteiten en haar moves. Al lijkt de truc met de ventilator een kopie van wat Florence and the machine brengt.

'Number one' deed het publiek een eerste keer uit de bol gaan. Wat toen volgde was een aaneenschakeling van hits:  'Rocket', 'Ride a white horse' en last but not least 'ooh la la'.

Na de pauze kregen we een ander en subtieler Goldfrapp te zien : 'Black Cherry', 'Little Bird' en 'Lovely Head' passeerden de revue. En als beloning was er het opzwepende 'strict machine'.

Al bij al een leuk concert, zonder evenwel echt te overtuigen.

Setlist:
Intro
Crystalline Green 
You Never Know 
Dreaming 
Head First 
Number One 
Alive 
Rocket 
Believer 
Shiny and Warm 
Train 
Ride a White Horse 
Ooh La La 

bis:
Black Cherry 
Little Bird 
Lovely Head 
Strict Machine 

24-11-10

Concert The National, Ancienne Belgique Brussel ( 21 november 2010 ) + setlist

Eigenlijk kan ik me er hier makkelijk vanaf maken. Lees mijn stukje over het optreden van de National op Pukkelpop. Wat ik toen geschreven heb, geldt ook nu nog : prachtig gezongen, fles wijn, neurotisch heen en weer geloop...




Toch zijn er enkele verschilpunten:
- Ik kan de meeste liedjes nu uit mijn hoofd meezingen. Op die manier beleef je het concert op een andere en intensere manier.

- De band was in een vrolijke en communicatieve bui. De interactie tussen Dessner en Berninger was bij momenten hilarisch !

- Het grote scherm achter de band waarop schitterende beelden geprojecteerd werden. In 1 woord: wow.

- De ancienne belgique is intiemer en kleiner dan bijvoorbeeld de weide van Pukkelpop. Het klonk dan ook allemaal een pak beter. Het leek bovendien alsof de band zich beter op hun gemak voelden.

- Twee blazers waren aan de groep toegevoegd. Hoefde voor mij niet echt.

- We kregen een uitgebreide setlist te horen. Praktisch alle nummers van 'high violet' passeerden de revue. Vervelen deed het niet. Alles klonk even sterk. Chapeau !!!

Mijn persoonlijke favoriet: 'conversation 16', een nummer over kannibalen. Ook leuk: MAtt die tijdens 'mr November' een duik neemt in het publiek, helemaal tot achteraan de geluids'toren' en het accoustische 'Vanderlyle crybaby geeks'.

Benieuwd hoe het gaat klinken binnenkort in Vorst...

Setlist :

Runaway
Anyone's Ghost
Mistaken For Strangers
Bloodbuzz Ohio
Brainy
Slow Show
Squalor Victoria
Afraid Of Everyone
Available
Conversation 16
Sorrow
Apartment Story
Daughters Of The Soho Riots
England
Fake Empire
About Today

bis:
Mr. November
Terrible Love
Vanderlyle Crybaby Geeks

15:49 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, national, the national, bespreking, gig |  Facebook |

23-11-10

Concert Mark Ronson, AB Brussel ( 17 november 2010 ) - gig, youtube en setlist

Ook producers willen af en toe eens muzikantje spelen. Zo ook Mark Ronson. Het begon met een cover cd en gastoptredens samen met zijn poulains. Zo bracht Lily Allen een wondermooie cover van 'oh my God' en zong Amy Winehouse het prachtige 'Valerie'. Nu heeft hij samen met zijn 'business intl' een heuse CD klaar: 'record collection' en trok Mark op tournee. Vorige week passeerde hij ondermeer in de ancienne belgique. Wij waren er bij.

Van de schuchtere man die Ronson ooit was, schiet niet veel meer over. Voor de gelegenheid had hij zijn haar opvallend wit geverft. Zijn plaats: middenin de band, hoog boven iedereen uit torend. Hij werd door maar liefst 6 muzikanten omringd en dan heb ik de gastzangers er niet eens bijgerekend.

Die gastzangers zijn zowel een zege als een pest. Rose Elinor bijvoorbeeld zal nooit Lily Allen kunnen benaderen - hoe mooi het ook klonk - en ook 'Valerie' klonk bijlange niet zo sterk als het origineel. Tussendoor werden we verrast door een, wat mij betreft, overbodige mini DJ-set. Het moment de gloire van mr Ronson himself. "Laten we Brussel eens omtoveren in een New Yorkse discotheek" schreeuwde hij. Maar het publiek bleef er redelijk mak onder. En het werd nog erger: MNDR en haar 'fade to black' werd op wat boegeroep onthaald. Het was dan ook een draak van een cover.


Het mag duidelijk zijn: de sterkte van de show zat in de nieuwe nummers. Stuk voor stuk potentiele hits! Niet alleen 'bang bang bang' of 'the bike song', maar ook 'the night last night', 'hey boy' en 'you gave me nothing' wisten me aangenaam te verrassen. En dan had ik het nog niet over 'somebody to love' met niemand minder dan Boy George !!!

Al bij al een leuk concert dat het vooral van de nieuwere nummers en de interactie tussen Rose Elinor Dougall en Alex Greenwald moest hebben...

Part 1 :
Selector 
Circuit Breaker 
Just  (Radiohead cover) (with Alex Greenwald)
Ooh Wee  (with Spank Rock)
Lose It (In the End) (with Spank Rock & Alex Greenwald) 
Oh My God  (Kaiser Chiefs cover) (with Rose Elinor Dougall)
California (Phantom Planet cover) (with Alex Greenwald)
The Night Last Night (with Rose Elinor Dougall & Alex Greenwald) 

DJ Set
Pon De Floor  (Major Lazer cover)
Just Can't Get Enough (Depeche Mode cover)
International Affair
Sweet Talk  (Spank Rock cover) (with Spank Rock)
Fade to Black  (MNDR cover) (with MNDR)

Part 2 :
Bang Bang Bang (with Spank Rock & MNDR) 
Hey Boy (with Rose Elinor Dougall & Theophilus London) 
Mark Ronson Guitar Solo 
You Gave Me Nothing (with Rose Elinor Dougall & Alex Greenwald) 
Stop Me  (The Smiths cover)
Somebody to Love Me (with Boy George & Alex Greenwald) 

Bis:
The Bike Song (with Spank Rock & Alex Greenwald) 
Valerie  (The Zutons cover)

Lady Gaga @ Sportpaleis Antwerpen ( 22 november 2010) : Setlist

Als we de kranten mogen geloven, verraste Lady Gaga in het Sportpaleis niet echt... Andere mening? Laat dan zeker een reactie achter !

gaga.jpg

Alvast de setlist :

Intro/Dance in the dark
Glitter and grease
Just dance
Beautiful, dirty, rich
Vanity
The fame
Lovegame
Boys boys boys
Money honey
Telephone
Speechless
You and I
So happy I could die
Monster
Teeth
Alejandro
Poker face
Paparazzi
Bad romance

09:20 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (1) | Tags: lady gaga, setlist, sportpaleis, antwerpen |  Facebook |

18-11-10

Concert M.I.A. ( trix, Antwerpen - 15 november 2010) , bespreking

Kala (nvdr: de vorige CD van M.I.A.) heb ik een aantal jaren geleden grijs gedraaid. Vandaar dat ik dolenthousiast was, toen ik vernam dat M.I.A. naar de Trix in Antwerpen kwam.


M.I.A. ofte Mathangi "Maya" Arulpragasam is de dochter van een Tamil activist (Sri Lanka). De meid heeft als kind dan ook een boel geweld en aanslagen meegemaakt. Niet verwonderlijk dat ze samen met haar moeder Sri Lanka ontvlucht is en als vluchteling in Londen ging wonen. Het levert haar in ieder geval heel wat thema's voor liedjes op.  Het meisje is geen katje om zonder handschoenen aan te pakken. Mensen die haar 'credibility' proberen onderuit te halen, mogen steevast op een hevige reactie rekenen. Zo werd de gsm nummer van een journalist die een beetje te lastig deed op haar twitter gepost.

Maar dit terzijde. M.I.A. wist ons vorige maandag op alle vlakken te verrassen. Ze zag er niet uit met haar groene fluo pruik. Ze leek wel een travestiet. Ook de dansers vielen op met hun grappige moves. De trix daverde en dat mag je letterlijk nemen. De decibelmeter ging meermaals in het rood en de sound verdronk in de loeiharde bassen. Geen wonder dat M.I.A.'s stem amper verstaanbaar was.

De show kwam traag op gang met een twintig minuten durende DJ set. In het begin best leuk, maar het duurde allemaal nogal lang. Opener 'Born Free' knalde: hevige metalriffs en een lichtspectakel om U tegen te zeggen. Wat volgde was een wervelende show waarbij hits niet geschuwd werden. Het publiek liet zich steeds meer meeslepen door het spectakel. Voor 'Boyz' mocht een groot aantal mensen het podium op. En toen ging het mis: een stroompanne die een dikke tien minuten duurde. De magie was ineens verdwenen.

Na die gedwongen pauze kwam het allemaal nogal traag op gang. Ondanks hits 'Paper planes' en 'Galang'. En toen M.I.A. een kwartiertje later het podium verliet, was dat definitief. Geen bis-nummers dit keer (was ze teleurgesteld?), waardoor we een beetje op onze honger bleven zitten...

Kortom: een bizar concert dat ons met een wrang gevoel achter liet: verrassend om zien, maar af en toe té chaotisch en té bombastisch.

17:43 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: m.i.a., bespreking, gig, trix, antwerpen |  Facebook |

09-11-10

Prince - Sportpaleis Antwerpen (8 november 2010 / Setlist)

Was jij er bij in het Sportpaleis of tijdens de verrassingsparty in Brussel? Laat dan zeker een berichtje achter. Benieuwd wat jullie er van vonden.

Als ik de diverse reacties op twitter mag geloven was het ongelooflijk en ongezien. Zelfs nog een stuk beter dan vorige zomer in Werchter. En dat vond ik zelf al schitterend.


Hier alvast de setlist. Ook nu weer een pak hits en een hele resem bisnummers. De kleine had er duidelijk zin in.

Controversy
Le Freak (Chic cover)
Uptown
Raspberry Beret
Cream
Cool
Free / Pearls B4 Swine / Love ... Thy Will Be Done
Let's Work
U got the look
Show your love
Shhh
Let's Go Crazy
Delirious
1999
Purple Rain

Encore:
Kiss
Encore 2:

Sometimes It Snows in April

Encore 3:
She's Always in My Hair
Dreamer

Encore 4:
Dance

Encore 5:
I feel for you
Love Bizarre

Encore 6:
The Love we make

Encore 7:
Peach

Encore 8:
Forever In My Live - Bass duel with bassist
Baby I'm A Star

Encore 9:
presentation of the band

22:29 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (5) | Tags: prince, sportpaleis, 2010, setlist, verslag |  Facebook |

05-11-10

Concert Hurts, Botanique Brussel (30 oktober 2010) (bespreking, setlist en clip)

Zelden zo veel homo's bij elkaar gezien, als bij het concert van Hurts vorige zaterdag in de Botanique. Stuk voor stuk knappe mannen, en juist daarom een grote teleurstellend voor ons vrouwen. Omdat je weet dat je toch geen kans maakt. Maar dit even terzijde :)


Hurts is de voorbij maanden aan een steile opgang begonnen. Geen wonder dat hun concert daar in de Botanique in no time uitverkocht was. Maar niet getreurd, wie er niet bij was, krijgt 1 maart een herkansing in de AB. Snel zijn is ook nu weer de boodschap.

De band bestaat uit het uit Manchester afkomstige exentrieke duo Theo Hutchcraft en Adam Anderson. Ze hullen zich voor hun optredens steevast in strakke maatpakken, waardoor ze er uit gaan zien als kelners uit een chique driesterren-restaurant. Leonardo di Caprio look-alikes! was de commentaar van mijn schatje en zij kan het weten :).

Hun muziek klinkt jaren 80 electropop-achtig. Denk bijvoorbeeld in dat verband aan de Pet Shop Boyes of OMD. Maar niet getreurd, hun muziek klinkt een stuk beter. Theo heeft een stem om u tegen te zeggen. Wat we in de Botanique te zien kregen was dan ook meer dan ok. Absolute toppers: de twee hits 'wonderful life' en 'better than love'. Verrassend ook was 'Verona' en in het biezonder de opera stem van de achtergrond-zanger (die voor de rest van de tijd als een standbeeld stokstijf bleef staan).

Eentje om terug te zien! 1 maart in de AB, niet vergeten !

Setlist :

Unspoken
Silver Lining
Wonderful Life
Happiness
Blood, Tears & Gold
Evelyn
Sunday
Verona
Devotion
Confide In Me
Stay
Illuminated
Better Than Love

Fiche :

Concert: Hurts
Locatie: Botanique Brussel
Datum: 30/10/2010
Ons oordeel: 4/5

14:15 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, botanique, brussel, hurts, 2010, bespreking, gig, setlist |  Facebook |

12-10-10

Concert Natalia Kills & Kelis ( Muziekodroom Hasselt, zondag 10 oktober 2010)

Kelis' haar muziek heeft een hele metamorfose doorstaan. Van de R&B en hiphop-ster die ze gisteren was, blijft vandaag de dag niets meer over. Kelis vond het nodig om een totaal andere richting in te slaan. Dance vol knallende beats, dàt is nu haar ding. "Ik maak gewoon muziek. of dat nu dance, hip hop of nog iets anders is, daar ben ik niet mee bezig."

Velen keken zondag dan ook nogal raar op en waren naar ik vermoed redelijk teleurgesteld. Het werd een heus dance-feestje, daar kan je niet aan twijfelen. Jammer genoeg dat het gedreun van de bassen domineerde en Kelis haar soulstem totaal naar de achtergrond bombardeerde. Bovendien heb ik ook mijn twijfels over de 'live' zanpartijen. Bandwerk is vandaag de dag een pest aan het worden.

Voor de gelegenheid had Kelis zich in een strak wit pakje gehesen. Het was geen zicht. Zeker niet toen de zangeres na een half uurtje redelijk veel begon te zweten. Drie vochtplekken (op haar twee borsten en tussen haar benen) waren het niet al te fraai ogend resultaat.

Hoogtepunten van een al bij al teleurstellend concert: 'scream', 'Acapella' en de 'Holiday (Madonna) / Milkshake' mix.

Misschien nog een laatste woordje over het voorprogramma 'Natalia Kills'. Kills is een veelbelovend debuterend groepje. Opvallen doen ze vooral door hun act: ze verschijnen in lingerie op het podium. Ideaal om op te vallen, maar eigenlijk een beetje goedkoop.

06-10-10

Concert MGMT, AB Brussel (3 oktober 2010) - Bespreking en setlist

Vorige week mocht GVA Guns 'n Roses de grond in boren, deze week doet de Standaard hetzelfde met MGMT. Hun argement: MGMT kopieert schaamteloos sixties-pop zonder daar iets aan toe te voegen... Toegegeven, ze klinken jaren 60 achtig: psychedelisch en retro. Alleen klinkt elke band wel zoals zijn/haar grote voorbeeld. Iedereen wordt immers - of hij het nu wilt of niet - beinvloedt door anderen. Zolang men daar een eigen toets aan geeft, vind ik dat best ok.

Maar laten we bij het begin beginnen: The Dum Dum Girls. Hun cd klinkt fantastisch en daarom was ik vol verwachtingen. Vier sexy meisjes in hotpants en netkousen, dat kan niet fout gaan. Dacht ik. Alleen leken al die liedjes live zo op elkaar. Bovendien vond ik ze nogal inspiratieloos en makjes... Jammer.

Wat een verschil met MGMT. Reeds bij de eerste noten stond iedereen happy op en neer te springen.

Zanger Andrew Vanwyngarden en toetsenist Ben Goldwasser schuwden vorige zondag de hits uit het eerste album niet. Gelukkig maar, want het zijn stuk voor stuk klassiekers. Nummers waarvan de band luid verkondigde dat ze ze al beu gespeeld zijn. In dat opzicht is MGMT slaaf van hun eigen succes. Want ze niet spelen, is geen optie. Dat pikken de fans niet.


In die context is het dan ook niet verwonderlijk dat de nieuwste plaat ietsje anders klinkt dan de voorganger. 'Congratulations' is bijvoorbeeld een sarcastische knipoog t a v het megasucces dat de groep te beurt is gevallen en compleet overdonderd heeft.

Ik had gelezen dat MGMT live een beetje vals klinkt en dat hun muziek vrij rommelig is (commentaren in de pers na hun optreden in de Botanique eerder dit jaar), maar voorbije zondag was daar niks van te merken.

Ook de visuals op het grote doek achter het podium waren indrukwekkend. Enige "minpuntje" : ik had verwacht dat de groepsleden zich origineel zouden kleden. Niks van dat, nu zagen ze er redelijk normaal, saai en nerdy uit. Maar dit terzijde.

Hoogtepunt van het concert waren 'electric feel' (fantastische discorock), 'kids' (met een pompende bas) en het nieuwe 'congratulations'. Oops, vergeet ik toch wel superhit 'Time to pretend' zekers, een nummer dat de hele zaal in extase bracht.

Opmerkelijk: de band speelde maar liefst een kleine 2 uur. Voor mij mocht het iets minder lang duren, want af en toe had ik moeite mijn aandacht er bij te houden.

 
Setlist

Weekend Wars
It's Working
The Youth
Flash Delirium
Electric Feel
Song For Dan Treacy
Of Moons, Birds & Monsters
Congratulations
Time To Pretend
4th Dimensional Transition
Siberian Breaks
Kids
The Handshake
---
Destrokk
I Found A Whistle
Brian Eno

Fiche

Concert: MGMT
Locatie : Ancienne Belgique Brussel
Datum : Zondag 4 oktober 2010
Oordeel : 4 / 5

04-10-10

Concertverslag: Guns 'n Roses, Sportpaleis Antwerpen (30 sept 2010)

Een beetje bang waren we richting Sportpaleis afgezakt. De kranten stonden de laatste maanden vol negatieve berichten over Guns 'n Roses. Dat we toch zijn gegaan had vooral te maken met jeugdsentiment. Ik herinner me nog dat ik als kleine uppie een jeansvestje had vol GNR stickers. Vooral dat doodshoofd op de rug vond ik simpelweg het einde.


Ik denk dat veel mensen er net zoals ons over dachten. De zaal zat opvallend vol met "ouder" volk. Gewoon volk ook dat in zijn jeugdjaren misschien wat rebeleerde, maar nu elke dag braafjes naar zijn/haar werk gaat. Net als ons dus.

Om het meteen maar duidelijk te stellen: het concert heeft me aangenaam verrast. Axl betrad ruim op tijd het podium, ik was perplex. In dit opzicht vond ik zijn commentaar "I don't know what time it is... Good morning Belgium!" schitterend.

We kregen afwisselend nieuw werk uit Chinese Democracy en oud werk te horen. Toegegeven, de laatste CD is niet echt een meesterwerk ( ook al heeft Axl er 15 jaar aan gewerkt ). Maar he, dat geldt evenzeer voor de nieuwste van Metallica. Ik durf wedden dat jullie niet eens de titel van die plaat kennen. Oudere bands teren nu eenmaal op het succes van vroeger. U2 zonder Achtung Baby of Joshua Tree zou simpelweg geen boudewijnstadion vullen.

 

Meer dan twee uur mochten we Axl en de zijnen bewonderen. De man huppelde als weleer over het podium. De show was af, met onder meer indrukwekkend vuurwerk. Van de oorspronkelijke bandleden schiet er niemand meer over, maar DJ Ashba en co zijn waardige vervangers. Velen ergerden zich aan de 5 solo-momenten. Vergeet niet: voor de band is dit dé gelegenheid om eventjes uit te blazen, van kleding te wisselen en om bijvoorbeeld een piano klaar te zetten.

Handelsmerk van Axl is zijn schuurpapier-stem die bij momenten een gekrijs voortbrengt dat door merg en been gaat. Je haat het of je bent voor. Misschien klonk het wel niet allemaal even zuiver, maar dat is altijd al zo geweest.

Mr Rose zag er al bij al goedgezind uit. Hij gaf ons de show waar we om vroegen. Hij speelde de hits die we wilden horen en achteraf kwam hij ons braafjes groeten. Het is ooit wel anders geweest...



Kortom: schitterend optreden.

Tenslotte nog even een welgemeende fuck you aan de riooljournalisten van de standaard en vooral aan Tom De Smet van Gazet van Antwerpen. Jullie weten wel waarom. Later meer hierover.

De setlist vind je hier.

Fiche :
Concert Guns 'n Roses
Locatie: Sportpaleis Antwerpen
Datum : 30 september 2010
Oordeel : 4 / 5

 

03-10-10

Guns 'n Roses - Paradise City ( live @ Sportpaleis Antwerpen - 30 sept 2010 )


01-10-10

Concert Guns 'n Roses, Sportpaleis Antwerpen (30sept2010 - setlist)

Aan het verslag van het Guns 'n Roses concert in het Antwerpse sportpaleis wordt nog volop gewerkt. Wat ik wél al voor jullie heb: de setlist.

Verder zou ik graag iedereen oproepen om een link naar zijn foto's en/of filmpjes hier te posten. 'k Ben benieuwd naar jullie oordeel over dit concert. Op de radio hoorde je vanmorgen zowel enorm positieve als enorm negatieve reacties...

Setlist :

Chinese Democracy
Welcome To The Jungle
It's So Easy
Mr. Brownstone
Sorry
Better
Richard Fortus Guitar Solo
Live And Let Die
Instrumental Jam
This I Love
Rocket Queen
Dizzy Reed Piano Solo
Street Of Dreams
You Could Be Mine
DJ Ashba Guitar Solo
Sweet Child O' Mine
Instrumental Jam
Another Brick In The Wall Part 2
Axl Rose Piano Solo
November Rain
Bumblefoot Guitar Solo (Pink Panther Theme)
Don't Cry
I.R.S.
Knockin' On Heaven's Door
Nightrain

bis:
Instrumental Jam
Madagascar
Whole Lotta Rosie (AC/DC cover)
Paradise City

30-09-10

Concert Brandon Flowers, AB Brussel 27 september 2010 (bespreking / setlist)

Het begint een heuse trend te worden: muzikanten die een nevenproject beginnen. Zo is er bijvoorbeeld Kele die het (even) zonder Bloc Party doet en nu dus ook Brandon Flowers (van The Killers). In de meeste gevallen valt dit slecht uit en krijg je te maken met flauwe afkooksels van het 'origineel'.

In het geval van Brandon Flowers is het niet anders. Zijn nieuwe CD 'flamingo' is best leuk om te horen, maar bevat te weinig nummers die echt kunnen overtuigen. Vele artiesten lossen dit op met een heleboel covers en kiezen dus voor de makkelijkste weg. Niet in het geval van Brandon. Hij liet voor een keertje The Killers op stal staan (met uitzondering van een herwerkte versie van 'Losing Touch' en een accoustisch 'when you were young' als toemaatje). 

Aan zelfvertrouwen heeft de man geen gebrek. Als een groot artiest (en dat is hij ook) betrad hij het podium. Net als altijd klonk zijn stem bombastisch en net als altijd gedroeg hij zich als een predikant. "Brussel en Las Vegas zijn één." of "als ik val, vangen jullie mij dan op?". Zijn liedjes doorworstelde hij met gebalde vuisten en verbeten tronie, alsof ze van levensbelang waren.

Voor de gelegenheid liet de man zich omringen met een boel nieuwe muzikanten. Een minpuntje, want het leek wel alsof Brandon hen steeds weer op sleeptouw moest nemen. De achtergrondzangeresjes bijvoorbeeld bleven de helft van de tijd werkloos mooi te wezen.

In ieder geval was het duidelijk dat de man zich amuseerde. Hij genoot van het vele applaus en speelde (daardoor?) vol enthousiasme. Het werd een show die af was. Het plaatje klopte volledig en even belangrijk: voor even waren we de Killers vergeten. Misschien moeten we ophouden met die vergelijkingen? 


Setlist

On the Floor
Crossfire
Magdalena
Bette Davis Eyes (Kim Carnes cover)
Jilted Lovers & Broken Hearts
Right Behind You zacht begin
Was It Something I Said?
Hard Enough
Losing Touch (Killers cover)
Swallow It
Only The Young
Playing With Fire

When You Were Young (Killers cover)

Factsheet

Concert : Brandon Flowers
Locatie :  Ancienne Belgique, Brussel
Datum : 27 september 2010
Score : 3,5 / 5

24-09-10

Concert U2, Brussel : Ons oordeel (23 september 2010)

Het concert van U2 donderdag (23 september) begon voor ons met een heleboel stress. Rond vijf uur waren we thuis vertrokken richting Brussel. Uit pure miserie hebben we toch maar de metro genomen. Viel al bij al redelijk mee. Allen moesten we daarna nog meer dan een uur aanschuiven aan het stadion (want maar 1 ingang). Het kostte ons alemaal 4 uur.

Ook achteraf liep het niet zoals het zou moeten. Toen we aan de metro aankwamen, bleek die afgesloten te zijn wegens te druk. Tsja, hoe zou dat nu komen? Conclusie: volgende keer nemen we een half dagje vrijaf en parkeren we onze auto ergens in de buurt van het stadion. ALS er al een volgende keer zal zijn, want op die manier hoeft het voor mij niet meer. De hele organizatie suckte. Wou je iets drinken dan moest je eveneens lang aanschuiven en naar het toilet gaan was een heus huzarenstukje.

Geef me dan maar een optredentje van een relatief onbekend groepje ergens in een klein zaaltje. Achteraf kan je rustig nog een wijntje drinken in de bar en is de kans groot dat je een van de artiesten tegen het lijf loopt en nog gezellig met hem/haar kan babbelen. Wat ons bijvoorbeeld in de Botanique met de Tahita van New Young Pony Club overkwam. Maar goed, ik zou het hier over U2 hebben.

Het optreden werd ondermeer omwille van de reusachtige klauw en bijhorend videoscherm aangekondigd als vooruitstrevend en ongezien. Een mijlpaal in de geschiedenis, iets ongeziens,... zo was er de afgelopen dagen in veel kranten te lezen. Commentaar die ik alleen maar kan beamen. De cijfers spreken voor zich: 120 vrachtwagens, enorm kwa omvang, een tempel van licht. Alleen jammer dat de mastodont niet in het midden van de arena stond. We hebben het tenslotte over een 360° concert, niet?

Denk deze gigantische constructie even weg. Wat blijft er dan over? Een degenlijk concert van een band die in zijn carriere zoveel hits heeft geschreven, dat het de luxe heeft om elke avond vrijelijk uit dat aanbod te kiezen. De luxe om bijvoorbeeld nummers als 'sunday bloody sunday' niet eens te spelen. Straf!

De eerste vijf nummers van het concert moest ik nog even ontstressen. De klik kwam er pas na een vijftal nummers. 'Mysterious ways' was wat mij betreft een eerste hoogtepunt. Plots had ik zin om te springen, dansen en mee te zingen. Maar lang duurde dat gevoel niet: de regen werd die tweede avond de grote spelbreker. Met bakken viel het uit de hemel. Ook al ben je goed beschermd, het heeft toch een impact op de sfeer. Opmerkelijk hierbij was dat de band (en Bono in het biezonder) zelf niet beschermd stond. De klauw mag dan wel reusachtig zijn, een afdak daar hadden ze niet aan gedacht. Maar goed, tesamen met het terugkerende 'singing in the rain' zorgde dit voor een soort gevoel van samenhorigheid.

Op het podium stonden echte legendes, alleen voelde het niet zo aan. Bono zag er uit als een oud klein ventje. Een man van vlees en bloed, heel gewoontjes eigenlijk. De show kwam heel professioneel over, misschien wat té professioneel. Het leek af en toe automatisch piloot. Zal ook wel, als je een jaar lang steeds weer het podium op moet. Maar goed, dat is detailkritiek. Want de mannen kennen hun vak. Ze spelen reeds dertig jaar samen en zijn goed op elkaar ingespeeld.

Over het geluid kan je klagen. Het is nu eenmaal zo dat in een heuse betonnen tempel zoals het Boudewijnstadion de akoestiek slecht is. Echt storen deed het niet, tenzij dan hier en daar een wat overdreven bas of een slecht klinkende gitaar (bv Mysterious ways waar the Edge naar het einde toe insprong en het allemaal nogal blikkerig en plastiekerig klonk).

Opmerkelijk was dat het achteraan in het stadion drummen was, terwijl er vooraan een zee van ruimte was. Zelf stonden we schuin voor het podium, net buiten de 'golden circle'. Een gouden circle ticket kostte trouwens zo'n 120 euro, net daarbuiten (drie meter verder) betaalde je 55 euro. En geloof me, ik heb Bono en co van dichtbij (=een drietal meter) kunnen bewonderen. Met dank aan het prachtige podium met de vele bruggen.

Dat er gepredikt zou worden, wisten we al op voorhand. Zo was er Desmond Tutu die 'one' mocht inleiden, kregen we 'walk on' te horen als steun voor de Birmaanse Aung San Suu Kyi (met de bijhorende amnesty kaarsjes). Storen deed het niet. In de boekjes verscheen er in de laatste weken heel wat kritiek ondermeer vanwege de ecologische voetprint die zo'n U2 concert veroorzaakt. Ach ja... Wat me meer stoorde was de overdreven media-aandacht voor dit gebeuren. Dagelijks verscheen er wel een tiental artikelen. Overal waren er U2 wedstrijden. Iedereen had het er over. U2 werd door ons strot geramd. Het was zo erg dat men er op den duur een degou van zou krijgen.


Hoogtepunten van dit al bij al prachtig concert: voornamelijk de heel oude nummers zoals 'Mysterious Ways', 'with or without you' (kippevel!), 'where the streets have no name', en 'angel of harlem' (zie video). Wat ik me afvraag: is het echt nodig dat een band dat honderden hits op zijn naam heeft staan, toch nog een cover van 'relax' brengt? Puur amusement, maar niet echt toegevoegde waarde.

Conclusie: een leuk concert, goed gespeeld, leuke sfeer. Maar waarschijnlijk waren de verwachtigen zo hoog, dat ze onmogelijk konden waargemaakt worden. U2 is nu eenmaal een megaband.

Concert U2, Brussel : Setlist (23 september 2010)

Enorme verschillen met dag 1 zijn er niet. Opmerkelijk: 'Angel of Harlem' dat sinds lang nog eens in de setlist opduikt, dito met 'bad' en wat velen betreurden: geen 'sunday bloody sunday'.

Ander opmerkelijk verschil: de regen die dag 2 met bakken uit de hemel viel.

Main Set: 
 1. Return of the Stingray Guitar 
 2. Beautiful Day
 3. New Year's Day
 4. Get On Your Boots
 5. Magnificent
 6. Mysterious Ways - Private Dancer
 7. Elevation
 8. Until the End of the World - Singin' In The Rain
 9. I Still Haven't Found What I'm Looking For
10. Angel of Harlem
11. Bad - Singin' In The Rain
12. In a Little While
13. Miss Sarajevo
14. City of Blinding Lights
15. Vertigo - It's Only Rock and Roll
16. I'll Go Crazy If I Don't Go Crazy Tonight (remix) - Relax - Life During Wartime
17. Pride
18. MLK
19. Walk On - You'll Never Walk Alone

Bis:
20. One - Rain
21. Where the Streets Have No Name
22. Hold Me Thrill Me Kiss Me Kill Me
23. With or Without You
24. Moment of Surrender - Singin' In The Rain

23-09-10

Concert U2, Brussel : Setlist (22 september 2010)

De setlist

 1.  Return of the Stingray Guitar
 2.  Beautiful Day
 3.  I Will Follow
 4.  Get on Your Boots
 5.  Magnificent
 6.  Mysterious Ways
 7.  Elevation
 8.  Until the End of the World
 9.  I Still Haven't Found What I'm Looking For
10. North Star
11. Mercy
12. In a Little While
13. Miss Sarajevo
14. City of Blinding Lights
15. Vertigo
16. I'll Go Crazy If I Don't Go Crazy Tonight
17. Sunday Bloody Sunday
18. MLK
19. Walk On

20. One/Amazing Grace
21. Where the Streets Have No Name

22. Ultraviolet (Light My Way)
23. With or Without You
24. Moment of Surrender

11:25 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (1) | Tags: setlist, u2, brussel, boudewijnstadion, concert |  Facebook |

22-09-10

Concert U2, Brussel

u2.JPG"U2 is een band die je eens in je leven gezien moet hebben."  Dat waren de woorden van mijn schatje toen ze een jaar geleden tickets kocht voor hun concert in het boudewijnstadion in Brussel.

Vroeger, toen ik nog een puber was en dweepte met de band (ten tijde van Achtung Baby, je weet wel die shows met de trabantjes), zou ik haar 100 procent gelijk hebben gegeven.

Nu twijfel ik. Het is allemaal zo groots, zo onwezenlijk geworden. Trop is teveel... Wat blijft er nog over van de muziek? De songs die gespeeld gaan worden lijken nu al van ondergeschikt belang. Want het is vooral de show en de enorme klauw zelf die een blijvende indruk gaat nalaten.

En toch zal ik net als alle andere 69999 mensen compleet uit de bol gaan.  Massa-hysterie noemen ze zoiets.

Waar ik tegen op zie: de enorme files op de ring... Het gebrek aan parkingplaatsen. Ik dacht er eerst aan met de metro te gaan. Alleen: wat als de show langer duurt dan half een (tijdstip van laatste metro) ?  

Maar niet getreurd: het gaat gigantisch zijn, iets groots en ongezien. Overmorgen een verslag.

31-08-10

Jonsi @ Pukkelpop 2010

Jonsi voerde ons - net als in de AB een tijdje terug - mee doorheen zijn droomwereld : Ijslandse sprookjeslandschappen die op een groot scherm geprojecteerd werden. Tesamen met de feeerieke muziek die nu eens ingetogen en dan weer eens explosief was, was dit een ongeevenaarde ervaring. Een van de hoogtepunten van een schitterend pukkelpop.

Indrukwekkend: Grow Till Tall.


Setlist :

icicle sleeves
kolniður
sinking friendships
tornado
go do
boy lilikoi
animal arithmetic
around us
sticks & stones
grow till tall

30-08-10

The national @ Pukkelpop 2010

The National is een band die thuis hoort in een donkere zaal, niet op een hoofdpodium midden in de dag. Maar ondanks deze handicap wisten Matt Berninger en de zijnen ons vanaf de eerste noot te overtuigen.

De sound van de band doet denken aan de Editors en consoorten: melancholisch en duister. Vijf albums hebben ze al op hun palmares staan, maar nu pas komt de terechte doorbraak.

Zanger Matt zag er een beetje onwennig uit. Hij ijsbeerde over het podium, nerveus en angstig. Was hij nu dronken of is hij altijd zo? Ik zou het niet weten. Wat ik wel weet: de fles wijn die voor Matt klaar stond, was op het einde van het concert leeg.

Conclusie: een leuke eerste kennismaking. Ik verwacht me aan een nog betere performance in de AB dit najaar.


Setlist :

Anyone’s Ghost
Mistaken For Strangers
Blood Buzz
Slow Show
Squalor Victoria
Afraid of Everyone
Conversation 16
Apartment Story
Abel
England
Fake Empire
Mr. November
Terrible Love  

2 door cinema club @ Pukkelpop 2010

Kiezen tussen the drums of 2 door cinema club is geen makkelijke opgave. Het werd de tweede band. De club was voor de gelegenheid vol gelopen. Door het mooie zomerweer was het er bovendien redelijk warm. Voeg daarbij de aanstekelijke muziek en je weet: dit was zweten. Conclusie: deze band heeft alles in zich om groot te worden. ( als ze dat al niet zijn )


29-08-10

The van jets @ Pukkelpop 2010

Over the van Jets kan ik kort zijn: ze zijn schitterend ! Ik ben dan ook een fan van het eerste uur. Genoten van de bisnummers en het oudere werk. Kortom: ik kan niks zinnigs meer vertellen zonder in herhaling te vallen...


Kele @ Pukkelpop 2010

Kele (ex-bloc party) speelde als een echt volksmenner de marquee plat. Qua sfeer en enthousiasme zat het best snor. Songtechnisch iets minder. De meeste nummers zijn objectief bekeken nogal flauw. De uitschieters zijn niet toevallig de nummers die dateren uit de bloc party periode (flux en de mix van blue light, prayer en one more chance).

Conclusie: we want bloc party back.



Setlist :

Walk Tall
On The Lam
On The Other Side
Everything You Wanted
Bloc party Medley (Blue Light, The Prayer en One More Chance)
Tenderoni
Rise
All The Things
Flux

( Kele, Marquee, vrijdag - onze score : 4 / 5 )

28-08-10

Marina and the diamonds @ Pukkelpop 2010

Marina Diamandis ( zo weet u meteen ook waar de groepsnaam Marina & the Diamonds van daan komt ) weet als geen ander hoe ze het publiek rond haar vinger moet draaien. Ze ziet er sexy uit (die taille !) en kijkt 'iedereen' diep in de ogen. Wat een présence ! Voeg daarbij een stem die het midden houdt tussen Kate Bush en Florence and the Machine, een paar sterke popnummers en je weet: niet Ellie Goulding maar Marina is dé revelatie van 2010.

Enige minpunt: het manvolk naast mij dat niet te houden was en constant ongepaste vulgaire opmerkingen richting meisje slingerden. Ik schaamde me in hun plaats.


Setlist :

Mowgli’s Road
Outsider
Girls
I Am Not A Robot
Oh No!
Numb
Obsessions
Rootless
Hollywood
Shampain
Are You Satisfied?
Guilty

( Marina and the diamonds, club, vrijdag - ons oordeel : 4 / 5 ) 

Avi Buffalo @ Pukkelpop 2010

Avi Buffalo verwijst in zowat alles naar idool Neil Young. Buffalo zou betrekking kunnen hebben op Buffalo Springfield, de groep waarmee Neil doorbrak en ook hun songs doen denken aan de grootmeester: de stem, de krakerige gitaren en de fuzz en distortie waarmee het laatste nummer eindigde.

Maar, en dat bleek al snel duidelijk : de band mist nog wat maturiteit. Geef ze nog enkele jaren en het komt wel goed. 

Setlist :

Coaxed
5 Lil
Truth
What’s In It for
Can’t I Know
Summer
Remember Last

( Avi Buffalo, vrijdag, club - ons oordeel : 3 / 5 )

27-08-10

White lies @ Pukkelpop 2010

White Lies en zanger Harry McVeigh in het biezonder hoort thuis in het rijtje van Joy Division achtige bands zoals bijvoorbeeld Editors. Alleen is de band bij lange nog niet zo groot en moeten ze het nog voor een stuk hebben van de goodwill van het publiek. Sympathiek zijn ze zeker, maar of dat voldoende is?

Het is en blijft wachten op nieuw materiaal...

A Place To Hide 
Holy Ghost
To Lose My Life
Streetlights
E.S.T.
Is Love 
Unfinished Business
Bigger Than Us
Death
Farewell To The Fairground

( White lies, vrijdag, main stage - ons oordeel : 3,5 / 5 )

Eels @ Pukkelpop 2010

Als er iemand reden heeft om depressief te zijn, dan is het Eels wel. De man heeft zijn hele familie verloren aan ziektes, ongevallen of whatever. Voeg daarbij nog de recente breuk met zijn vriendin en je weet... Soit, de man heeft zijn verdriet kunnen wegschrijven. Veel van zijn liedjes kun je maw beschouwen als een soort van therapie. Zware kost dus.

Maar wat als je eens een vrolijk dagje hebt (zoals die vrijdag op Pukkelpop). Wat moet je dan spelen? Covers zoals Summer in de City?

De setlist varieerde van ingetogen en intiem tot rockende blues. Het klonk indrukwekkend.

E. zag er voor de gelegenheid nogal bizar uit. Hij was gehuld in een witte overal en zijn hele gezicht was bedekt door een indrukwekkende baard, een grote zonnebril en een bandage.

Leuk de man eens live aan het werk te zien. Hij heeft ons in ieder geval niet teleurgesteld.


Setlist

Prizefighter
She said Yeah 
Summer In the city (The Lovin’ Spoonful)
Tremendous Dynamite
My Beloved monster
I’m Going To Stop Pretending That I Didn’t Break Your Heart
Paradise blues
Spectacular girl
Fresh blood
Dog faced boy
That look you give that guy
Souljacker part I
Knuckles song
Mr. E’s Beautiful Blues
I like birds
Summertime (George Gershwin)
Looking up

26-08-10

We have band @ Pukkelpop 2010

Het lijkt wel of alle nieuwe bands verplicht het woord 'band' in hun naam hebben: 'band of skulls', 'band of horses' en ook 'we have band'. Buiten de naam hebben de groepjes niks met elkaar gemeen. We have band bijvoorbeeld brengt dance. De groep bestaat uit drie leden, elk met een eigen stemgeluid. Dit resulteert in een mix van uiteenlopende liedjes. Jammer genoeg kenden we er geen enkel van en daardoor moesten we ons voornamelijk beperken tot aangapen, verkennen en proeven.

Om kort te zijn: ze hebben er een fan bij. Hopelijk zijn ze een van de komende maanden nog eens te zien in de botanique en/of AB. Tegen dan heb ik de hele cd uit mijn hoofd geleerd, da's beloofd.

( we have band, dancehall, vrijdag - onze score : 3 / 5 )