tumblr analytics

25-01-12

Concert The Black Keys ( Lotto Arena Antwerpen - 23 jan 2012 ) - De foto's

black keys, the black keys, concert, antwerp, antwerpen, 2012, setlist, gig, youtube, clip, pics

black keys, the black keys, concert, antwerp, antwerpen, 2012, setlist, gig, youtube, clip, pics

black keys, the black keys, concert, antwerp, antwerpen, 2012, setlist, gig, youtube, clip, pics

Klik hier voor het volledige foto-album 

24-01-12

Concert The Black Keys ( Lotto Arena Antwerpen - 23 jan 2012 )

Met een spetterende show in de Lotto Arena gisterenavond, trapten the Black Keys hun Europese tour af. Het wordt een tour langs grote zalen en festivals in ondermeer Frankrijk, Duitsland, Italie en Engeland. Geruchten gaan dat de heren midden augustus te zien zullen zijn op Pukkelpop, maar laten we niet te ver vooruit lopen op de feiten.

 

black keys,the black keys,concert,antwerp,antwerpen,2012,setlist,gig,youtube,clip,pics

Dan Auerbach (zanger/gitarist) en Patrick Carney (drummer) timmeren al tien jaar aan hun weg tot succes. Met hitsingles 'tighten up' (Brothers) vorig jaar en 'lonely boy' (El Camino) dit jaar, lijkt die doorbraak eindelijk een feit. Het gevolg: een in no time uitverkochte Lotto Arena. Niet altijd even positief, want - zo bleek gisteren toch - het merendeel van het aanwezige publiek leek enkel voor die twee hits te zijn gekomen. Pas bij de eerste noten van 'tighten up' ging de arena compleet uit zijn dak. 

De echte fans konden genieten van een uitgebreide set die een mengeling was van oud en nieuw materiaal. De nieuwe songs zijn stuk voor stuk potentiele hits die meer dan ooit vettiger en voller klinken. Ze worden live gespeeld door een heuse band, mét extra gitarist en n keyboard/orgel-speler. 

Wanneer halverwege de set het oudere werk aan bod komt ('Thick freakness' en 'Girls on my mind'), blijven Carney en Auerbach alleen achter op het podium. En ook al zijn ze dan maar met twee, hun muziek klinkt meer dan ooit krachtiger, primitiever en smeriger. Bluesrock zoals we ze persoonlijk het liefst horen en die de ruimte laat voor improvisatie, tempowisselingen en gitaarsolo's. 

De show duurde al bij al een kleine anderhalf uur. Het merendeel van de nummers werden in razend tempo er door gejaagd. Dat dit de eerste show was, merkte men aan de details: het aarzelend of foutief inzetten van sommige nummers.  

Beginnen deden de heren met het schitterende 'howlin' for you' gevolgd door 'Sister' en 'gold on the ceiling', onze twee favoriete nummers op de nieuwe cd. 'Chop and change' kennen de tieners onder ons van de soundtrack van de 'twilight'-saga. Het (enige) rustmoment was er in de vorm van 'little black submarines'. 

Het podium was bewust klein gehouden met opvallend het drumstel op de eerste rij. De artiesten werden slechts verlicht door enkele schijnwerpers. Het karige decor bestond verder uit enkele videoschermen. 

Weinig verrassend: het feit dat de hits tot op het laatste werden opgespaard. Bisnummer 'everlasting light' werd net als in de AB vorig jaar vergezeld door een oogverblindende discobal en net als toen viel op het einde - tijdens 'I got mine' - het decordoek achter de band weg, om de letters 'the black keys' te onthullen.

"I got the love that keeps me waiting", het zal nog lang door ons hoofd spoken. 

Setlist

1. Howlin’ for you
2. Sister
3. Gold on the ceiling
4. Dead and gone
5. Strange times
6. Run right back
7. Thick freakness
8. Girls on my mind
9. I’ll be your man
10. Your touch
11. Little black submarines
12. Next girl
13. Nova baby
14. Chop and change
15. Money maker
16. Ten cent pistol
17. Same old thing
18. Tighten up
19. Lonely boy

Bis

20. Everlasting light
21. Long gone
22. I got mine
 

Links :

The Black Keys artiesten-pagina (Deezer)

Youtube clip: Lonely Boy Live @ Lotto Arena 

Youtube clip: Tighten up Live @ Lotto Arena

05-11-11

Foto's School is Cool @ C-mine Genk (31 oktober 2011)

school is cool, genk, c-mine, live

Bekijk hier het volledige album

17:42 Gepost door blog in Concert, Foto | Permalink | Commentaren (0) | Tags: album, foto, school is cool, genk, c-mine, 2011 |  Facebook |

03-11-11

Concert School is cool @ C-mine Genk ( 31 oktober 2011 ) : review en setlist

Van het sportpaleis de dag voordien naar de C-mine in Genk: het verschil had niet groter te zijn. Lenny Kravitz: de oppergod, reeds 23 jaar aan het werk, gigantisch succes en een al even grote aanhang. School is cool: net hun eerste album uit. Het sportpaleis: betonnen mastodont, plaats voor 16000 mensen. Het zaaltje in de C-mine: nieuw en piepklein. Het waren twee totaal verschillende concerten, maar op een of andere manier allebei even leuk.

school is cool, genk, c-mine, live



School is Cool mag dan nog maar pas hun nieuwe cd op ons losgelaten hebben, ze zijn en blijven een gevestigde waarde in het belgische muziekwereldje. Dit mede dankzij hun overwinning in de rock rally nu al twee jaar geleden én door de vele airplay die ze op onze nationale radiozenders krijgen. 'In want of something', 'new kids in town' en recente single 'The world is gonna end tonight' werden en worden grijsgedraaid. Kortom: rond School is cool hangt - terecht - een hele buzz die zowel jong als oud weet te bekoren.

En dat was te merken, daar in Genk: zowel kinderen als hun ouders stonden broederlijk naast elkaar. Het was naar mijn bescheiden mening een schitterend publiek dat na de bisnummers zo hard schreeuwde dat de band noodgedwongen voor een tweede keer moest terugkomen.

Of zoals School is cool hetzelf verwoordde op hun facebookpagina: "Wow Genk C-Mine, wat was dat?! Geweldig publiek zijn jullie. Ze zullen in andere zalen hun best mogen doen om jullie te overstijgen. Bedankt!"

Het concert begon vrij verrassend met een knaller: 'the world is gonna end tonight', gevolgt door 'car, backseat, parking lot', een nummer "over het vermoorden van een prostituee op een parking". Net zoals alle andere nummers klinkt het allemaal vrij vrolijk. Vooral een op en neer huppelende Nele Paelinck en een dolenthousiaste Andrew Van Ostade zijn leuk om naar te kijken. Maar vergis je niet: achter die happy wolk gaan dikwijls heel gevoelige en diepgaande nummers schuil. "Is there any way to rewind and erase the trace of cruel mankind" klinkt het in 'the road to Rome'.

Nieuw werk was er in de vorm van 'us junkyard kids', een nummer dat de nieuwe plaat niet haalde. En omdat het anders een te korte set ging worden, ook nu twee covers: de minder geslaagde Vaya con dios-cover 'what's a woman' en afsluiter 'levitate me' (van de Pixies).

Verder was het ook genieten van de akoestische reprise van 'Car, backseat, parking lot', een nummer dat middenin het publiek gespeeld werd. Nog leuker: de tweede bisronde (zie hierboven).

Ongezien tijdens een concert: gratis bier à volonté. Een stunt van de sponsor of Limburgse gastvrijheid ?


De setlist (onder voorbehoud ) :

    The world is gonna end tonight
    Car, backseat, parking lot
    O! Delusions
    Trouble in the engine room
    Us junkyard kids
    Entropology
    On the beach of Hanalei
    In want of something
    The road to Rome
    What’s a woman (cover Vaya Con Dios)
    Warpaint
    The underside
    New kids in town

Bis:

    Car, backseat, parking lot (reprise) (akoestisch in publiek)
    Dawn,  And A Newly Hatched Damselfly
    Levitate me (cover Pixies)

Bis 2:
    The world is gonna end tonight
    In want of something
    New kids in town

17:24 Gepost door blog in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, school is cool, genk, c-mine |  Facebook |

31-10-11

Concert Lenny Kravitz @ sportpaleis Antwerpen ( 30/10/2011 ) : review en setlist

De voorbije jaren had ik me steevast voorgenomen het sportpaleis links te laten liggen, wegens te mega en te slecht geluid. Maar voor Lenny Kravitz maken we daar graag een uitzondering op. Ik geef het toe, het is niet echt een rationele beslissing geweest, want met zijn laatste album "black and white america" weet de amerikaanse superster ons nauwelijks te boeien. Meer nog: het niveau van begin jaren negentig haalt hij nergens meer. Gelukkig bleef zijn live-reputatie meer dan overeind. Ook na een 23 jarige carrière blijft Kravitz vlammen. Met zijn zonnebril en hippe outfit is en blijft hij de coolste muzikant op aarde.

 

lenny kravitz,kravitz,live,sportpaleis,antwerpen,2011

 

Het feit dat zijn liveshows keer op keer een greatest hits event zijn, draagt daar zeker aan bij. Klassiekers als 'Always on the run', 'Mr Cab driver' en 'american woman' zorgen steevast voor enthousiaste reacties bij een publiek dat ook nu voornamelijk uit 30- en 40-ers bestond.

Naast een enthousiast rocker, is Lenny ook een gepassioneerde soulzanger. Prachtnummers als 'Stand By My Woman' en 'It Ain't Over 'Til It's Over' zijn nu al legendarisch. Absolute topper - voor mij toch - was Field of Joy, dat heel rustig begon en eindigde in een gitaarduel tussen Kravitz en Craig Ross. Ook de rest van de band verdient trouwens een pluimpje: oa blootvoetse bassiste Gail Ann Dorsey (ex-David Bowie) en een heuse driekoppige blazersectie.

Nieuw werk was schaars: opener 'come on get it' en 'American woman' (waarbij oude jeugdfoto's van Lenny geprojecteerd werden) werden al vrij vroeg in de set gespeeld. 'rock star city life' zorgde dan weer voor de enige tegenvaller.

Lenny Kravitz stond scherp. Hij had er net als het publiek duidelijk zin in en paradeerde over het podium als een rasecht entertainer. Daarbij genoot hij zichtbaar van het vele applaus. En alsof dat nog niet genoeg was: tijdens afsluiter 'let love rule' sprong hij het publiek in voor een soort ereronde dwars door het sportpaleis. Heel leuk allemaal, maar daardoor duurde het nummer maar liefst 30 minuten. Iets teveel van het goede. :)

Setlist
1.  Come On Get It
2.  Always on the Run
3.  American Woman
4.  It Ain't Over 'Til It's Over
5.  Mr. Cab Driver
6.  Black And White America
7.  Fields of Joy
8.  Stand By My Woman
9.  Believe
10. Stand
11. Rock And Roll Is Dead
12. Rock Star City Life
13. Where Are We Runnin'
14. Fly Away
15. Are You Gonna Go My Way

Bis
16. I Belong to You
17. Let Love Rule   

24-10-11

Concertreview Band of skulls @ Botanique Brussel ( 19/10/2011 )

Kijken naar Band of skulls is als kijken naar een tenniswedstrijd. Je ogen dwalen constant van zanger/gitarist Russell Marsden naar zangeres/bassiste Emma Richardson en weer terug. Hun tweezang typeert dan ook het geluid van Band of Skulls en levert vergelijkingen op met ondermeer the Black keys.

band of skulls

Op het podium zijn ze elkaars tegenpolen. Kunstenares Emma Richardson met het Chrissie Hynde-kapsel ziet er op het eerste zicht nogal schuchter uit. Quasi onbeweeglijk, stokstijf, staat ze op het podium. Maar vergis je niet: diep in haar schuilt er een duivel die goddelijke klanken weet voort te brengen.

Russell van zijn kant is 1 brok energie. Hij zwoegt zich door de hele set, telkens weer van gitaar wisselend. Brute rouwe lompe gitaren die je omver blazen. Rauw, gedreven en vol gevoel, wild en ontembaar. Pure garagerock sudderend in een sausje van zoete harmonische samenzang. Kortom: muziek zoals het moet klinken.

En bijna vergeten: drummer Matt Hayward. Hem kan je het best vergelijken met the animal uit de muppets. Verdere commentaar overbodig :) .

Dat drietal is Band of Skulls, een band wiens debuutalbum Baby Darling Doll Face Honey al in 2009 uitkwam. Sindsdien toerde de band onophoudelijk. Het was een tour die hen ondermeer een aantal keer in ons land bracht met ondermeer schitterende concerten in de Botanique (Rotonde), het depot (Leuven) én Pukkelpop vorig jaar. Het waren optredens waarover we telkens weer dolenthousiast waren. Enige minpunt toen: de ietwat korte set van 45 minuten.

Maar da's t verleden. Nu is er het tweede album (dat begin volgend jaar verschijnt) en daarom werden we in de Botanique alvast getrakteerd op een aantal nieuwe nummers. Opmerkelijke vaststelling: al dat nieuw materiaal werd door het publiek bijzonder goed onthaald. Single ‘The Devil Takes Care of His Own’ kenden we al. Ook leuk: 'Bruises' en 'you're not pretty', een nummer dat harder dan hard klinkt. Ondanks het feit dat we die laatste twee nummers nog nooit gehoord hadden, klonken ze beiden heel herkenbaar.

Het resultaat was een goed gevulde set die op geen enkel moment verveelde met als hoogtepunten - hoe kan het anders - de hits ‘Death By Diamonds and Pearls’ en ‘I Know What I Am’. Volgende ontmoeting in een grotere zaal? De weg naar eeuwige roem lijkt immers ingezet...


21:50 Gepost door blog in Botanique, Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: band of skulls, botanique, 2011, concert |  Facebook |

23-10-11

Album: Band of Skulls @ Botanique Brussel (19 oktober 2011 )

band of skulls.jpg

Klik hier voor het volledige fotoalbum

19-10-11

Concert: Jonathan Jeremiah @ Botanique Brussel (17/10/2011)

Eindelijk nog eens de tijd gevonden voor een optreden. En wat voor een: Jonathan Jeremiah. De man heeft net zijn eerste album 'A solitary man' uit met als bekendste singles 'happiness' en 'heart of stone'. Het zijn twee nummers die de laatste weken grijs gedraaid werden op stubru. Geen wonder dus dat de Rotonde in de Botanique uitverkocht was.

Jonathan Jeremiah is misschien niet echt een zanger die tot onze verbeelding spreekt. Maar door de schitterende locatie én het feit dat de man zich liet vergezellen van een zeskoppige (!) band, was dit een optreden dat je gezien moest hebben.

Die band bestond ondermeer uit de traditionele bas, gitaar en drumcombinatie, aangevuld met een piano, cello en schuiftrompet én Jonathan zelf op n akoestische gitaar. Deze combinatie zorgde voor een warm en vol geluid dat in de Rotonde perfect tot zijn uiting komt. De man, die er als een moderne messias uitziet met zijn lang haar en baard, heeft een indrukwekkende, zeg maar perfecte, stem die veel weg heeft van Nick Drake en Ray Lamontagne (om er maar twee te noemen). Zijn songs zijn stuk voor stuk zelf geschreven, op het eerste gezicht simpel, maar heel oprecht en recht uit het hart.




Schitterend waren onder meer "if you only" en "see (it doesn't bother me)" waar de sfeer in hoofdzaak bepaald werd door de sfeervolle begeleiding van de band. Net op het moment dat we ons afvroegen hoe dit alles akoestische zou klinken, joeg Jonathan zijn bandleden van het podium voor een intiem drieluik “Stormy”, “Sweet sunshine” en “A solitary man”. Voordien was ook "happiness" al de revue gepasseerd. De hit kreeg een indrukwekkende trompetsolo mee, wat door het aanwezige publiek enthousiast werd onthaald. Een schitterend publiek trouwens dat praktische het hele optreden aandachtig bleef en niet enkel gekomen was voor "heart of stone".

Last but not least, Jonathan Jeremiah komt uitermate sympathiek over en schuwde de interactie met het publiek niet. Ook na de show nam hij uitvoerig de tijd voor al de fans en ging hij gewillig met iedereen op de foto.

Tot slot nog een speciale vermelding voor Jodie Marie, het voorprogramma. Met "Volg me op twitter" sloot ze haar korte set af. Zullen we zeker doen ! 

( een setlist van het concert hebben we nog niet )

06-10-11

Concert Anna Calvi, Ancienne Belgique ( 3 oktober 2011 )

Elk jaar wordt er door de BBC een buzz gecreeerd rond een aantal beginnende artiesten. Dit jaar was het de beurt aan ondermeer the vaccines, James Blake, Jamie Woon en... Anna Calvi. De jonge dame met italiaanse roots werd alom geprezen, nog voor er ook maar 1 noot op papier stond. Haar enige verdienste was een schitterende Edith Piaf cover (Jezebel).

Nu 1 jaar later, was de Ancienne Belgique volgelopen en dit ondanks de weinige airplay die de dame geniet op onze nationale radiozenders.

Anna Calvi wordt wel eens vergeleken met PJ Harvey, maar vrees niet: de dame heeft haar eigen stijl. Met haar krachtige klassiek geschoolde stem (wat een uithalen!) én haar unieke gitaarstijl (ze slaat letterlijk op haar gitaar), die wat weg heeft van flamenco en gipsy, weet ze vriend en vijand te verrassen.

Opvallen deed ze ook door haar looks: met haar zwart/rode outfit, stilleto's, de rode lippenstift en het strak naar achter gekamde haar, zag ze er uit als een zuid europese diva.

Terwijl ze tijdens het weinige contact met het publiek vrij schuchter overkwam, veranderde ze als zangeres in een echte passionele dame. Het klonk allemaal ook biezonder geloofwaardig. Wanneer ze het fluisterend over 'I'll be your lover' heeft, dan wordt dit door het mannelijk publiek op applaus onthaald. Schreeuwt ze daarentegen over 'the devil in me', dan lijkt het
plots alsof er een heus monster op het podium staat...

Net als op haar debuutalbum, begon Anna Calvi de set met het instrumentale 'rider to the sea'. In vergelijking met haar show in de Botanique, februari dit jaar, werd de set aangevuld met een pak covers: 'Surrender', 'wolf like me' en 'joan of arc'. Die drie nummers speelde ze in 2009 al en zijn op Youtube terug te vinden als onderdeel van 'the attic sessions'.

Het meest onder de indruk waren we van de gitaarsolo tijdens 'Love Won't Be Leaving', het ingetogen - bijna fluisterend - ‘Morning light’ en de tormenteerde uithalen tijdens 'The devil'. Die uithalen zijn theatraal en doen bij momenten aan Italiaanse opera denken... Kippevel ! Alleen jammer dat het allemaal (letterlijk) ietsje té luid klonk.

Nu al dromen we van een volgend optreden in - ik zeg maar wat - het Koninklijk Circus. Hopelijk een droom die ooit waarheid wordt...


( Van het concert in de AB hebben we geen live beelden, om een idee te geven toch de video hierboven )


Setlist :

Rider to the Sea
No more Words
Blackout
I'll be your man
First we kiss
Surrender (Elvis Cover)
Morning Light
Wolf Like Me (Tv on the radio cover)
Suzanne and I
The Devil
Moulinette
Desire
Love Won't be Leavin

Bis :

Joan of Arc (Leonard Cohen cover)
Jezebel (Edith Piaf cover)

29-09-11

Nirvana - MTV Live & Loud (13/12/1993 - Seatlle) ( full concert )

nirvana,live,seatlle,full concert,grunge2O jaar geleden liet Nirvana 'nevermind' los op de wereld. Het plaatje sloeg in als een atoombom en veroverde totaal onverwacht de hitlijsten. Het succesverhaal van Nirvana is een verhaal van juiste band op het juiste moment.

Het moment kon inderdaad niet beter gekozen geweest zijn. De muziekwereld was zo goed als ingedommeld. Aan de top van de hitlijsten prijkten ondingen als Right said Fred, Army Of Lovers en bespaar het ons: Bryan Adams. Het contrast met het 'lawaai' van Nirvana kon niet groter zijn.

Het was duidelijk dat de jongeren op zoek waren naar iets nieuws en dat nieuws was noise. Een uniek geluid dat bestempeld werd als grunge. Muziek met een rauw kantje zeg maar. Opmerkelijk was dat the underground doorbrak naar de conventionele hitlijsten. Voor het eerst bestormden gitaren de hitlijsten. Dit op een moment dat zélfs op Studio Brussel een nummer als 'smells like teen spirit' overdag van de radio werd verbannen...

Kurt Cobain was een talent, maar de tol van de roem werd hem teveel. Op 5 april 1994 maakte hij een eind aan zijn leven. Iets wat heel groots had kunnen worden kwam abrupt tot een eind. Wat achterblijft is een nostalgisch gevoel. Het gevoel dat er meer in zat. Alle plaatjes en speciale edities prijken nu in mijn platencollectie. Het enige gemis: de band nooit live aan het werk te hebben gezien.

De enige troost: de vele live concerten op youtube. Eentje daarvan hebben we voor jullie weerhouden. Het MTV live and loud concert in Seatlle (1993)...



Setlist :

1 / Radio friendly unit shifter
2 / Drain You
3 / Breed
4 / Serve the servants
5 / Rape me
6 / Heart-shaped box
7 / Pennyroyal tea
8 / Scentless apprentice
9 / Lithium
10/ Demolition (Kurt destroys the stage and spits on camera)

17:52 Gepost door Epic in 20 jaar, Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: nirvana, live, seatlle, full concert, grunge |  Facebook |

13-06-11

Moby - that's when I reach for my revolver ( live @ Botanique Brussel - 03/06/2011 )

12:53 Gepost door Epic in Botanique, Concert | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-06-11

Moby - lift me up ( live @ Botanique Brussel - 03/06/2011 )

19:53 Gepost door Epic in Botanique, Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: moby, lift me up, live, botanique, 2011 |  Facebook |

06-06-11

Concert Moby @ Botanique Brussel - 3 juni 2011 ( bespreking & setlist )

"Moby zal in de Botanique zijn nieuwste album 'destroyed' voorstellen." Het was een aankondiging waar we niet echt vrolijk van werden. Want laat nu net 'Destroyed' een van de meest depressieve cd's van de laatste jaren zijn. Niet verwonderlijk, want het plaatje is immers de perfecte weergave van Moby's leven, een leven dat zich voornamelijk 's nachts in uitgestorven steden en/of in deprimerende hotelkamers afspeelt.

Vandaar dat we ons aan het ergste hadden verwacht: een show van 1 uur vol nieuwe nummers en waarbij - zo hoopten we - de bisnummers bestonden uit enkele hits. Het tegendeel was waar: we kregen een heuse greatest hits-show van meer dan twee uur voorgeschoteld, waarbij de weinige nieuwe nummers zorgden voor een rust-effect. Het oude werk kreeg voor de gelegenheid een heus disco-kleedje mee. Soms verrassend mooi, soms ongepast.

 

concert,moby,setlist,botanique,2011,live

 

Dat Moby ofte the little idiot (zoals hij zichzelf noemt) voor een klein zaaltje als de Orangerie koos ipv - ik zeg maar wat - vorst nationaal, lijkt misschien raar. Een verklaring is echter niet ver te zoeken. Het is hier dat het kleine ventje aan zijn carrière begon.

Twee keer werd Moby nostalgisch en haalde hij herinneringen op. Zo refereerde hij onder meer naar een optreden in de Lokerse ter ziele gegane dancing Cherry Moon en werd 'go' opgedragen aan de pioniers van de belgische technoscene. 'That's when I reach for my revolver' is bovendien een nummer dat "enkel in Belgie wordt gespeeld".

Net als altijd was de man in topvorm. Hij huppelde als een hyperactief ventje over het podium. Net als altijd bestonden de bind-teksten uit een voor de een grappig en voor de ander irritant 'thank you thank you thank you'. Het merendeel van de zangpartijen liet hij wijselijk over aan Joy Malcolm, die ons een aantal keer aangenaam verraste met haar krachtige soul-stem. Indrukwekkend hoe ze "Whole lotta love" coverde. Twee uur lang werden we ondergedompeld in een heus friday night (disco-) feestje.

Belangrijkste vaststelling: Moby klinkt nog altijd als Moby. Niet echt verrassend en eigenlijk waren we daar best blij om. Dat we het concert van vorige vrijdag toch uniek noemen, heeft dan ook vooral te maken met de prachtige locatie...

 

concert,moby,setlist,botanique,2011,live

Officiele setlist :
God moving
Be the one
Sevastopol
In my heart
Go
Why does my heart
The day
We are all made of stars
Slipping away
Beautiful
Bodyrock
Flowers
Porcelain
Lie down in darkness
Extreme ways
In this world (acoustic)
The right thing
Natural blues
Raining again
Disco lies
The stars

Bis :
Honey
Lift me up

Bis 2 :
Whole lotta love (cover)
Feeling so real

21:52 Gepost door Epic in Botanique, Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, moby, setlist, botanique, 2011, live |  Facebook |

26-05-11

Concert Mercury Rev @ les nuits botanique ( 23 mei 2011 ) : review en setlist

Platenfirma's en artiesten proberen vandaag de dag een centje extra te verdienen door oud materiaal opnieuw uit te brengen. Als fan krijg je een digitaal herwerkt plaatje met in het beste geval een paar extra bonus-tracks. Pearl Jam bijvoorbeeld deed het reeds met 'Ten'. Queens of the stone age toeren momenteel europa rond met een show die volledig gebaseerd is op hun titelloze debuutalbum. Mercury Rev doet hetzelfde met 'Deserter's songs', een tijdloos album uit 1998 dat er kwam er op een moment dat de band er aan dacht er de brui aan te geven. De plaat sloeg echter in als een bom en werd door iedereen geprezen. Het succes en de lovende kritieken betekende meteen een doorstart, het begin van een 'tweede leven'.

Het hele concert in de Botanique werd ondergedompeld in een sprookachtig sfeertje. Het podium was versierd met een boel artificiele theelichtjes, er werd gezorgd voor rookeffecten en last but not least was er de zevenkoppige band zelf. Centrale rol was er voor de twee toetsenisten, die de symfonische effecten te voorschijn moesten toveren. Voeg daarbij de af en toe ontsporende gitaren en de ijle stem van frontman Jonathan Donahue en je krijgt iets vrij unieks. Opmerkelijk was dat 'deserter's songs' live een stuk harder en intenser klinkt dan op plaat, zonder dat het daarbij té bombastisch werd.

Lees meer

Concert dEUS @ les nuits Botanique ( maandag 23 mei 2011 )

Met dEUS, het groepje van en met Mauro (grapje), stond gisteren een waardige afsluiter van les nuits botanique op het programma. Bedoeling was dat de band 'Keep you close' zou komen voorstellen, maar de release van het nieuwe album werd uitgesteld naar midden september. Vandaar dat er noodgedwongen werd geopteerd voor een soort greatest hits concert, waarbij er slechts 3 nieuwe songs (‘Second nature’, ‘Constant now’ en 'Dark sets in’) op het publiek werden losgelaten. Het merendeel daarvan was ook op vorige optredens reeds te horen.

Het concert in de chapiteau was in minder dan 15 minuten uitverkocht. Je zou dus kunnen veronderstellen dat het vooral de die-hard fans waren die hun weg naar de botanique vonden. De makke reactie van het publiek met af en toe niet meer dan enkel beleefdheidsapplaus bewees het tegendeel. Kwam het door het gebrek aan enthousiasme bij de band, de voorspelbare setlist of de warmte in de tent? Wie zal het zeggen? Feit is dat het publiek pas halverwege de set, tijdens 'instant street' wakker schoot.

Lees meer

 

20-05-11

Concert the Black Lips @ les nuits Botanique ( woensdag 18 mei 2011 )

Wie denkt dat het er bij the black box revelation bij momenten ruig aan toe gaat, is waarschijnlijk nog nooit naar een optreden van the black lips geweest. Reeds van bij de eerste noot verandert het publiek in een kolkende massa. Jumpen, dansen, pogoën, crowdsurfen, stagediven, roken, blowen, met zijn allen het podium beklimmen of met bier gooien, ... het was voor een keertje allemaal toegestaan. De orangerie veranderde vorige woensdag voor de gelegenheid in een heuse feesttent. Alle remmen los !

The black lips zijn een groepje dat zich muzikaal gezien niet gauw in een hoekje laten drummen. Hun muziek heeft veel weg van the kinks. Bij momenten waan je je in de jaren 70. Zelf noemen ze hun stijl flowerpunk. Op plaat klinkt het misschien nogal rommelig en makjes. Live gaat het er hevig aan toe. Beuken is daarbij het hoofddoel. Dat het daarom allemaal nogal niet zo zuiver en soms nogal monotoom klinkt, zal hen worst wezen. Sfeer creeëren, dàt is de boodschap.
 

Lees hier meer

 

17-05-11

Concert Villagers @ les nuits botanique 2011

De keuze van de Villagers als afsluiter op zondag is op zijn minst gezegd gedurfd. Maar dat typeert nu juist de eigenzinnige programmatie van Les Nuits: niet altijd kiezen voor publiektrekkers en toppers, maar ook ruimte laten voor kwaliteit en beginnende groepen. Nadruk ligt daarbij ondermeer ook op de persoonlijke relatie met de artiest zelf. Villagers zijn in dat verband kind aan huis. Maar liefst drie keer stonden ze reeds in de Botanique. Dit keer op een groot podium, voor een half gevulde tent.

Lees meer hier.

15-05-11

The Black Box Revelation @ les nuits Botanique - 13/05/2011 ( concertbespreking )

Na de passage van The Black Box revelation op Les Nuits Botanique staan andere bands voor een haast onmogelijke taak: het nog beter doen. Met hun pure bluesrock wisten Dries Van Dijck en Jan Paternoster iedereen te overtuigen. Ongelooflijk wat een prachtige sound de heren met zijn tweetjes weten voort te brengen. Op plaat klinkt het misschien nog allemaal een beetje makjes, live staan ze er ! Zelfs het meest banale liedje, weten ze tot een heus hoogtepunt om te vormen. Ze wonnen de voorbije jaren niet voor niks diverse prijzen als beste live act.

Lees hier verder

 

10-05-11

Concert Jamie Woon @ Ancienne Belgique Brussel - 4 mei 2011 ( bespreking, setlist en youtube)

Jamie Woon studeerde af aan de Brit School en eindigde op 5 in de BBC "sound of 2011"-lijst na Jessie J, Anna Calvi, James Blake en The Vaccines. Kortom: hij heeft het in zich om uit te groeien tot een topper.

Ware het niet dat de man op dit moment redelijk schuw over komt en duidelijk podiumpresence mist. In de AB stond hij wat nwennig op het grote podium. Hij keek meer naar de grond dan naar het publiek. Jammer.

Maar muziek maken dat kan de man. Zijn stijl: R&B waarbij de zang primeert. Inderdaad, zijn stem is en blijft zijn uithangbord. Ongewoon zuiver klinkt hij en dat wist het publiek duidelijk te waarderen.

De sfeer was quasi perfect. Ik heb reeds concerten meegemaakt waar het geroesemoes van de zaal het hele optreden om zeep hielp, maar nu kon je bij momenten een speld horen vallen. Tussendoor volgde er steevast een denderend applaus.

Vooral het intieme kader was perfect. De AB zaal werd voor de gelegenheid met doeken gehalveerd en intieme led-lichtjes zorgden voor een ideale sfeer, wat Night Air een extra dimensie bezorgde. 

Resultaat: iedereen happy. én toen moest het hoogtepunt van de avond nog komen: een prive-gesprekje met enkele bandleden in het AB café. Sympathieke mensen !


Setlist:
1. Echoes 
2. Tmrw 
3. Blue Truth 
4. Shoulda 
5. Middle
6. Missing person
7. Spiral 
8. Gravity
9. Night air 
10. Spirits 

Bis:
11. Wayfaring stranger
12. Water front
13. Lady Luck

08-05-11

Jamie Woon - Night air ( live @ Ancienne Belgique Brussel - 4 mei 2011 )

03-05-11

Concert The Subs + Teddiedrum ( depot Leuven - 28 april 2011 ) : review en setlist

Het nieuwe depot is niet echt een concertzaal waar je wild van wordt. De locatie is een oud schooltje. Je komt binnen in een lange gang met rechts en links de vroegere klaslokalen. De keuken is nu omgevormd tot bar, de toiletten zijn nog even vervallen als voorheen en de zaal zelf was vroeger refter of sporthalletje. Heel oud, tot op de naad versleten en redelijk klein. Niet echt gezellig, maar kom... zolang de muziek maar goed is zeker?

Voorprogramma die avond was Teddiedrum ofte Jason en Dijf, zeg maar de Stany Crets en Peter van den Begin van het vlaamse muziekwereldje. Twee (al dan niet bewuste) komieken, allebei getooid met porno-snor. Hun voornaamste kenmerk: ze meppen met drumsticks op teddy-beertjes (nvdr. vandaar ook de naam van de band). Dit levert aardige muziek op. Alleen jammer dat de klank in het depot niet je dat was en dat ET er letterlijk de brui aan gaf (no joke).

The subs dan... eveneens een bende prettig gestoorden die enkele jaren terug bekendheid verwierven door met een brommertje door een franse supermarkt te razen. Nu, twee cd's verder, scoren ze de ene hit na de andere. Genoeg materiaal voor een goedgevulde avond, zou je zo denken. Groot was dan ook onze verwondering toen de heren het na een uurtje voor bekeken hielden. Al moet gezegd worden dat we toen kletsnat en uitgeput waren van het vele dansen.

Voor de gelegenheid kwamen de heren het podium op getooid in een monniken-pij, de zwarte kap diep over hun hoofd getrokken. En wanneer de capes uitgaan, zien we dat Wiebe Loccufier op zijn buik het driehoekig logo van de band in tape geplakt heeft. Ook op de grond van de zaal een groot driehoek: het zou dienstdoen - zo bleek later - als hulpmiddel voor de foto voor de hoes van de nieuwe single. Wij als publiek mochten daarin figureren. Hoera!

De setlist was een kopie van die van eerdere shows en ook de fantasietjes tussendoor kenden we al van vroeger. Frontman Jeroen de Pessemier die tijdens 'bang bang bang' op de stelling van de spots klom. De zaal die tijdens 'Bring back that noise' in een zwarte en witte kant gesplitst wordt. Er ontstaat een gangpad zodat de frontman tot achteraan kan snellen. Ook het podium was trouwens mooi in n zwarte kant en witte kant opgedeeld. Zelfs de instrumenten hadden een gepaste kleur!

'Fuck that shit' werd massaal meegebruld, maar het was vooral wachten op 'face of the planet' en 'pope of dope'. Een finale die zorgde voor een collectief orgasme!

Enig minpunt: het had gerust wat langer mogen duren...


Setlist:
1. Hannibal
2. The fuck song
3. Mitshubitchi
4. Don't stop
5. Kiss my trance
6. Bang Bang Bang
7. Decontrol
8. Fuck that shit
9. The hype
10. Pope Jam
11. Bring back that noise
12. Face of the planet
13. The pope of dope

21:33 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: the subs, subs, teddiedrum, concert, setlist, depot, leuven, 2011 |  Facebook |

25-04-11

Arsenal - Melvin ( live @ Ancienne Belgique Brussel - 21 april 2011 )

19:35 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: arsenal, melvin, live, ancienne belgique, ab, brussel, 2011 |  Facebook |

23-04-11

Concert Arsenal @ AB Brussel ( setlist, youtube en bespreking - 21 april 2011 )

Nog voor hun nieuwe cd in de winkel lag en nog voor er ook maar één single bekend was, wist Arsenal de Ancienne Belgique maar liefst 4 keer uit te verkopen. Ook de tickets voor het vijfde concert vliegen momenteel de deur uit. Arsenal is hot, daar kan geen twijfel meer over bestaan.  Het is dan ook logisch dat ze op vrijdag 1 juni Werchter mogen afsluiten.

Maar kunnen ze die status ook waarmaken? Wij namen een kijkje in de AB…

 

Ook al heeft Arsenal met Lokemo zichzelf niet heruitgevonden, toch horen we op het plaatje een ander geluid. De zomerse zuid-europese ritmes behoren tot het verleden, wat overblijft: een blank klinkend plaatje dat nu eens schreeuwerig is en dan weer introvert.

Ook voor de nieuwe plaat koos de band voor een aantal gastartiesten:  Mike Ladd, Shawn Smith, Johnny Whitney van Blood Brothers en Mélanie Pain van Nouvelle Vague. Leuk omdat er daardoor gezorgd wordt voor afwisseling, minder leuk omdat het live allemaal niet ietsje anders klinkt.  Bovendien is John Roan geen al te grote zanger. Maar niet getreurd, met zijn enthousiasme compenseert hij dit meer dan voldoende. Wat een energie heeft die man !  Vooral ‘Lotuk’ en ‘Personne ne bouge!’ klonk een stuk slechter dan de studioversie,  maar veroorzaakten toch in de zaal uitzinnige taferelen.

We kregen een mix te zien tussen oud en nieuw materiaal.  Gastoptredens waren er van Johnny Whitney en Mélanie Pain. Die laatste stond een beetje verloren op het grote podium. Haar ‘Fear of Heights’ zorgde welliswaar voor een rustpunt, maar het nummer ging verloren tussen al het andere geweld. Ook over Johnny Whitney waren de meningen verdeeld. De hyper-energieke zanger schreeuwde zich door ‘High Venus’ en titelsong ‘Lokemo’. Voor mij een welgekomen tussendoortje, maar de rest van het publiek dacht daar duidelijk anders over: zij bleven er ijzig kalm bij.

Het mag duidelijk zijn: vooral het oude materiaal deed de zaal ontploffen. Zelden zo’n uitzinnig publiek gezien en ook John was er door aangedaan: “Topzaal, top publiek, topfans” wist hij nog net uit te kramen. “Top dat jullie massaal onze plaat gekocht hebben. Respect!” klonk het met een opvallen Gents accent…

En de zaal ging compleet uit de bol. De reacties waren zo hevig, dat de band noodgedwongen een tweede keer terug moest komen, voor een reprise van ‘Lotuk’ en ‘Melvin’. De nummers klonken daarbij nog heftiger dan voorheen !!!

SETLIST:
Melvin
Satellites
Estupendo
Longee
High Venus
Lokemo
Saudade
The Coming
Fear of Heights
Pacific
Lotuk
Personne ne Bouge!
One Day At A Time

BIS
Switch
Mr Doorman
Glitter & Gold

BIS2
Melvin (reprise)
Lotuk (reprise)

( Concert arsenal - ancienne belgique Brussel - 21 april 2011 )

13:32 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: arsenal, ab, brussel, concert, 2011, bespreking, setlist, youtube |  Facebook |

10-04-11

Cee Lo Green - f*ck you (forget you) ( live @ trix Antwerpen - 3 april 2011)

05-04-11

Concert Cee Lo Green (Gnals Barkley) + Ebony Bones (Trix Antwerpen 3 april 2011)

Laten we deze bespreking even beginnen met een speciale vermelding voor het voorprogramma: Ebony Bones ofte een bende rare vogels, vreemde snuiters, gekke pieten. En dat mag je letterlijk nemen, want front zangeres Ebony Thomas gedroeg zich als een pronkende pauw, terwijl de achtergrondzangers - compleet met valse snavels - zich voortbewogen als een stelletje kraaien. Ook muzikaal was dit een amusant optreden dat een deel van het publiek tot bewegen aanzette.

Cee Lo Green dan. We kennen de man voornamelijk door zijn samenwerking met Danger Mouse in Gnarls Barkley. Hij scoorde er ondermeer de hit 'Crazy' mee. Ook solo nu lijkt hij dat succes over te doen. Wie kent er niet 'Fuck you' (een liedje dat in puriteins Amerika 'forget you' noemt) waarmee hij een tijdje terug de hitlijsten bestormde? En toch was het concert niet uitverkocht. Of de afwezigen ongelijk hadden? Tsja...

Het podium bestond voor de gelegenheid uit een grote open ruimte vooraan waardoor Cee Lo vrijelijk kon bewegen. De bandleden werden daardoor opzij gedrumd. Die bandleden waren trouwens allemaal vrouwen die - zo leek het toch - omwille van hun borstomvang waren geselecteerd ipv hun muzikale kwaliteiten. Voor de gelegenheid waren ze gehuld in strakke tijgerpakjes...

Cee Lo zelf is een imposante verschijning die een boel overtollig gewicht met zich mee sleurt. Het zweet gutste daardoor van zijn gezicht en herhaaldelijk moest de man naar adem happen. Verwonderlijk trouwens dat een zwarte man van om en bij de 100 kilo zo'n piepstemmetje heeft. Dat stemmetje kwam het best tot zijn recht bij de up-tempo nummers.

Selah Sue - die op de plaat in het duet 'please' te horen is - was er ondanks alle verwachtingen niet bij. Problemen tijdens de onderhandelingen, luidt het officieel. Jammer!

Over het algemeen was het best een leuk concert. Sommige nummers - voornamelijk aan het begin van de set - klonken welliswaar ronduit slecht, maar het enthousiasme van Cee Lo en de vele hits maakten veel goed. Het publiek amuseerde zich en deed uitbundig mee.

Conclusie: Leuk maar kort. Het concert duurde slechts iets langer dan een uur.

( een setlist hebben we nog niet )

31-03-11

Concert The Kills, Trix Antwerpen ( 29 maart 2011 ) - Setlist, filmpjes en bespreking

Alison Mosshart speelt samen met Jack White in the dead weather. Samen hebben ze al twee cdtjes uit. Jamie Hince is druk doende door zijn nakend huwelijk met Kate Moss. Vandaar dat ik me niet echt had verwacht aan een nieuwe CD én tour. En zie, prompt mocht de Trix in Antwerpen hen als eerste in een lange rij ontvangen voor een exclusieve showcase.

Het werd een kort maar krachtig optreden. Het verbaasde me dat twee enkelingen met enkel n beatdrum en twee gitaren zo'n sound kunnen voortbrengen. Alison heeft een wondermooie stem en Jamie speelde alsof zijn leven ervan afhing. Hij hanteerde zijn gitaar als een heus machinegeweer. Toch vroeg ik me af of die twee wel goed met elkaar kunnen opschieten. Ze stonden letterlijk redelijk ver van elkaar.

De setlist bestond uit een mix van oud en nieuw materiaal. De meeste songs kwamen uit de nieuwe CD blood pressure die officeel pas volgende week uit komt, maar nu al te beluisteren is via de officiele website.

"My heart is a beating drum" bijvoorbeeld is een meesterwerkje dat zo indrukwekkend klonk dat het "URA fever" (een van de vorige singles) deed verbleken. Ik heb de indruk dat de nieuwe plaat een stuk volwassener is.



En als we dan toch kritiek moeten geven: de overgang tussen de verschillende nummers was rommelig (that's rock and roll baby), de sound was bij momenten té heftig en luid (moet je maar doen met zijn tweetjes en NEE: stop die vergelijking met the White stripes) en het optreden zelf was veel te kort (een bevestiging van het feit dat het een fantastische gig was).

Conclusie: lang geleden dat we ons zo goed geamuseerd hadden.

Setlist :
No Wow
Sour Cherry
Future Starts Slow
Heart Is A Beating Drum
Kissy Kissy
U.R.A. Fever
DNA
Baby Says
Tape Song
Satellite
You Don’t Own The Road
Cheap and Cheerful

bis :
Pots And Pans
Fried My Little Brains

13:29 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: the kills, kills, concert, setlist, trix, 2011, mosshart, jamie, hince |  Facebook |

29-03-11

Foto's Concert Beady Eye, Ancienne Belgique Brussel (22 maart 2011)

In bijlage een aantal foto's van het concert van Beady Eye, vorige week in de Ancienne Belgique.

beady eye, ab, brussel, ancienne belgique

beady eye, ab, brussel, ancienne belgique

beady eye,foto,concert,ab,ancienne belgique

 

beady eye,foto,concert,ab,ancienne belgique

 

beady eye,foto,concert,ab,ancienne belgique

 

Copyright: KL

Het concertverslag vindt je hier.

11:37 Gepost door Epic in Concert, Foto | Permalink | Commentaren (0) | Tags: beady eye, foto, concert, ab, ancienne belgique |  Facebook |

23-03-11

Concert Beady Eye, Ancienne Belgique Brussel (22 maart 2011) (bespreking en setlist)

Is er nog leven na Oasis? Voor Liam wel, want hij begon met de overige bandleden een nieuwe groep: Beady Eye. Beady Eye is Oasis, maar dan zonder broer Noel Gallagher en dat merk je, want Noel was dé schrijver van Oasis. Het is niet toevallig dat bijna alle hits (oa Wonderwall, Supersonic of Live Forever) door hem werden geschreven.

Vandaar dat je nu al weet dat Beady Eye nooit het niveau van Oasis zal evenaren. In feite kan je het spook van Oasis dat over Liam hangt, beschouwen als een handicap. Want denk het verleden weg, en je hebt een band die best leuk om zien is.

Het songmateriaal van Beady Eye is beperkt en bevat nog geen klassiekers. Bovendien lijkt het allemaal ontzettend veel op ander ouder materiaal. Beady Eye speelt retrorock uit de jaren zestig/zeventig. The beatles zijn bijvoorbeeld nooit ver weg. Liam is dan ook enorme fan.

Maar het enthousiasme van de band werkt aanstekelijk. We krijgen voor het eerst een samenhangend geheel te zien en geen twee grote ego's die constant met elkaar in de clinch gaan. Je vergat bij momenten dat het arrogante Liam was, daar op het podium. Hij was redelijk spraakzaam, alleen verstond je niks van zijn engels accent. Hij zag er ook ietwat anders uit:
lange(re) haren, maar nog steeds getooid in een zelfontworpen) parka.

De songs zijn niet allemaal even geweldig en de band moet nog groeien, dat zie je. Niet getreurd, het potentieel is er. Liam is een klassezanger met een schitterende stem die het concert tot een hoger niveau tilt. Dat hij niet putte uit het materiaal van Oasis, dat siert hem.


Het concert opende sterk met Four Letter Word (al was het geluid toen nog niet optimaal) en het energieke Beatles And Stones. Ook Millionaire mocht er best wezen. Maar uiteindelijk is het wachten tot single the roller en Bring the light. Pas toen zat de sfeer er echt in. Het deed je vergeten dat het daarna eigenlijk enkel bergaf ging. Niet al te sterke nummers, maar wel prachtig gebracht.

Conclusie: Een leuk concert, maar op voorhand wist je dat de torenhoge verwachtingen ongegrond waren. En de mensen die kwamen voor de ex-Oasis nummers, die mag je wat mij betreft best naief noemen.

DE SETLIST:
Four Letter Word
Beatles and Stones
Millionaire
For Anyone
The Roller
Wind Up Dream
Bring the Light
Standing on the Edge of the Noise
Kill For A Dream
Three Ring Circus
The Beat Goes On
Man of Misery
The Morning Son
bis :
Sons of the Stage.

FICHE :
Concert: Beady Eye
Plaats: AB Brussel
Datum: dinsdag 22 maart 2011
Ons oordeel: 4 / 5

Bezoek ook onze Beady Eye artiestenpagina !

21:39 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: beady eye, oasis, liam, gallagher, liam gallagher |  Facebook |

19-03-11

Concert Hercules and love affair, Botanique Brussel (6 maart 2011)

Even voorstellen: Hercules and love affair is een band van meisjes die liever jongens waren en jongens die liever meisjes zijn... Wie er lesbisch, homo of bi is, vrouw of man, daar heb je het raden naar. En die verwarring zorgt voor de nodige spanning en een uniek sfeertje.


Het concept: 3 androgyne types, noch man noch vrouw. Kimp Foxman is een Hawais lesbische clubuitbaatster, Shaun Wright een zwarte man die zich kleedt als een oosterse koningin en Aerea Negrot een Venezolaanse zanger(es) die veel wegheeft van een travestiet. Op de achtergrond achter de mengtafels: het brein Andy Butler en "veteraan" Mark Pistel.

De show lijkt op een house party in een obscure New Yorkse club. De drie zangeressen schuiven, dollen, huppelen en zwiepen over het podium. De muziek gaat vrij netjes in elkaar over. Het lijkt allemaal zo op elkaar, hoor ik mijn schatje mompelen.

Maar het enthousiasme van de frontdames werkt aanstekelijk en als halfweg het concert 'Showing out (Get Fresh at the Weekend)' van Mel & Kim door de boxen dreunt, huppelt heel de zaal dolhappy mee. Het echte leuks is voor het einde van de show. Single "my house" en tophit "blind". Dit keer zonder gastvocalist Anthony maar daarom niet minder goed gebracht.



Conclusie: een show die ik me nog lang zal herinneren.

11-03-11

Concert Stromae, Ancienne Belgique Brussel ( 4 maart 2011 ) - Bespreking en setlist

Ik had me Stromae anders voorgesteld: een verlegen ventje dat stokstijf op het podium zijn ding deed. Niks van dat alles! Stromae is een jong (25) artiest die weet hoe hij zijn publiek moet entertainen. Zijn muziek straalt levensvreugde uit en de nummers worden professioneel aan elkaar gepraat.


Stromae dus... een belgische zanger met Rwandese roots. Hij zingt op een vrolijke manier over het dagdagelijkse leven met een ruwe stem die me aan Jacques Brel doet denken. Vrij simpele en daarom herkenbare teksten.

Voorstellen hoeven we hem niet meer, want de man is ver uit de populairste belgisch artiest in het buitenland. Hitsingel 'Alors on danse’ hoor je tegenwoordig overal ter wereld. Tot in de woestijn en/of tot op de hoogste bergtoppen, om het een beetje overdreven voor te stellen :). En die grote belg vereerde ons met een concert in de Ancienne Belgique!

Voeg de combinatie tophits en klein zaaltje tesamen en je weet dat je letterlijk een explosief avondje krijgt. Een feestje waarbij er vrolijk gedanst en meegezongen werd. Lang geleden dat de AB zo bruiste !

Het was een show die af was. Zo bestond het decor uit een heuse huiskamer die ook dienst deed als projectiescherm. De muzikanten waren gehuld in een zwart pak met bolhoed en leken uit een of ander surrealistisch schilderij ontsnapt te zijn.


Het werd een concert vol hoogtepunten. Je zou haast vergeten dat de man nog maar 1 cd uit heeft (nvdr: Cheese). Opmerkelijk was het gastoptreden van Arno in een leuke house-versie van 'putain putain'. De man zag er wel niet al te best uit stond te wankelen op zijn benen. Ook leuk: de alternatieve versie van 'Alors on dance'. Dit maal onder begeleiding van een symfonisch orkest op een groot beeldscherm.

Kortom: iemand waar we nog heeeel veel van gaan horen.


FICHE :
Concert: Stromae
Locatie: Ancienne Belgique, Brussel
Datum: 4 maart 2011

SETLIST:
Bienvenue chez moi
Summertime
Te quiero
Peace or Violence
Dodo
Silence
House’llelujah
Rail de musique
Alors on danse
Putain Putain
Je cours
Cheese

Bis: Alors on danse (reprise).

16:04 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: stromae, setlist, gig, ab, brussel, concert |  Facebook |