tumblr analytics

30-03-13

Jonathan Jeremiah - lazin' in the sunshine ( live @ botanique Brussel )


29-03-13

Concert Mumford and Sons ( sportpaleis Antwerpen - 28 maart 2013 )

 

mumford and sons,sportpaleis,2013,antwerpen


"Het grootste indoor optreden van Mumford and Sons ooit". Verbazingwekkend hoe snel het is gegaan voor Mumford en co. Enkele jaren terug stond de band nog in de Ancienne Belgique te schitteren, nu moest het in geen tel uitverkochte sportpaleis er aan geloven. 

De sleutel tot dat succes: de herkenbaarheid. Zo heb je niet alleen het typische banjogeluid, maar ook de opbouw van de songs die steeds hetzelfde is: rustig starten, een iets voller arrangement bij het refrein om dan op het einde te ontploffen.

Op zich zit het allemaal vrij knap ineen, alleen bestaat het gevaar dat het op den duur gaat vervelen. En dat beseffen de bandleden meer dan ooit. "Onze derde plaat wordt totaal anders", verkondingen ze in koor. Maar dat is toekomstmuziek. Voorlopig moeten we het doen met ‘Sigh No More’ en 'babel'.  

Twee albums waarmee de band zonder enige moeite het sportpaleis uit zijn dak deed gaan - laat daarover geen twijfel bestaan. De show zat dan ook vrij strak en mooi ineen. Zo passeerde monsterhit 'Little Lion Man' als tweede nummer, al spoedig gevolgd door 'the cave'. 

 

mumford and sons,sportpaleis,2013,antwerpen


Mede dankzij de vele lichtjes (tot achteraan in de zaal), wist de band zo'n intieme sfeer te creeëren dat we ons bij momenten in een warme huiskamer voelden ipv in een kille bunker. Chapeau!

En dan moest de grootste verrassing nog komen: een prachtige a capella versie van Reminder en Sister op een klein podium achteraan in de zaal met enkel 1 kleine microfoon als technisch hulpmiddel. Het hele sportpaleis werd er waarlijk muisstil van... Wij ook. Nog altijd trouwens. See you again soon !


Extra: bekijk hier het volledige foto-album

16:43 Gepost door blog in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mumford and sons, sportpaleis, 2013, antwerpen |  Facebook |

24-03-13

Fotoalbum: Jonathan Jeremiah @ Botanique Brussel

 

Jonathan Jeremiah @ Botanique Brussel

jonathan jeremiah, botanique, 2013

jonathan jeremiah, botanique, 2013

jonathan jeremiah, botanique, 2013

<<< Bekijk hier het volledige album >>>

21:23 Gepost door blog in Botanique, Foto | Permalink | Commentaren (0) | Tags: jonathan jeremiah, live, botanique, 2013, foto, album |  Facebook |

19-03-13

New releases: Bent van Looy vs The Happy

the happy, reinhard vanbergen, isolde lasoen

Bent van Looy solo

Bent Van Looy had nog een boel nummers in zijn lade liggen, die hij onmogelijk met Das Pop kon spelen wegens niet passend in het concept. Stuk voor stuk pareltjes van songs die schreeuwden om gespeeld te worden. Kortom: het werd tijd om Das Pop een tijdje in de koelkast te zetten en solo aan de slag te gaan. 

 

The Happy

Daardoor kreeg ook gitarist Reinhard Vanbergen de tijd om zijn droom na te jagen. Hij laat zich tegenwoordig omringen door een boel prachtige muzikantes:  Isolde Lasoen (drumster bij Daan), Naima Joris (toetseniste bij Isbells), Charlotte Caluwaerts en Janne Vanneste. Samen delen ze hun passie voor vintage en vinyl in een nieuw project: The Happy. 


 

18-03-13

CD: David Bowie - The next day (2013)

david bowie, next day"Here I am, not quite dying". Hee, ik ben er nog, schreeuwt David Bowie plots na tien jaar stilte. Een duidelijke sneer naar al wie hem - na zijn hartaanval in 2004 had afgeschreven...

De nieuwe plaat 'the next day' kwam er totaal onverwacht. Hij werd in alle stilte opgenomen tesamen met een aantal van Bowie's intimici: David Torn, Gerry Leonard, Earl Slick, Sterling Campbell, Gail Ann Dorsey en Producer Tony Visconti. De verrassingsstrategie heeft duidelijk gewerkt: tegenwoordig praat iedereen (weer) over David Bowie. 

Het album slaat een brug tussen heden en verleden. Het begint al met het hoesje: niks meer of minder dan het ontwerp voor 'heroes' dat verstopt zit achter een wit vierkant. 

En inderdaad dit nieuwe album klinkt heel herkenbaar maar legt wel zijn eigen accenten. Davids stem klinkt ouder maar is en blijft nog altijd krachtig en trefzeker. 

Met weemoed mijmert Bowie over het verleden. Single 'Where are we now' is bijvoorbeeld een terugblik op zijn Berlijnse periode. 'You feel so lonely you could die' is dan weer een ballade over spionage tijdens de koude oorlog.

Had to get the train
From Potzdamer platz
You never knew that
That I could do that
Just walking the dead

Daarnaast is dit ook een maatschappijkritisch werkje geworden met 'Love is lost' of 'the stars (are out tonight)' (over de het verheerlijken en afbreken van celebrities) als perfecte illustratie daarvan. 

Laat er geen twijfel over bestaan: met 'the next day' heeft Bowie een meesterwerk afgeleverd. David Bowie staat er weer, alweer op een eenzaam hoog niveau. Zo erg dat we nu al verlangen naar meer...

david bowie, next day


tracklist

The Next Day (3:51)
Dirty Boys (2:58)
The Stars (Are Out Tonight) (3:56)
Love Is Lost (3:57)
Where Are We Now? (4:08)
Valentine's Day (3:01)
If You Can See Me (3:15)
I'd Rather Be High (3:53)
Boss of Me (4:09)
Dancing Out in Space (3:24)
How Does the Grass Grow? (4:33)
(You Will) Set the World on Fire (3:30)
You Feel So Lonely You Could Die (4:41)
Heat (4:25)

22:27 Gepost door blog in CD review | Permalink | Commentaren (0) | Tags: david bowie, next day, 2013 |  Facebook |

12-03-13

Listomania - Sound city ( deezer playlist )

fleetwood mac


De sound city studio's zijn niet meer. Jammer, want op die heilige locatie zijn oneindig veel prachtige platen gemaakt geweest. Een kort overzicht ter illustratie....

deezer, sound city

 

Beluister de sound city-playlist hier

 

Fleetwood Mac - Rhiannon

Neil Young - After the goldrush

Bachman Turner Overdrive - You ain't seen nothing yet 

Grateful Dead - Samson and Delilah

REO speedwagon - Say you love me or say goodnight

Foreigner - Hot blooded

Tom Petty and the Heartbreakers - Refugee

Pat Benatar - You better run

Rick Springfield - Jessie's Girl

Fear - New York's alright if you like saxophones

Ratt - Wanted man

Nirvana - Come as you are

Blind Melon - No rain

Rage against the machine - Bombtrack

The Black Crowes - Gone

Johnny Cash - Spiritual

Queens of the Stone Age - If only

Slipknot - People = shit

Bad Religion - Los Angeles is burning

Nine Inch Nails - Every Day is Exactly the same

Death Cab for Cutie - You are a tourist

Triggerfinger - All this dancin' around

Arctic Monkeys - Don't sit down 'cause I've moved your chair

22:06 Gepost door blog in Listomania | Permalink | Commentaren (0) | Tags: deezer, sound city, playlist |  Facebook |

11-03-13

Depeche Mode - Heaven

depeche mode, heaven

Een electronische band die door rockliefhebbers aanbeden wordt, het klinkt onmogelijk, maar in het geval van Depeche Mode is dit werkelijkheid geworden. De heren hebben al een indrukwekkende carrière achter de rug met als absoluut hoogtepunt 'violator' uit 1990 met onsterfelijke nummers als 'enjoy the silence' en 'personal Jesus'. Maar aan stoppen denken ze nog lang niet. Integendeel, na een 35 jarige carrière is het nu tijd voor een vijftigste single: het wondermooie 'heaven'. Eind deze maand mogen we ons verwachten aan het nieuwe album "Delta Machine", gevolgd door een heuse europese tour die hen ondermeer naar Werchter brengt. Kortom: 2013 is het comeback jaar van Depeche Mode !

22:13 Gepost door blog in Hotshot | Permalink | Commentaren (0) | Tags: depeche mode, heaven |  Facebook |

09-03-13

Dave Grohl - Sound city "real to reel" (the movie)

 

sound city, dave grohl

 

"Sound City: real to reel", een documentaire van Dave Grohl, vertelt niet alleen het verhaal van de legendarische Sound City studio's, maar is meer algemeen ook het pleidooi van een passionele rocker tegen het massa-product die muziek is geworden.

De documentaire bestaat uit twee delen: de geschiedenis van Sound City én de de opnames van de sound track in Studio 606 tesamen met een reeks topartiesten (oa Paul Mc Carthy, Krist Novoselic, Stevie Nicks en Josh Homme). Rode draad en link tussen beide verhalen is het Neve mengpaneel. Een analoog toestel uit 1970 dat de geluidskwaliteit en daardoor ook het succes van de Sound City studio's vormde. Nergens anders als in Sound City klinkt de drums zo vol en echt. “luck and magic”. Het was dankzij de Neve dat Sound City topartiesten wist aan te trekken. Niet door de omkadering want die was op zijn minst gezegd erbarmelijk. Om het platvloers uit te drukken: “You could piss in a corner and no one would notice”. 

 

tom skeeters

 

Het lijstje muzikanten dat gebruik maakte van de studio is immens (Fleetwood mac, Tom Petty, Nirvana, Metallica, Arctic Monkeys, ...). Maar nog belangrijker: achter elke plaat schuilt er een heus verhaal. En dat is nu juist de verdienste van deze docu. Door gebruik te maken van die annecdotes wordt de film nooit saai. Geen geschiedenis maar een interessant portret van hen die Sound City hebben gemaakt: producers, artiesten, receptionisten,... Allemaal mensen die 1 ding gemeen hebben: een passie voor muziek. Jammer dat die passie niet volstond om Sound City van de ondergang te redden.

Het was de opkomst van digitale muziek en hulpmiddelen als pro-tools die de muziekwereld compleet op zijn kop heeft gezet. Door het gebruik van de computer kon plots iedereen songs opnemen en in grote schaal verspreiden. Muziek werd en is voor iedereen toegankelijk. Op zich een voordeel, ware het niet dat de ziel en de passie verdwenen lijkt. Je hoeft niet langer een instrument te kunnen spelen om muziek te kunnen maken. Bovendien lijkt met de opkomst van de cd en mp3 de kwaliteit van wat we te horen krijgen een stuk slechter als wat men begin jaren tachtig gewoon was.

 

neve, sound city

 

Sound city was niet meer van de ondergang te redden, de Neve console wel. Dave Grohl kocht het ding (puur uit nostalgie) en installeerde het in zijn eigen studio 606 waar ie samen met een aantal legendes een pracht van een plaat maakte...

 

18:37 Gepost door blog in Special | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sound city, dave grohl, movie |  Facebook |

08-03-13

Icona Pop - I Love It (feat. Charli XCX) (lyrics & clip)

 

I got this feeling on the summer day when you were gone.
I crashed my car into the bridge. I watched, I let it burn.
I threw your sh*t into a bag and pushed it down the stairs.
I crashed my car into the bridge.

I don't care, I love it. I don't care.

I got this feeling on the summer day when you were gone.
I crashed my car into the bridge. I watched, I let it burn.
I threw your sh*t into a bag and pushed it down the stairs.
I crashed my car into the bridge.

I don't care, I love it. I don't care.
You're on a different road, I'm in the milky way
You want me down on earth, but I am up in space
You're so damn hard to please, we gotta kill this switch
You're from the 70's, but I'm a 90's b*tch

I love it!
I love it!

I got this feeling on the summer day when you were gone.
I crashed my car into the bridge. I watched, I let it burn.
I threw your sh*t into a bag and pushed it down the stairs.
I crashed my car into the bridge.

I don't care, I love it.
I don't care, I love it, I love it.
I don't care, I love it. I don't care.

You're on a different road, I'm in the milky way
You want me down on earth, but I am up in space
You're so damn hard to please, we gotta kill this switch
You're from the 70's, but I'm a 90's b*tch

I don't care, I love it.
I don't care, I love it, I love it.
I don't care, I love it.
I don't care, I love it, I love it.
I don't care.
I love it.

21:18 Gepost door blog in Hotshot, Lyrics | Permalink | Commentaren (0) | Tags: icona pop, lyrics, youtube |  Facebook |

07-03-13

Alles over: The Knife - Shaking the habitual

the knife

Begin april zal "Shaking The Habitual" - het langverwachte 4de album van the Knife - in de winkelrekken liggen. Het vorige album "Silent Shout" dateert reeds van 2006 en werd toen omschreven als baanbrekend. Kenmerkend was de "ijskoude" dansmuziek én Karin Dreijer Andersson's vervormde vocals.

Dat we 7 jaar hebben moeten wachten op nieuw werk, klopt eigenlijk niet. Want in 2010 had je "Tomorrow, In a Year", een 90 minuten durende opera gebaseerd op Charles Darwin's leven en zijn meesterwerk "on the origin of species". Zware kost die vooral opviel door opnamens middenin het Amazoniëwoud. Vogelgeluiden opgenomen in hun natuurlijke habitat, het klinkt gek, maar het resultaat is verbluffend.

Het jaar voordien had je het al het even exentrieke soloproject van Karin: Fever Ray. Wie herinnert zich niet de speech op de P3 Guld Awards in Zweden in 2010?


Meteen de perfecte illustratie van het feit dat zowel Karin als broertje Olof mensen- en pers-schuw zijn. Zo duurde het tot 2005 eer er een live show kwam en bedekken beiden steevast hun gezicht in de openbaarheid. Ook nu het nieuwe album er aan komt, zal daar niet veel aan veranderen.

Eerste single "Full of fire" is trouwens al een tijdje online te vinden. Met zijn 9 minuten, kille syntesizers en pompende drum loops is dit niet echt een typisch top 40 nummer. Maar wel waard om naar te kijken: de music video is een heuse kortfilm geregisseerd door niemand minder dan Marit Östberg.

De CD telt 13 nummers en duurt maar liefst 98 minuten lang. Zes van de songs zijn langer dan 8 minuten. Vandaar ook dat het plaatje als dubbel-CD zal uitgebracht worden.

Zin gekregen om de band live aan het werk te zien? Dan bent u er aan voor de moeite, want hun show in de AB is al lang hopeloos uitverkocht...

17:14 Gepost door blog in Special | Permalink | Commentaren (0) | Tags: the knife |  Facebook |