tumblr analytics

07-07-12

Les Ardentes 2012 : Patti Smith vs Morrissey

Nergens was de generatiekloof zo groot als gisteren op Les Ardentes waar zowel Patti Smith als Morrissey moesten opboksen tegen het jonge geweld van oa The Ting Tings. Of ze het er goed van af brachten? Ja en nee. 

Morrissey

les ardentes,2012,patti smith,morrissey

De heisa van vorig jaar indachtig - het totale vleesverbod op de Lokerse feesten - speelde Morrissey gisteren op Les Ardentes maar een mak concert. Geen gepreek, maar een slaafs aflopen van de setlist, inspiratieloos en zielloos. 

En nochtans stond er een hechte band op het podium én was Morrissey zelf goed bij stem. Alleen de songkeuze deed de wenkbrouwen fronsen: hoofdzakelijk minder bekende The Smiths nummers en eigen werk (uit zijn solo carriére). 

Leuk voor de echte fans, maar voor ons - het plebs - redelijk onherkenbaar en op den duur iets teveel van het goede. Zeker omdat het bijna het hele optreden vrij hevig regende. Vandaar ook dat de weide er de tweede helft van het optreden redelijk verlaten bij lag.

Hoogtepunt: 'Everyday Is Like Sunday', afsluiter 'Still Ill' en het obligate 'Meat is Murder'. En toch hadden we op de vraag 'wat hebben jullie vandaag gedaan?' bijna geroepen: 'hamburgers gegeten'... 

Setlist :

Shoplifters Of The World Unite (The Smiths)
You Have Killed Me 
You're The One For Me, Fatty 
Alma Matters 
When Last I Spoke To Carol 
Everyday Is Like Sunday 
Black Cloud 
I'm Throwing My Arms Around Paris 
How Soon Is Now? (The Smiths)
Ouija Board, Ouija Board 
To Give (The Reason I Live) 
Meat Is Murder (The Smiths)
Let Me Kiss You 
People Are The Same Everywhere 
I Know It's Over (The Smiths)
One Day Goodbye Will Be Farewell 
Still Ill (The Smiths)

 

Patti Smith

patti smith, 2012, les ardentes

Heel anders verging het Patti Smith eerder op de avond. Ook zij is de pensioengerechtigde leeftijd reeds gepasseerd (65 jaar), maar heeft nog altijd de energie en attitude van weleer. Jammer dat de kranige en energieke dame onlangs aankondigde er mee te willen ophouden...

In de goed gevulde overdekte hal op Les Ardentes kreeg de kranige zestiger exact 1 uur om haar hele repertoire én nieuwe CD Banga aan het publiek voor te stellen. Ze deed dat op een overtuigende manier.

Toegegeven, het nieuwe materiaal klink op plaat nogal rustig en mak, maar live op het podium is Patti haar streken nog lang niet verleerd. Al vanaf het eerste nummer 'dancing barefoot' duikt ze het publiek in om handjes te schudden. Als geen ander weet ze hoe ze haar fans moet behagen.

Leuk om horen: het geblaf van vaste luitenant en gitarist Lenny Kaye in 'Banga' en 'fuju san', geschreven voor de slachtoffers van de tsunami in Japan vorig jaar. Maar uiteindelijk zijn het vooral 'because the night' en een schitterend 'gloria' waarop het publiek wacht. 

Een denderend en oorverdovend applaus was wat volgde, jammer genoeg niet beloond met een bis-nummer. Oh ja, ook Morrissey vertikte het om terug te komen, maar daar was bijna niemand rouwig om...

Commentaren

Minder bekende nummers? Tssssssss .... Als je een greatest hits wil, zet dan een cd op!

Gepost door: E | 16-07-12

De commentaren zijn gesloten.