tumblr analytics

30-06-11

Werchter 2011 : Drie bands die je moet gezien hebben !!!

Beady Eye

Is er nog leven na Oasis? Voor Liam Gallagher wel, want samen met de overige bandleden (zonder Noel) begon hij Beady Eye. Hun muziek: retrorock uit de jaren zestig en zeventig, genre Beatles zeg maar.

Dit moet je zien want Liam is en blijft een rockster mét 'n ego en attitude. Echter: verwacht geen Oasis nummers, dat tijdperk is voorbij.

( Marquee - donderdag 30 juni - 23:10 tot 0:10 )

 

Arctic Monkeys

Hét geluid van een nieuwe generatie, een band die mede door het internet groot geworden is, 1 het strafst verkopende Britse debuut ooit, ... Kortom: een band die enkel met superlatieven te omschrijven is. Ze stonden al vele malen op Werchter én Pukkelpop. Hun nieuwe cd 'suck it and see' is pas uit en ook die is een topper. Benieuwd hoe dit live gaat klinken.

( Main stage - vrijdag 1 juli - 21:05 tot 22:20 )

 

The vaccines

Amper 1 nummer hadden ze uit - amper een kleine twee minuten muziek - toen de BBC the Vaccines nomineerde als 'sound of 2011'. Tegelijkertijd werden ze meteen gebombardeerd als redders van de gitaarrock. Het schiep meteen torenhoge verwachtingen... Verwachtingen die ze moeiteloos waarmaakten.

Wees er op tijd bij, want dit optreden is voorbij voor je het weet !

( Marquee - zondag 3 juli - 14:25 tot 15:05 )

 

Ook leuk om zien

Warpaint, Seasick Steve, James Blake , Eels, Beady Eye, Triggerfinger, the National, Arctic monkeys, Arsenal, Elbow, PJ Harvey, The vaccines, Kasabian, Grinderman, Brandon Flowers, Robyn.

 

Lees ook : Werchter 2011 - 10 om te zien

Graspop 2011: knallen !!! (Slipknot)

Kleine bands worden groot. Slipknot is in no time uitgegroeid tot een topper en vaste waarde in de metal scene.  Ze stonden dan ook al een aantal keer op Graspop. Zo tourden ze twee jaar geleden reeds met een gelijkaardige show. Verrassen deden ze daardoor niet.

Tijd voor nieuw werk, zou je zo zeggen. En daar wringt het schoentje. Na de dood van bandlid Paul Gray, weet de band nog niet welke richting het uit moet. Er wordt zelfs over stoppen gesproken. Deze (laatste) tour wordt dan ook beschouwd als een soort eerbetoon waarbij Paul's oranje overall tijdens het optreden op morbide manier voor het drumstel wordt tentoongesteld.




De band klinkt als een losgeslagen bende gekken op speed. Drummer Joe Jordison beukt er de hele show op los. Een verschroeiend ritme dat probleemloos door gitaristen Mick Thomson en Jim Root wordt gevolgd. Luid, vol opgekropte woede en met de nu al vertrouwde maar toch afschrikwekkende maskers als showelement, kortom: de ideale graspop-afsluiter.


Setlist

Iowa
(sic)       
Eyeless    
Wait and Bleed    
The Blister Exists    
Liberate    
Before I Forget    
Pulse Of The Maggots    
Purity    
Left Behind    
Disasterpiece    
Psychosocial    
The Heretic Anthem    
Duality    
Spit It Out    

BIS        
People = Shit    
Surfacing    
'Til We Die

11:27 Gepost door Epic in Festival, Graspop | Permalink | Commentaren (0) | Tags: slipknot, graspop 2011, graspop, setlist |  Facebook |

29-06-11

Graspop 2011: de oudjes (Judas Priest)

Opvallend of niet, feit is dat de grote namen in de metalscene allemaal al een paar decennia meegaan: Judas Priest, Iron Maiden, Metallica, enz... Kunnen jonge bands het niet meer of wordt het wachten tot de groten een stapje opzij zetten?

In dat opzicht zou men de aankondiging van Judas Priest als zijnde dit de laatste wereldtournée enkel kunnen toejuichen. Zou, want de heren hebben hun aankondiging een beetje genuanceerd: er komen nog optredens én er komen nog nieuwe nummers.

Maar goed ook, want hun wegens het afzeggen van Ozzie Osbourne ultra-lang concert toont aan dat de band nog lang niet afgedaan heeft. Meer nog, het werd zaterdag een schitterende live-show van meer dan twee uur, vol spectakel. Rookmachines, videoschermen en lasers ontbraken niet.

Hoofdzaak - natuurlijk - bleef de muziek met nummers uit een indrukwekkende catalogue van zo'n veertig jaar. Indrukwekkend van begin tot einde met als absoluut hoogtepunt 'Breaking the Law' dat instrumentaal werd gespeeld, maar door de hele weide woord voor woord wer meegebruld. De typische sound van de band met ondermeer twee gitaren stond er en ook Halford's stem mocht er wezen, al stond de zanger een aantal van zijn teksten duidelijk af te lezen.

Oud, maar zeker nog niet versleten !

Setlist :
Dawn of Creation
Prophecy
Metal Gods
Eat Me Alive
Between the Hammer and the Anvil
Devil's Child
Breaking the Law
Hell Patrol
Death
Dissident Aggressor
Angel
The Hellion
Electric Eye
Rock Hard, Ride Free
Sinner
Painkiller

Bis:
Hell Bent for Leather
The Green Manalishi (Fleetwood Mac cover)
You've Got Another Thing Comin'

Waarom Rock Werchter zou moeten verhuizen...

rock werchterDe tijd dat Rock Werchter in no time uitverkocht, lijkt ver achter ons te liggen. Goed, het festival wordt nog altijd beschouwd als 1 van de beste ter wereld. Toch blijkt steeds meer dat het samenbrengen van een boel toppers niet meer volstaan. De huidige generatie festivalgangers is kritisch geworden en wil duidelijk meer. Steeds weer dezelfde bands, jaar na jaar, is nefast gebleken voor het festival. Nee, de gemiddelde concertganger wil kiezen uit een ruime schare aan bands. Hij wil van het ene naar het andere concert rennen op zoek naar nieuwe bands ipv dagenlang opeengepakt te zitten voor hetzelfde hoofdpodium. Geen wonder dat festivals als Pukkelpop en Dour het steeds beter doen.

En geloof me, Herman Schueremans beseft meer dan ooit dat stilstaan achteruitgaan is. Hij wil groeien door extra podia aan te bieden, alleen heeft ie er de ruimte niet voor. In dat opzicht lijkt een verhuis naar Brustem (Sint-Truiden) een logische keuze : plaats genoeg, alles gegroepeerd op 1 terein ipv versnipperd over een aantal locaties én bovendien goed bereikbaar per spoor en autosnelweg (al heb ik daar mijn twijfels over).

Of het ooit tot die verhuis komt, zal de toekomst uitwijzen. Wel is duidelijk dat de komende jaren het een en ander gaat veranderen. De festivalganger zal er wel bij varen en da's maar goed ook.

Graspop 2011: opvallen is de boodschap ( monsters én borsten )

GWAR

Platvloers en niet echt stijlvol, maar daarom des te opvallender: de monsters van Gwar. Liters (nep)bloed, ingewanden en meer smerigheid werd over het publiek uitgesproeid... Geloof me, er zal nog lang over dit optreden nagepraat worden.




Ghost

Hun debuutplaat 'Opus eponymous' werd alom geprezen en ook live staan de 'nameless ghouls' er. Een perfecte mix tussen muziek en show. Ofte een heuse rituele hoogmis.




Rob Zombie

Iemand die perfect weet hoe hij een publiek moet entertainen: Rob Zombie. Het podium is net als een filmset aangekleed met onder meer Frankenstein, King kong en een boel skeletten. Om het feest compleet te maken wordt er tijdens 'living dead girl' een aantal schaars geklede meisjes het podium opgevraagd. Zelf heeft hij een danseresje bij dat gewillig haar topje uittrekt. Borsten scoren altijd, niet?




Setlist :
Sinners Inc.
Call of the Zombie
What Lurks on Channel X?
Superbeast
Living Dead Girl
More Human Than Human
Demonoid Phenomenon
House of 1000 Corpses
Drum Solo
Sick Bubble-Gum
Thunder Kiss '65
Guitar Solo
Never Gonna Stop
Dragula

12:13 Gepost door Epic in Festival, Graspop | Permalink | Commentaren (0) | Tags: gwar, ghost, rob zombie, graspop 2011, graspop |  Facebook |

vrouwen op Graspop: Arch enemy

Metal is traditioneel een mannenzaak. Toch zijn er een aantal bands met een frontvrouw. De meeste van die lead-zangeressen zijn klassiek geschoold (denk in dat verband maar aan de vele gothic bands genre Nightwish). Slechts een aantal onder hen hebben zich het 'grunten' eigen gemaakt. Bekende voorbeelden zijn Maria Arichipowa ofte 'Masha Scream' van Arkona en de iets bekendere Angela Gossow van Arch Enemy.

Angela ziet er misschien uit als een braaf barbietje, maar geloof me: schijn bedriegt. Ze gromt zoals geen enkele vrouw dat kan. De tijd dat metal overheerst wordt door drugverslaafde drankorgels met een ruige boerse levensstijl ligt achter ons. Tegenwoordig lijken metalgoden watjes met een gezonde levensstijl. Zo is Angela overtuigt vegetarisch, heeft ze een heuse carrière in de marketingsector achter de rug én staat het begrip 'respect' bij haar hoog aangeschreven. Ze haat het om als babe door het leven te gaan, maar ongewild bezorgt het de band wel een hoop publiciteit. Het is een dualiteit met een broos evenwicht.

Centrale thema in het oeuvre van Arch Enemy: woede, strijdlust en vechten tegen godsdienst en overheid. Het is een aanklacht tegen een maatschappij die telkens weer dezelfde fouten maakt (cfr Tsjernobyl) en te dom en arrogant is om te leren uit het verleden. Mensen consumeren zonder na te denken over de toekomst. Voorwaar geen positief wereldbeeld.




Setlist :
    Khaos Overture
    Yesterday is Dead and Gone
    Revolution Begins
    Ravenous
    My Apocalypse
    Bloodstained Cross
    Dead Eyes See No Future
    Under Black Flags We March
    No Gods, No Masters
    We Will Rise
    Nemesis
    Fields of Desolation


Vrouwen op Graspop:

Arkano 24 juni - 12u15 tot 12u55 Marquee 1
Epica 24 juni - 19u50 tot 20u50 Marquee 1
Lacuna Coil 25 juni - 12u50 tot 13u40 Main Stage
Arch Enemy 25 juni - 19u30 tot 20u25 Marquee 1

28-06-11

Graspop 2011 - een terugblik

Ondanks het mindere weer vonden dit weekend maar liefst 142000 mensen hun weg naar Graspop. Een recordopkomst. En daardoor mogen we trots verkondigen dat het festival is uitgegroeid tot hét metal-festival van Europa.

judas priest,ozzie osbourne,avenged sevenfold,ghost,angela gossow,gossow,arch enemy,gwar,rob zombie,zombie,slipnot

 

De voorbije editie werd overschaduwd door het afzeggen van Ozzie Osbourne. Officieel wegens een keelontsteking. "Het valt me bijzonder zwaar om de fans in de steek te laten en ik ben zeer ontgoocheld dat ik niet zal kunnen optreden voor de geweldige Belgische metalfans.”

Hoed af voor Channel Zero, dat mocht invallen.

Mede door dit afzeggen mocht Judas Priest een stuk langer spelen. Zij brachten een greatest hits-show die door iedereen gesmaakt werd.

Opvallend: het groot aantal oudjes. We hadden het reeds over Judas Priest en Ozzie Osbourne. In diezelfde categorie horen ook The scorpions thuis. Zij waren - naar eigen zeggen - voor het laatst te zien op een groot festival. 

Oude getrouwen: Korn én Slipknot, dé afsluiter op zondag. Zij deden wat er van hen verwacht werd. Knallen. Echter niet echt verrassend, want dezelfde show was twee jaar terug al eens te zien op hetzelfde Graspop. Enig verschil: de afwezigheid van Paul Gray. Hij is niet meer. Als eerbetoon werd zijn oranje overall vlakbij het drumstel tentoongesteld.

Het lijkt alsof de metalscène vandaag de dag gedomineerd wordt door de oudjes. Maar niet getreurd: een hele nieuwe lichting staat te popelen om het roer over te nemen. Denk in dat geval bijvoorbeeld aan Avenged Sevenfold (A7X) en/of Volbeat. Met hun mix van metal en rockabilly komt Volbeat redelijk vernieuwend over. Geef toe, Johnny Cash combineren met heavy gitaarrifs, je moet het maar durven.

Opvallen is de boodschap. Vergeet het makke Lordi en focus je op de real stuff ofte de monsters / aliens van Gwar. Zij morsten kwistig met (nep)bloed en ingewanden. Het publiek kreeg er niet genoeg van. Hun muziek was daarbij slechts bijzaak. Wil je het iets subtieler? dan kan ik je doorverwijzen naar Ghost. Hun debuutplaat Opus Eponymous werd alom geprezen en ook live zijn de heidense heren een aanrader.

ook aardig om zien: horrorfanaat Rob Zombie en zijn hele resem monsters en stripsters.

En wie dacht dat vrouwen niet kunnen grommen, heeft nog nooit Angela Gossow (Arch Enemy) aan het werk gezien. Ze ziet er misschien uit als een babe, maar is voorwaar geen katje om zonder handschoenen aan te pakken ! 

Bezoek onze Graspop pagina

13-06-11

Moby - that's when I reach for my revolver ( live @ Botanique Brussel - 03/06/2011 )

12:53 Gepost door Epic in Botanique, Concert | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

10-06-11

Moby - lift me up ( live @ Botanique Brussel - 03/06/2011 )

19:53 Gepost door Epic in Botanique, Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: moby, lift me up, live, botanique, 2011 |  Facebook |

07-06-11

Interview Neil Young

neil youngNaar aanleiding van de reunie van Buffalo Springfield publiceert rollingstone.com een interview met Neil Young. Merkwaardig is daarbij dat het interview zelf reeds dateert van begin jaren '70. Het gesprek met 'the loner' geeft ons inzicht in de denkwereld van de eenzaat. Het kwam er op een moment dat Neil sterk te lijden had onder de dood van Danny Whitten en Bruce Berry (gestorven aan een overdosis), vlak na het succes van Harvest.

Neil Young's carrière had er een stuk gemakkelijker uitgezien als hij na Harvest een gelijkaardig album zou hebben uitgebracht. Neil koos er echter voor om met een ontoegankelijk plaatje zijn prille succes meteen van tafel te vegen. Hij sprak daarover volgende legendarische woorden uit: "That album put me in the middle of the road. Traveling there soon became a bore so I headed for the ditch. A rougher ride but I met more interesting people there." 

"I can't write the same book every time. There are artists that can. They put out three or four albums every year and everything fucking sounds the same. That's great. Somebody's trying to communicate to a lot of people and give them the kind of music that they know they want to hear. That isn't my trip. My trip is to express what's on my mind. I don't expect people to listen to my music all the time. Sometimes it's too intense."

De jaren zeventig waren op zijn minst gezegd een woellige periode. Gitarist Danny Whitten stierf aan een overdosis en Neil voelde zich daar min of meer verantwoordelijk voor. Was hij het niet die de man terug naar huis stuurde met de boodschap: "We kunnen niks met jou aanvangen zolang je niet nuchter bent? 

"It happened right before the Time Fades Away tour. He was supposed to be in the group. We (Young and Crazy Horse) were rehearsing with him and he just couldn't cut it. He couldn't remember anything. He was too out of it. Too far gone. I had to tell him to go back to L.A. "It's not happening, man. You're not together enough." He just said, "I've got nowhere else to go, man. How am I gonna tell my friends?" And he split. That night the coroner called me from L.A. and told me he'd ODed. That blew my mind. Fucking blew my mind. I loved Danny. I felt responsible. And from there, I had to go right out on this huge tour of huge arenas. I was very nervous and...insecure."

De bandleden waren enorm onder de indruk van het gebeuren. Wat volgde waren dronken nachten. 'Tonight is the night' is een weergave van die periode. Het plaatje werd echter pas een aantal jaren later uitgebracht, nadat er nog enkele songs waren toegevoegd: "Lookout Joe," "Borrowed Tune" en "Come on Baby Let's Go Downtown" (een live track opgenomen in de Fillmore East én gezongen door Danny zelf).

"I would have to say that's the most liquid album I've ever made. [Laughs] You almost need a life preserver to get through that one. We were all leaning on the ol' cactus...and, again, I think that it's something people should hear. They should hear what the artist sounds like under all circumstances if they want to get a complete portrait. Everybody gets fucked up, man. Everybody gets fucked up sooner or later. You're just pretending if you don't let your music get just as liquid as you are when you're really high."

Het interview gaat nog veel verder. We krijgen ondermeer een boel te horen over Neil's periode met Buffalo Springfield én Crosby Stills Nash and Young. Maar dat houden we voor een ander keertje. Deal?