tumblr analytics

30-09-10

Concert Brandon Flowers, AB Brussel 27 september 2010 (bespreking / setlist)

Het begint een heuse trend te worden: muzikanten die een nevenproject beginnen. Zo is er bijvoorbeeld Kele die het (even) zonder Bloc Party doet en nu dus ook Brandon Flowers (van The Killers). In de meeste gevallen valt dit slecht uit en krijg je te maken met flauwe afkooksels van het 'origineel'.

In het geval van Brandon Flowers is het niet anders. Zijn nieuwe CD 'flamingo' is best leuk om te horen, maar bevat te weinig nummers die echt kunnen overtuigen. Vele artiesten lossen dit op met een heleboel covers en kiezen dus voor de makkelijkste weg. Niet in het geval van Brandon. Hij liet voor een keertje The Killers op stal staan (met uitzondering van een herwerkte versie van 'Losing Touch' en een accoustisch 'when you were young' als toemaatje). 

Aan zelfvertrouwen heeft de man geen gebrek. Als een groot artiest (en dat is hij ook) betrad hij het podium. Net als altijd klonk zijn stem bombastisch en net als altijd gedroeg hij zich als een predikant. "Brussel en Las Vegas zijn één." of "als ik val, vangen jullie mij dan op?". Zijn liedjes doorworstelde hij met gebalde vuisten en verbeten tronie, alsof ze van levensbelang waren.

Voor de gelegenheid liet de man zich omringen met een boel nieuwe muzikanten. Een minpuntje, want het leek wel alsof Brandon hen steeds weer op sleeptouw moest nemen. De achtergrondzangeresjes bijvoorbeeld bleven de helft van de tijd werkloos mooi te wezen.

In ieder geval was het duidelijk dat de man zich amuseerde. Hij genoot van het vele applaus en speelde (daardoor?) vol enthousiasme. Het werd een show die af was. Het plaatje klopte volledig en even belangrijk: voor even waren we de Killers vergeten. Misschien moeten we ophouden met die vergelijkingen? 


Setlist

On the Floor
Crossfire
Magdalena
Bette Davis Eyes (Kim Carnes cover)
Jilted Lovers & Broken Hearts
Right Behind You zacht begin
Was It Something I Said?
Hard Enough
Losing Touch (Killers cover)
Swallow It
Only The Young
Playing With Fire

When You Were Young (Killers cover)

Factsheet

Concert : Brandon Flowers
Locatie :  Ancienne Belgique, Brussel
Datum : 27 september 2010
Score : 3,5 / 5

27-09-10

Mark Ronson - bang bang bang (clip and lyrics)


Un, deux, trois
Bang, bang, bang

Feathers, I'm plucking feathers
one by one, by one
no more skylarking, around my head
your information
but there's no hiding, behind moulting feathers

On the plane, on my brain, 'bout to do the sho'
40k contract, take it out the do'
dice, symbolise my life, roll 'em on the flo'
from your grubby hands, as you hand the grand stand
you live a shitty life, we live a bon, bon vie
hotter than the book, while we watch the tv
think you got us fooled, ooh never again
first time, shame on me, second time, your time will end

No way, bang your dead, here's your silhouette
je te plumerai la, tête
je te plumerai la, tête
bang your dead, alouette, here's your silhouette
je te plumerai la, tête
je te plumerai la, tête

No way, no, (the clock) it's ticking forward
No way, it's just a cruel, cruel world

Cruel world is fittin', they got us all hittin'
with late night divisions, and lab app decisions
but based with decisions, to fight a fricassée
and you've clearly decided, on how to handle me
difficile, immbocile, is it fake, is it real
are we dying on our feet, are we trying in our sleep
there's a rumour goin' 'round, 'bout the suits runnin' town
if you look into the sky, them birds fly high, high, high

Numbers, you got that number
you're looking outwards, and don't see the big picture
over your shoulder, you'll get no last words
because it's too late, you've clipped your own wings (your own wings)

No way, bang your dead, here's your silhouette
je te plumerai la, tête
je te plumerai la, tête
bang your dead, alouette, here's your silhouette
je te plumerai la, tête
je te plumerai la, tête

We're never gonna, believe in, the stories, that you're weavin'
we're never gonna, believe in, the stories, that you're weavin'
we're never gonna, believe in, the stories, that you're weavin'
we're believin' in the proof, we're believin' in the truth
we're believin' in each other, not you, you, you

Stories (you with the tall tales), how many stories (so many tall tales)
we climb the structure (you scale the ladder)
you build it higher (you make us madder)
we take our aim (so now we're bearin' off)
you perch above your nest ( _ in your charms)
the stories in your head (it's a crazy bald head)
that's what got you dead

No way, bang your dead, here's your silhouette
je te plumerai la, tête
je te plumerai la, tête
bang your dead, alouette, here's your silhouette
je te plumerai la, tête
je te plumerai la, tête

Un, deux, trois
no one ever does it like that anymore
bang, bang, bang
when feathers fly, you deny everything (alouette)
un, deux, trois
no one ever does it like that anymore
bang, bang, bang (alouette)
when feathers fly, you deny everything

24-09-10

Concert U2, Brussel : Ons oordeel (23 september 2010)

Het concert van U2 donderdag (23 september) begon voor ons met een heleboel stress. Rond vijf uur waren we thuis vertrokken richting Brussel. Uit pure miserie hebben we toch maar de metro genomen. Viel al bij al redelijk mee. Allen moesten we daarna nog meer dan een uur aanschuiven aan het stadion (want maar 1 ingang). Het kostte ons alemaal 4 uur.

Ook achteraf liep het niet zoals het zou moeten. Toen we aan de metro aankwamen, bleek die afgesloten te zijn wegens te druk. Tsja, hoe zou dat nu komen? Conclusie: volgende keer nemen we een half dagje vrijaf en parkeren we onze auto ergens in de buurt van het stadion. ALS er al een volgende keer zal zijn, want op die manier hoeft het voor mij niet meer. De hele organizatie suckte. Wou je iets drinken dan moest je eveneens lang aanschuiven en naar het toilet gaan was een heus huzarenstukje.

Geef me dan maar een optredentje van een relatief onbekend groepje ergens in een klein zaaltje. Achteraf kan je rustig nog een wijntje drinken in de bar en is de kans groot dat je een van de artiesten tegen het lijf loopt en nog gezellig met hem/haar kan babbelen. Wat ons bijvoorbeeld in de Botanique met de Tahita van New Young Pony Club overkwam. Maar goed, ik zou het hier over U2 hebben.

Het optreden werd ondermeer omwille van de reusachtige klauw en bijhorend videoscherm aangekondigd als vooruitstrevend en ongezien. Een mijlpaal in de geschiedenis, iets ongeziens,... zo was er de afgelopen dagen in veel kranten te lezen. Commentaar die ik alleen maar kan beamen. De cijfers spreken voor zich: 120 vrachtwagens, enorm kwa omvang, een tempel van licht. Alleen jammer dat de mastodont niet in het midden van de arena stond. We hebben het tenslotte over een 360° concert, niet?

Denk deze gigantische constructie even weg. Wat blijft er dan over? Een degenlijk concert van een band die in zijn carriere zoveel hits heeft geschreven, dat het de luxe heeft om elke avond vrijelijk uit dat aanbod te kiezen. De luxe om bijvoorbeeld nummers als 'sunday bloody sunday' niet eens te spelen. Straf!

De eerste vijf nummers van het concert moest ik nog even ontstressen. De klik kwam er pas na een vijftal nummers. 'Mysterious ways' was wat mij betreft een eerste hoogtepunt. Plots had ik zin om te springen, dansen en mee te zingen. Maar lang duurde dat gevoel niet: de regen werd die tweede avond de grote spelbreker. Met bakken viel het uit de hemel. Ook al ben je goed beschermd, het heeft toch een impact op de sfeer. Opmerkelijk hierbij was dat de band (en Bono in het biezonder) zelf niet beschermd stond. De klauw mag dan wel reusachtig zijn, een afdak daar hadden ze niet aan gedacht. Maar goed, tesamen met het terugkerende 'singing in the rain' zorgde dit voor een soort gevoel van samenhorigheid.

Op het podium stonden echte legendes, alleen voelde het niet zo aan. Bono zag er uit als een oud klein ventje. Een man van vlees en bloed, heel gewoontjes eigenlijk. De show kwam heel professioneel over, misschien wat té professioneel. Het leek af en toe automatisch piloot. Zal ook wel, als je een jaar lang steeds weer het podium op moet. Maar goed, dat is detailkritiek. Want de mannen kennen hun vak. Ze spelen reeds dertig jaar samen en zijn goed op elkaar ingespeeld.

Over het geluid kan je klagen. Het is nu eenmaal zo dat in een heuse betonnen tempel zoals het Boudewijnstadion de akoestiek slecht is. Echt storen deed het niet, tenzij dan hier en daar een wat overdreven bas of een slecht klinkende gitaar (bv Mysterious ways waar the Edge naar het einde toe insprong en het allemaal nogal blikkerig en plastiekerig klonk).

Opmerkelijk was dat het achteraan in het stadion drummen was, terwijl er vooraan een zee van ruimte was. Zelf stonden we schuin voor het podium, net buiten de 'golden circle'. Een gouden circle ticket kostte trouwens zo'n 120 euro, net daarbuiten (drie meter verder) betaalde je 55 euro. En geloof me, ik heb Bono en co van dichtbij (=een drietal meter) kunnen bewonderen. Met dank aan het prachtige podium met de vele bruggen.

Dat er gepredikt zou worden, wisten we al op voorhand. Zo was er Desmond Tutu die 'one' mocht inleiden, kregen we 'walk on' te horen als steun voor de Birmaanse Aung San Suu Kyi (met de bijhorende amnesty kaarsjes). Storen deed het niet. In de boekjes verscheen er in de laatste weken heel wat kritiek ondermeer vanwege de ecologische voetprint die zo'n U2 concert veroorzaakt. Ach ja... Wat me meer stoorde was de overdreven media-aandacht voor dit gebeuren. Dagelijks verscheen er wel een tiental artikelen. Overal waren er U2 wedstrijden. Iedereen had het er over. U2 werd door ons strot geramd. Het was zo erg dat men er op den duur een degou van zou krijgen.


Hoogtepunten van dit al bij al prachtig concert: voornamelijk de heel oude nummers zoals 'Mysterious Ways', 'with or without you' (kippevel!), 'where the streets have no name', en 'angel of harlem' (zie video). Wat ik me afvraag: is het echt nodig dat een band dat honderden hits op zijn naam heeft staan, toch nog een cover van 'relax' brengt? Puur amusement, maar niet echt toegevoegde waarde.

Conclusie: een leuk concert, goed gespeeld, leuke sfeer. Maar waarschijnlijk waren de verwachtigen zo hoog, dat ze onmogelijk konden waargemaakt worden. U2 is nu eenmaal een megaband.

Concert U2, Brussel : Setlist (23 september 2010)

Enorme verschillen met dag 1 zijn er niet. Opmerkelijk: 'Angel of Harlem' dat sinds lang nog eens in de setlist opduikt, dito met 'bad' en wat velen betreurden: geen 'sunday bloody sunday'.

Ander opmerkelijk verschil: de regen die dag 2 met bakken uit de hemel viel.

Main Set: 
 1. Return of the Stingray Guitar 
 2. Beautiful Day
 3. New Year's Day
 4. Get On Your Boots
 5. Magnificent
 6. Mysterious Ways - Private Dancer
 7. Elevation
 8. Until the End of the World - Singin' In The Rain
 9. I Still Haven't Found What I'm Looking For
10. Angel of Harlem
11. Bad - Singin' In The Rain
12. In a Little While
13. Miss Sarajevo
14. City of Blinding Lights
15. Vertigo - It's Only Rock and Roll
16. I'll Go Crazy If I Don't Go Crazy Tonight (remix) - Relax - Life During Wartime
17. Pride
18. MLK
19. Walk On - You'll Never Walk Alone

Bis:
20. One - Rain
21. Where the Streets Have No Name
22. Hold Me Thrill Me Kiss Me Kill Me
23. With or Without You
24. Moment of Surrender - Singin' In The Rain

23-09-10

Concert U2, Brussel : Setlist (22 september 2010)

De setlist

 1.  Return of the Stingray Guitar
 2.  Beautiful Day
 3.  I Will Follow
 4.  Get on Your Boots
 5.  Magnificent
 6.  Mysterious Ways
 7.  Elevation
 8.  Until the End of the World
 9.  I Still Haven't Found What I'm Looking For
10. North Star
11. Mercy
12. In a Little While
13. Miss Sarajevo
14. City of Blinding Lights
15. Vertigo
16. I'll Go Crazy If I Don't Go Crazy Tonight
17. Sunday Bloody Sunday
18. MLK
19. Walk On

20. One/Amazing Grace
21. Where the Streets Have No Name

22. Ultraviolet (Light My Way)
23. With or Without You
24. Moment of Surrender

11:25 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (1) | Tags: setlist, u2, brussel, boudewijnstadion, concert |  Facebook |

22-09-10

Concert U2, Brussel

u2.JPG"U2 is een band die je eens in je leven gezien moet hebben."  Dat waren de woorden van mijn schatje toen ze een jaar geleden tickets kocht voor hun concert in het boudewijnstadion in Brussel.

Vroeger, toen ik nog een puber was en dweepte met de band (ten tijde van Achtung Baby, je weet wel die shows met de trabantjes), zou ik haar 100 procent gelijk hebben gegeven.

Nu twijfel ik. Het is allemaal zo groots, zo onwezenlijk geworden. Trop is teveel... Wat blijft er nog over van de muziek? De songs die gespeeld gaan worden lijken nu al van ondergeschikt belang. Want het is vooral de show en de enorme klauw zelf die een blijvende indruk gaat nalaten.

En toch zal ik net als alle andere 69999 mensen compleet uit de bol gaan.  Massa-hysterie noemen ze zoiets.

Waar ik tegen op zie: de enorme files op de ring... Het gebrek aan parkingplaatsen. Ik dacht er eerst aan met de metro te gaan. Alleen: wat als de show langer duurt dan half een (tijdstip van laatste metro) ?  

Maar niet getreurd: het gaat gigantisch zijn, iets groots en ongezien. Overmorgen een verslag.

13-09-10

Hype: best coast

Best+Coast.jpgBest Coast is dé nieuwe hype van het moment. Best Coast, dat is zangeres Betahny Cosentino, Bobb Bruno en drummer Ali Koehler (ex-vivian girls). De legende wil dat Bruno de babysitter was van Cosentino en haar als puber hielp om muziek te maken.

Hun muziek wordt als indie omschreven, maar past eerder onder het plaatje nostalgische californische beach-rock. Het is muziek waarbij je spontaan aan een hangmat, coctail, strand en ver vervlogen tijden moet denken.

Het thema van het debuutalbum 'crazy for you' : "The album is about weed and my cat and being lazy a lot."

20:34 Gepost door Epic in Hype | Permalink | Commentaren (0) | Tags: best coast, hype |  Facebook |

09-09-10

Robyn - Hyperballad (Bjork Cover)


22:29 Gepost door Epic | Permalink | Commentaren (0) | Tags: robyn, hyperballad, bjork, cover |  Facebook |

07-09-10

Telex: Mercury Prize 2010, Lykke Li

Vandaag worden er in de UK de Mercury prijzen uitgereikt, de verkiezing van beste album van het jaar. Tot de genomineerden behoren: Foals, Wild Beasts, Mumford and sons, The XX, maar ook gevestigde waarden zoals Dizzee Rascal en Paul Weller.

67_original.jpgLykke Li

(foto) laat, na een jaar stilte, weer van zich horen. Binnenkort mogen we ons verwachten aan een nieuw album én een tour.

 

Ze omschrijft het zelf zo: I have been to the desert and back, I almost got hit by a bus in London, I tried surfing in Bordeira, I ate bad sushi in Berlin, I got drunk in Paris, I got severe blisters on my feet both in Lisbon and Madrid. I swam naked in the Swedish archipelago, I lost my voice in Gothenburg, I ate risotto in Milan, I fell off my bike in Stockholm. A psychic told me I will grow very old, a man told me I looked like Heidi Fleiss, my brother is in love, my sister is in New York, my drummer told me I'm bad of appreciating moments of grandness. I am also hard at work in the studio. My mind is occupied, my heart is healing, my voice in progress.

I   C A N N O T   W A I T  U N T I L   I  A  M    D O N E   W I T H   M Y    R E C O R D.

Sooooooon sooooooooon soooooooon sooooooooon sooooooooooooon.

And you better be ready, ya heard me?  Learn the lyrics so we can all sing along when I'm back on the road.  I'm yearning for you all!

13:47 Gepost door Epic in Telex | Permalink | Commentaren (0) | Tags: mercury prize, 2010, lykke li, album |  Facebook |

06-09-10

Victorian music (playlist)

Voor de liefhebbers van corsetten en hoepeljurken.
Voor zij die graag harpen en violen horen.
En graag romantische literatuur lezen.
Thee boven koffie verkiezen...
Victorian music :


The clockwork dolls - The ballad of black jack jezebel
Abney Park - sleep isabella
Emilie Autumn - Opheliac
Rasputina - Transylvanian Concubine
Unextraordinary Gentlemen - Open Arms, Empty Air
Voltaire - When You're Evil
Emilie Simon - Desert
Trousseaux - The giant
Indica - Scissor, Paper, Rock
Harlequin Jones - Gutter Tango
Amoree Lovell - Dark Town Sally
The dresden dolls - missed me
Ava Inferi - black wings
The birthday massacre - red stars