tumblr analytics

03-03-10

AbBota, dag 2 : Team William, the Bear that wasn't en Lyenn

Dag 2 in de Botanique begon voor ons met Team William, een enthousiast bandje uit oost-vlaanderen. Floris en de zijnen vallen op door hun enthousiaste indie-pop. Live spelen ze de pannen van het dak en ook hun plaat en singles scoren goed in hitlijsten zoals de afrekening. En toch verliep hun optreden in de Botanique niet zoals gepland. Toen het publiek allemaal bleef zitten en weigerden vooraan voor het podium te gaan staan, reageerde de band ietwat verbaast. Later zouden ze verklaren dat dit een van hun meest absurde en gekke ervaring was. Al moet ik er aan toevoegen dat de rotonde wat mij betreft niet de meest ideale zaal is voor zo'n band.

Ik denk dat ze beter van plaats waren gewisseld met The bear that wasn't. Nog zo'n hype, maar dan in een totaal verschillend genre.

The Bear that wasn't is het bandje van Nils Verresen. De man heeft het voorbije jaar een heleboel geinvesteerd in de groep. Heel belgie trok hij rond, van zaal tot zaal, zonder een cent op zak. Althans zo wilt het verhaal.

Vorig jaar kwam zijn eerste album uit 'and so it is morning dew', wat meteen door de Morgen en de Standaard werd opgepikt in hun eindejaarslijstjes. En nu was er dus hun optreden in de Botanique. Persoonlijk had ik ze liever in de rotonde gezien, maar so be it.

Hun muziek is fragiel en menselijk, aangrijpend en meeslepend. Dit live brengen kan je beschouwen als een evenwichtsoefening. Enerzijds is het ontroerend, anderzijds wordt je - als toehoorder - vrij snel afgeleid. En als dan een aantal mensen tegen elkaar beginnen te babbelen, dan... Zelf was ik meteen verkocht. Het was zo intens, zo mooi...

Wat een contrast met Lyenn. Lyenn, dat is de half britse brusselaar Fred Lyenn Jacques. Een soort solomuzikant die geregeld van band wisselt. Ook hij is aan zijn debuut bezig met 'the jollity of my boon companion'. Debuut is in zijn geval niet echt het juiste woord, want de man maakt al jaren muziek.

De man valt op door zijn obscure en avant-gardistische muziekstijl. Zijn muziek valt op door zijn eigenheid. Het is muziek die vol emoties en gevoelens zit, maar die meestal niet begrepen wordt. Excentriek, gek en daarom bij momenten interessant. Maar voor mij in ieder geval iets teveel van het goede.

De commentaren zijn gesloten.