tumblr analytics

19-11-09

Interview Liam Gallagher, Oasis en toekomstplannen

liam

Tijdens een interview bevestigde Liam Gallagher onlangs dat hij heel binnenkort opnieuw zou optreden. "I'll be back doing that [playing live] within a couple of months. I've just done a tour, I always miss singing songs. I miss the people."

Tijdens dat interview gaf hij ook wat meer details over de split van Oasis. "To be quite honest, I think our kid [Noel Gallagher] wanted out. But you'll have to ask him when he comes in and does his little solo thing. We had an argument – but we've had bigger ones, about more important people. Basically, I think he wanted out, wanted something different, but he hadn’t got the bollocks to tell the band or the fans."

En over het vernielen van elkaars gitaar:
"I didn't smash it [the guitar] on him, I wish I had, man. He sort of… treated my guitar poorly, which was a present off my wife, so I thought it was only fair to pay the compliment [back] so I smashed one of his. It sounds ridiculous, like a pair of old women."

Noel werkt eveneens aan een solo-carrière: "I'm looking forward to doing my own thing, bringing out my own music. I'm glad that's what people want to hear. I am not thinking about much else, Oasis or Liam, I'm just having a good time."

12:01 Gepost door Epic in Interviews | Permalink | Commentaren (0) | Tags: split, interview, oasis, liam gallagher |  Facebook |

17-11-09

Concert Moby, Vorst Nationaal 11 november 2009

Een beetje bang zijn we vorige week afgezakt naar Vorst Nationaal. We hadden net Moby's nieuwste cd 'Wait for me' in de CD lade gestoken en om eerlijk te zijn, we zijn er van geschrokken. Geen dance, geen hits, maar wel een hele reeks introspectieve ingetogen nummers. Emotionele nummers die perfect passen in een intieme omgeving, maar...

's Avonds laat, na een intense set van maar liefst 2 uur, verlieten we Brussel weer happy. Wat we te zien kregen was een greatest hits set. Niet echt verrassingen, maar hé, dat hoefde niet echt. We hebben er van genoten. Het was een schittérende show!

Moby is zelf niet echt een goede zanger. Vandaar dat hij zich op het podium liet vergezellen van een paar leuke dames. Kelly Scar (ex-Moonraker) heeft een stem om u tegen te zeggen. Een nummer als "pale horses" werd met zo'n overtuiging gebracht dat het nu al een klassieker mag genoemd worden. Ook zwarte zangeres Joy Malcolm wist ons meer dan te bekoren. Zij nam een groot deel van de hits voor haar rekening en getuigde van zo'n presence dat Richard Melville Hall ofte Moby zelf niet meer leek dan een 'simpele' muzikant.

Wat we te zien kregen: een afwisseling tussen intieme en dance nummers, een heleboel hits die de hele zaal deed ontploffen, een paar leuke dames op het podium, het nu al klassieke "thank you thank you thank you" na elk nummer, een hyperactieve Moby die over het podium hotste en last but not least een enthousiast publiek. Een feest dat twee uur duurde, een set die een déjà vu gevoel veroorzaakte, maar niet echt verveelde. Bis-nummers waren (net als altijd) Revolver en een in verschillende stijl gespeelde 'feeling so real'. Mooi !!!

18:15 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (1) | Tags: concert, vorst, verslag, moby |  Facebook |

16-11-09

Free download - Charlotte Gainsbourg I.R.M.

Eind dit jaar verschijnt er een nieuwe CD van Charlotte Gainsbourg. Hierop werkt ze nauw samen met niemand minder dan Beck. I.R.M. is een voorproefje en is gratis te downloaden via charlottegainsbourg.com.

12:15 Gepost door Epic in MP3 | Permalink | Commentaren (0) | Tags: charlotte gainsbourg, beck, i r m |  Facebook |

15-11-09

Pete Yorn and Scarlett Johansson - Relator

When I met you,
I didn't know what to do. I was tired,
I was hungry,
I fight. Now I'm away,
I write home everyday and I see you on the TV at night.

[Chorus:]
You can see that life's for us to talk about.
You can leave whenever you want out.
Whoa.
You don't relate to me,
No girl,
You don't respect me,
No girl,
No girl. Oh yeah.

When I met you,
I didn't know what to do,
But I noticed that I didn't really feel.
Now you're away,
You write home everyday. I don't beg,
I don't borrow,
I steal.

[Chorus:]
You don't think that life's for us to talk about.
You can leave whenever you want out,
You want out. Well,
You don't relate to me,
No girl. You don't respect me,
No girl. (you can leave when ever you want out)
And you don't relate to me,
No girl. And you don't respect me,
No girl. (You can leave whenever you want out)
No you don't relate to me,
No girl. And you don't respect me,
No girl. No girl. Yeah.

21:44 Gepost door Epic in Hotshot | Permalink | Commentaren (0) | Tags: scarlett johansson, pete yorn, relator |  Facebook |

12-11-09

Concert Grizzly Bear, Cirque Royal Brussel (7 november 2009)

Een band die in de pers bejubeld wordt als vernieuwend én een zaal die ik (shame on me) nog niet kende. Ziedaar de twee redenen waarom we vorige zondag naar het koninklijk circus - ofte de cirque royal voor de Vlamingen onder ons - zijn afgezakt.

Die band dat bleken 4 nerds te zijn (teddy bear was een betere groepsnaam geweest) en hun muziek bleek een samenzang in de trend van Fleet foxes of Bon Iver te zijn. Allemaal heel zuiver gezongen, dat wel. Wondermooi, maar toch had ik na een aantal nummers het gevoel iets te missen. Het klonk té perfect, té gladjes.

Dat lag volledig aan mij, want dit is niet echt mijn genre en bovendien kende ik slechts 1 nummer: het wondermooie 'two weeks'.

Tijd dus om de zaal eens van dichterbij te bekijken. Impressionant is wel het minste wat je kan zeggen. Die reusachtige koepel geeft je een wow gevoel en ook het intieme karakter was een aardige verrassing. Jammer genoeg dat het er allemaal nogal oubollig uitzag.

Maar laten we even terugkeren naar Grizzly Bear. Wat meteen opviel was de lichtshow. Rare lampekappen (ik kan het niet beter omschrijven) die de hele set een intieme sfeer gaf. Ook muzikaal zat het best snor. Er werden afwisselend instrumenten bespeeld waarvan ik het bestaan niet eens vermoedde. Bovendien klonk het ook allemaal passend. Perfect, een woord dat ik hierboven nog al gebruikt heb.

En het publiek? Dat genoot met volle teugen. Ingetogen enthousiast, zo zou ik het omschrijven.

Conclusie: ook al is het niet mijn genre, het was een optreden om u tegen te zeggen. Perfect gezongen, prachtige lichtshow maar iets te weinig animo. De band mist uitstraling. Wat je op het podium zag waren 4 verlegen jongens. Niks mis mee trouwens.


Setlist:
Southern Point
Cheerleader
Lullabye
Knife
Fine for Now
Two Weeks
Colorado
Deep Blue Sea
Ready, Able
I Live with You
Foreground
While You Wait for the Others
On a Neck, On a Spit
He Hit Me (and it felt like a kiss)

Gezien: Grizzly Bear, Cirque Royal Brussel, 7 november 2009

18:59 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, brussel, grizzly bear, cirque royal |  Facebook |

09-11-09

Concert Editors, Vorst Nationaal (8 november 2009)

editors"Help ze hebben de toegang tot de parterre afgesloten!"
Ons eerste gedachte toen we Vorst Nationaal - zoals gewoonlijk veel te laat - binnen stapten was er een van paniek. Omwille van de veiligheid hadden ze de toegang tot het gelijkvloers met dranghekken afgesloten. Trappen nemen tot de tweede verdiep was het devies. Nog nooit had ik zoiets gezien. Maarre: dan kennen ze ons nog niet. Vorst Nationaal is een doolhof en via via geraak je uiteindelijk toch beneden. Gelukkig maar ! Maar dit terzijde.

The editors kan je vandaag de dag gerust een supergroep noemen. Ze zouden helemaal niet misstaan als topper op Rock Werchter. Al bij al is het voor de band vrij snel gegaan. Een paar jaar terug stonden ze nog onbekend te wezen in de Trix, een klein zaaltje in het Antwerpse. Nu verkopen ze Vorst Nationaal én de Lotto arena vrij snel uit.

De band heeft dan ook al drie CD's op hun palmares staan. Op de jongste plaat 'in this light and on this evening' werden de gitaren opzij geschoven en vervangen door synthesisers. Een gewaagde keuze. Sommige nummers op de plaat vind ik niet om aan te horen, maar live lijkt het allemaal te kloppen. Ook de overgang naar de oudere nummers verliep zonder problemen.

Het geluid van de Editors is donker maar opzwepend. De verwijzingen naar Joy Division en jaren 80 new wave toestanden zijn nooit ver weg. Toch heeft de groep zijn eigen identiteit. De stem van Tom Smith klonk lager dan ooit. Ook de overige bandleden speelden met vol overgave. De groep genoot duidelijk van het enthousiaste publiek. Het resultaat was een twee uur lange set die op geen enkel moment wist te vervelen.

Wat we te zien kregen, was een balans tussen oud en nieuw werk. Hits als 'an end has a start', 'racing rats' en 'smokers outside the hospital doors' deden de concertzaal ontploffen. Maar ook nieuwe nummers als 'eat raw meat = blood drool' wisten te overtuigen. De zaal ging helemaal uit zijn dak tijdens 'papillon' (mét vuurwerk), maar toen was het optreden jammer genoeg afgelopen.


Setlist:

In This Light And On This Evening
An End Has A Start
Bullets
You Don't Know Love
Bones
Racing Rats
The Boxer
Lights
Blood
Escape The Nest
The Big Exit
Eat Raw Meat = Blood Drool
Camera
You Are Fading
Smokers Outside The Hospital Doors
Bricks And Mortar
Walk The Fleet Road

Munich
Fingers In The Factories
Papillon

19:46 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, bespreking, brussel, vorst, editors |  Facebook |

07-11-09

Lady Gaga anno 2004

Toen ze er nog normaal uit zag...

00:18 Gepost door Epic | Permalink | Commentaren (1) | Tags: lady gaga |  Facebook |

05-11-09

Concert Bat for Lashes, AB Brussel (31/10/2009)

Als je de video's van Bat for Lashes bekijkt, dan heb je het gevoel dat je in een sprookje bent terecht gekomen: dromerig en sensueel. Die sfeer miste ik een beetje tijdens het concert voorbije zaterdag. Ik had me aan een klein en onschuldig meisje verwacht, maar kreeg een volwassen vrouw te zien die zelfvertrouwen uitstraalde, zich duidelijk amuseerde en die een wondermooie stem heeft. Ze zong loepzuiver en gepassioneerd. De kleine verlegen Natasha Khan is groot geworden. Figuurlijk dan. Want het is en blijft een nederig en vriendelijk iemand. Een mens zou zich voor minder afvragen waarom de band niet bekender is.

Zaterdag was het Halloween en dus was het podium versierd met een plastieken skelet en een reusachtig spandoek van een wolf die naar de maan huilt. Maar dit even terzijde, want laten we even terugkeren naar het muzikale.

Opmerkelijk was dat de twee bekendste nummers na elkaar gespeeld werden: 'what's a girl to do?' en het wondermooie 'Daniel'. Maar dat deed niks af van de kwaliteit van de set. Het was en bleef boeiend tot het einde. 'Prescilla', ik krijg opnieuw kippevel als ik er aan denk.

Die topprestatie was niet alleen de verdienste van de schattige Natasha, ook haar band wist te overtuigen. Sarah Jones (drums), bekend van New Young Pony Club, was zonder twijfel een aanwinst. En ook Charlotte Hatherley mocht er zijn (letterlijk en figuurlijk). Het samen aan de piano gezongen 'Horse and I' liet een onuitwisbare indruk achter.

Setlist:
Glass
Sleep Alone
The Wizard
Moon and Moon
Horse and I
What’s A Girl To Do?
Daniel
Tahiti
Siren Song
Trophy
Two Planets
Pearl’s Dream

The Big Sleep
Wilderness
Prescilla

Foto's vind je hier