tumblr analytics

06-05-09

Polsslag : Von Bondies, Fever Ray, Yeah Yeah Yeahs en Peter Doherty

vonbondies1De Von Bondies deden me sterk aan een 'high-school-bandje' denken. De twee cheerleaderachtige rock-chicks mochten er best wezen, maar muzikaal gezien stelde het me teleur. Het geluid stond veel te luid (net als bij de andere optredens trouwens) en het klonk niet echt heel zuiver. Bovendien zijn ze het one-hit wonder stadium nog altijd niet ontgroeid: het was een klein uur wachten op hun enige hit "C'mon c'mon". Leuk om eens gezien te hebben, maar zeker geen wow effect.


fever1Dat wow effect was er wel bij Fever Ray, het project rond the Knife zangeres Karin Dreijer Andersson. De hele sfeer die de groep wist op te roepen was vreemd dreigend en bij momenten sprookjesachtig. Het geheel had iets weg van een... duiveluitdrijving (voor zover ik daar ervaring mee heb). Karins stem bleef vervormd door de effectapparatuur en klonk bij momenten akelig griezelig. De lichtshow was spectaculair. Gekke lampenkappen op het podium trouwens en gekke kostuums waarin de verschillende bandleden zich huldigden. Ze leken wel hogepriesters. De hele show verliep vlekkeloos met als absoluut hoogtepunt de single "when I grow up". Voor het eerst kregen we het ware gelaat van Karin te zien : een echt elfje.


yeahDe Yeah Yeah Yeahs speelden een zeer strakke show. Snijdende gitaren gingen hand in hand met de synthesizer sound van de nieuwe nummers uit "It's blitz!". Karen O. hotste over het podium als een volleerd performer en tilde het concert naar een hoger niveau. De omkadering zag er leuk uit met dat grote oog boven het podium. Een van de betere optredens die avond, alleen was de sfeer onder het publiek bedroevend te noemen. Een festival in een kille betonnen ruimte... het lijkt me geen goed idee.

dohertyPeter Doherty... Komt hij of komt hij niet? Pukkelpop en Werchter vorig jaar gingen aan hem voorbij. Het laatste omdat zijn kat toen moest bevallen, remember? En ook deze avond leek het fout te gaan. Zoals later zou blijken miste de performer zijn vlucht in Frankfurt en heeft Chokri een busje moeten inhuren om de man in razend tempo in Hasselt te krijgen, waar hij uiteindelijk twee uur te laat het podium beklom. Maar wat we te zien kregen, deed ons alle miserie direct vergeten: Peter in zijn eentje op een podium, akoestische gitaar in de hand. Het was vooral het voor ons onbekende materiaal uit zijn recente solo-album Grace Wastelands dat de revue passeerde, maar storen deed het niet echt. Tijdens 'The last of the English roses' , al vrij vroeg in de show te horen, trippelden twee ballerina's het podium op om het geheel wat op te vrolijken. Peter was biezonder spraakzaam en deed zijn imago alle eer aan: hoedje op, sigaret in de mond en de ene coctail na de andere naar binnen gietend.

 

04-05-09

Polsslag 2009, het verslag (deel 1)

vonbondies1Een festival in de Hasseltse Grenslandhallen? Een festivalterrein bestaande uit alleen maar beton, ik kan er maar niet aan wennen. Het lijkt me iets kils en onpersoonlijks.

Dat we uiteindelijk besloten om toch maar te gaan, is volledig de verdienste van Pete Doherty. Schatje staat er wild van en dus wou ik haar dit pleziertje gunnen. Dat het britse enfant-terrible twee uur later dan gepland op het podium klom, namen we er met veel plezier bij.

Eerste vaststelling: geen enkele tiener die zich interesseerde voor het rockgedeelte van Polsslag. Het bleef bij momenten pijnlijk leeg in de Marquee en Club. Het gros van de dance-sletjes bevonden zich in de dancehall en boiler room, waar het ongemakkelijk heet was.

Leuk gevonden was de chill out room, maar zelf gaven we de voorkeur aan een warm zonnetje en een echt grasveld buiten. Niet te verwonderen dus dat we pas rond half negen afzakten naar de festival"weide". En geloof me, we waren niet de enigen die er zo over dachten. Al bij al was het een beetje sneu voor de bands die vroeg op de avond geprogrammeerd stonden, want zij traden op voor een handvol mensen.

Uiteindelijk zouden er toch zo'n 12000 mensen het festival hebben bijgewoond en dat waren er evenveel als het jaar ervoor. Al bij al blijft Polsslag een klein festival. Prijs/kwaliteit was best ok, we hebben drie schitterende optredens gezien (Yeah Yeah Yeahs, Fever Ray en Peter Doherty), maar kwa sfeer was het bij momenten huilen met de pet op. Het was duidelijk dat de meeste mensen voor de dance acts kwamen en daarom zou men zich de vraag kunnen stellen of Chokri niet beter een soort "I love techno" had georganiseerd.

Of we volgend jaar opnieuw gaan? Hangt af van de bands die komen.

( Alles over de optredens van de Von Bondies, Fever Ray, Yeah Yeah Yeahs en Peter Doherty kan je morgen op deze blog lezen )

20:15 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: festival, polsslag, 2009, hasselt |  Facebook |

03-05-09

Polsslag 2009

Jaja, hij was er: Pete Doherty op Polsslag (Hasselt). Het complete verslag kan je vanaf morgen op deze site vinden. Alvast enkele foto's...

Bron: Wannabes.

21:04 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: polsslag, peter doherty, pete doherty |  Facebook |

02-05-09

Greenday, 17 oktober 09 - Sportpaleis Antwerpen

Greenday verwierf faam in de jaren '90 met 'Basket Case', een paar jaar terug was er 'American idiot' en nu willen ze opnieuw scoren met 'know your enemy'.

Op 17 oktober staan ze in het Sportpaleis Antwerpen. Tickets kan je vanaf nu kopen via Goformusic.be .

10:36 Gepost door Epic | Permalink | Commentaren (0) | Tags: greenday |  Facebook |

01-05-09

Neil Young, Fork in the Road

Neil_Young_Fork_in_the_roadAls Neil Young een plaat uitbrengt, is het altijd (bang) afwachten naar het resultaat. Meestal krijg je een samenraapsel van nummers te horen. Een album waar pareltjes en crap elkaar afwisselen, waarop een aantal oude, nooit uitgebrachte songs, te horen zijn.

Maar Fork in the Road is zo niet. Neen, het is leuke plaat geworden waarbij praktisch alle nummers me aangenaam verrasten. De meeste van de songs hadden een blues-klank en deden me meteen aan ZZ top denken.

Het plaatje is een commentaar op alles wat zich het voorbije jaar in onze maatschappij heeft afgespeeld. Klemtoon daarbij ligt op het milieu en de economische crisis.

Vroeger mocht je nog met een vervuilende chopper of truck de route 66 afdenderen, nu moet je dat in een hybride en propere wagen doen. En ja hoor, ook ome Neil heeft zich zo'n ding aangeschaft en nu schrijft hij er een plaatje over. Tof, niet?

Misschien een beetje duiding bij "Johnny Magic". Dit is een verwijzing naar Jonathan Goodwin, die van Neils Lincoln uit de jaren vijftig een electrische wagen wist te maken...

Al bij al een verrassend plaatje. Geen pareltjes, maar wel 10 leuke songs.

"When Worlds Collide" - 4:14
"Fuel Line" - 3:11
"Just Singing a Song" - 3:31
"Johnny Magic" - 4:18
"Cough Up the Bucks" - 4:38
"Get Behind the Wheel" - 3:08
"Off the Road" - 3:22
"Hit the Road" - 3:36
"Light a Candle" - 3:01
"Fork in the Road" - 5:47

18:00 Gepost door Epic in CD review | Permalink | Commentaren (0) | Tags: neil young, young, fork in the road, cd |  Facebook |