tumblr analytics

06-05-09

Polsslag : Von Bondies, Fever Ray, Yeah Yeah Yeahs en Peter Doherty

vonbondies1De Von Bondies deden me sterk aan een 'high-school-bandje' denken. De twee cheerleaderachtige rock-chicks mochten er best wezen, maar muzikaal gezien stelde het me teleur. Het geluid stond veel te luid (net als bij de andere optredens trouwens) en het klonk niet echt heel zuiver. Bovendien zijn ze het one-hit wonder stadium nog altijd niet ontgroeid: het was een klein uur wachten op hun enige hit "C'mon c'mon". Leuk om eens gezien te hebben, maar zeker geen wow effect.


fever1Dat wow effect was er wel bij Fever Ray, het project rond the Knife zangeres Karin Dreijer Andersson. De hele sfeer die de groep wist op te roepen was vreemd dreigend en bij momenten sprookjesachtig. Het geheel had iets weg van een... duiveluitdrijving (voor zover ik daar ervaring mee heb). Karins stem bleef vervormd door de effectapparatuur en klonk bij momenten akelig griezelig. De lichtshow was spectaculair. Gekke lampenkappen op het podium trouwens en gekke kostuums waarin de verschillende bandleden zich huldigden. Ze leken wel hogepriesters. De hele show verliep vlekkeloos met als absoluut hoogtepunt de single "when I grow up". Voor het eerst kregen we het ware gelaat van Karin te zien : een echt elfje.


yeahDe Yeah Yeah Yeahs speelden een zeer strakke show. Snijdende gitaren gingen hand in hand met de synthesizer sound van de nieuwe nummers uit "It's blitz!". Karen O. hotste over het podium als een volleerd performer en tilde het concert naar een hoger niveau. De omkadering zag er leuk uit met dat grote oog boven het podium. Een van de betere optredens die avond, alleen was de sfeer onder het publiek bedroevend te noemen. Een festival in een kille betonnen ruimte... het lijkt me geen goed idee.

dohertyPeter Doherty... Komt hij of komt hij niet? Pukkelpop en Werchter vorig jaar gingen aan hem voorbij. Het laatste omdat zijn kat toen moest bevallen, remember? En ook deze avond leek het fout te gaan. Zoals later zou blijken miste de performer zijn vlucht in Frankfurt en heeft Chokri een busje moeten inhuren om de man in razend tempo in Hasselt te krijgen, waar hij uiteindelijk twee uur te laat het podium beklom. Maar wat we te zien kregen, deed ons alle miserie direct vergeten: Peter in zijn eentje op een podium, akoestische gitaar in de hand. Het was vooral het voor ons onbekende materiaal uit zijn recente solo-album Grace Wastelands dat de revue passeerde, maar storen deed het niet echt. Tijdens 'The last of the English roses' , al vrij vroeg in de show te horen, trippelden twee ballerina's het podium op om het geheel wat op te vrolijken. Peter was biezonder spraakzaam en deed zijn imago alle eer aan: hoedje op, sigaret in de mond en de ene coctail na de andere naar binnen gietend.

 

De commentaren zijn gesloten.