tumblr analytics

26-11-08

Afrikaanse percussie - en toen waren we nog met...

Er zit weer heel wat beweging in de wekelijkse djembelessen. Of beter: in de groepssamenstelling. De voorbije lessen hadden we ons voornamelijk bezig gehouden met de Malinese solotechnieken van een al gekend ritme. Bleek dat het grootste deel van de groep - waaronder mensen met 2 jaar leservaring - moeite had met deze technieken. Voor mijzelf en mijn klasgenoot van vorig jaar, JP, was dat allemaal simpel, zeker in vergelijking met vorig jaar. Het waren voornamelijk de djunspartijen die voor ons een uitdaging betekenden. Maar voor de leraar was dit een signaal dat het niveau te hoog was voor de meerderheid van de groep.

Na de les van vorige week vertelde JP me dat hij het zo ongeveer gezien had en voor bekeken hield. Wat aanvankelijk goed bedoeld was, de groep opdelen in niveau's en de meer gevorderden van de groep meer solotechnieken en djuns aanleren, bleek de voorbije weken nogal sterk te zijn verwaterd. Daar waar we vorig jaar soms op de toppen van onze tenen moesten staan om een solotechniek, break of djunspartij onder de knie te krijgen, was het nu allemaal wat te gemakkelijk geworden. Voor ons althans. Voor de rest van de groep dus duidelijk niet. En het aandeel djuns in de lessen was ook maar aan de magere kant. Gevolg: JP zag het allemaal niet meer zitten. In zijn 7de lesjaar Afrikaanse percussie wil hij er de brui aan geven. Zelfs de maandelijkse djam-sessies interesseren hem niet meer. Wat hij de voorbije 6 jaren heeft opgebouwd, wordt dus in de vuilbak gekieperd, met een etiketje "ontgoocheld" erop geplakt. Want het feit dat er - ondanks beloften - geen uurwissel werd doorgevoerd en er dus expliciet werd gekozen voor een instroom van nieuwe leerlingen, ligt hem nog steeds dwars. In ruil voor 18 nieuwe leerlingen, zijn ze dus bij deze 3 anciens kwijt. Benieuwd hoeveel er van die 18 nog overblijven na de eerste reeks van 10 lessen. Nog 12?

Ik kan JP's redenering helemaal volgen. Ik vind dat de voorbije lessen ook maar aan der magere kant waren. Wat aanvankelijk toch veelbelovend gestart was, dreigt nu te verzanden in routine. Ook ik heb weinig zin om daarvoor lesgeld te betalen. Na een onderbreking van 3 weken (o.m. door de herfstvakantie, de week van 11 november) moest ik mij vorige week echt naar de les toe slepen. Ondertussen ben ik namelijk weer volop bezig met gitaar en met pogingen om iets deftigs opgenomen te krijgen (hierover later meer, van zodra ik iets beluisterbaars heb; het technisch relaas vind je hier: http://arrayindexoutofboundsexception.skynetblogs.be). Ik vind het alleen jammer dat hij dan zo een drastische beslissing neemt, zonder voorafgaandelijk eens met de leraar erover te praten. Dan was er op zijn minst een signaal gegeven dat er qua niveau van de lessen voor een aantal gerust een tandje bij mocht.

JP's beslissing over al dan niet stoppen hing af van een proefles power yoga van vorige week. Als die meeviel, dan stopte hij volledig met djembe. Afgelopen maandag ben ik niet naar de les geweest (door de weersomstandigheden; had geen zin om risico's te nemen met een rit van een half uur). Ik weet ondertussen nog niet of JP effectief gestopt is of niet (ik heb nog geen antwoord gekregen op een mail die ik afgelopen weekend gestuurd heb). Eentje die aanvankelijk zou aansluiten bij onze Semi-2, is ondertussen ook al weken niet meer komen opdagen. Als volgende week blijkt dat ik in onze lesgroep de enige overblijvende ben van niveau Semi-2, dan vrees ik dat er van de zogenaamde pyramide-aanpak tijdens de lessen niet veel meer in huis zal komen. Dan gaat de aandacht wellicht voor het grootste deel naar de meerderheid van de groep, waarvan het niveau echt wel lager is. En dan moet ik gemotiveerd blijven om verder te doen...

19:00 Gepost door KoenV | Permalink | Commentaren (0) | Tags: djembe, djansa, les |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.