tumblr analytics

11-07-08

Werchter dag 2 - Neil Young

Over Neil Young kan ik boeken volschrijven. Maar om het treffender te omschrijven dan de mensen van het nieuwsblad, daarvoor zou ik nog wat extra pap moeten eten... Ik citeer:

En dan was er nog Neil Young op het hoofdpodium. Een levende legende waar je zelfs als jongeling of - we zeggen maar iets - fan van Air Traffic geen nee kan tegen zeggen. Rock 'n roll will never die , zingt de ouderdomsdeken van Rock Werchter 2008. De ernstige blik in zijn ogen laat doorschijnen dat de man het meent. 62 is hij inmiddels, de Canadese oerrocker. Een wat schriele stem heeft Young altijd gehad en dankzij de ouderdom zijn daar wat krakende accenten bijgekomen. Het maakt zijn doortocht er alleen maar rauwer en authentieker op. Voeg daarbij de bezieling en het respect waarmee Young een publiek inpakt en hij mag een voorbeeld voor alle jongere artiesten heten. Ome Neil laat de studieronde voor wat ze is en strooit meteen kwistig de ene verschroeiende solo na de andere in het publiek. Meteen is bewezen dat een rocker nooit te oud is om de jonge meisjes op de eerste rij bij bosjes te laten neerzijgen.

Ome Neil deed me inderdaad bijna neerzijgen. Het twee uur lange orgasme putte me volledig uit. Ik was de wereld om me heen compleet vergeten en vertoefde in mijn eigen wereldje.

Een concert van een legende maak je niet elke dag mee he. Neil mag er dan een pak ouder en dikker uitzien als bij zijn vorige passage, hij blijft een echte rocker die zijn gitaar met mokerslagen geselt en tijdens de bisnummers aan dingelen speelt. (zie clip 1) Mr. Dinosaur Sr was het bij lange nog niet verleerd.


Clip 1 - A day in the life

Ik was een beetje bang dat het een saaie akoestische set zou worden, want voor dit optreden werd Crazy Horse thuis gelaten. Waren wel van de partij: zijn vrouw Peggy en enkele oude vrienden. Dat oud mag je letterlijk nemen. Gelukkig had ik ongelijk, want het werd een boeiende tocht door het oeuvre van de man. Een aantal jaren zestig en zeventig songs (oh lonesome me, heart of gold, the needle and damage done) wisselden af met nieuw materiaal (spirit road, no hidden path). Zelf ben ik vooral gek van wat ie begin jaren negentig geschreven heeft (love and only love, fucking up - zie clip 2). Geen Rocking in the free world of like a hurricane als bisnummer, wel een beatles cover:  A day in the life. Een betere illustratie van de eigenzinnigheid van Young is niet mogelijk.


Clip 2 - Fucking up

Pure grunge, een akoestische set met een aantal country nummers, lange gitaarsolo's tijdens no hidden path, een heus orgel... eentonig werd het nooit.

Het leek wel of Neil er zin in had. Naar eigen doen was hij redelijk spraakzaam. Hij maakte zelfs even lachend het Jay Z teken en dronk gretig van zijn biertje. En of het nu stella was of niet (daarover werd er in de pers een hele discussie gevoerd), dat interesseert me gene fuck.


Clip 3 - The needle and the damage done

Twee uur vlogen voorbij. Ik bleef versuft achter... Leuke vaststelling: het jonge volkje leek die oude reus best wel te waarderen, dit in tegenstelling tot de dag ervoor toen REM op het podium stond.

Score: 10 / 5   (subliem)

Setlist :
Love and only love
Hey Hey, My My (out of the blue)
Everybody knows this is nowhere
Spirit Road
When you dance, I can really love
Fuckin' up
All along the watchtower
Oh, lonesome me
Mother earth
The needle & the damage done
Unknown legend
Heart of gold
Old man
Get back to the country
Words
No hidden path
 
A day in the life

Bekijk alle clips

De commentaren zijn gesloten.