tumblr analytics

25-11-05

PLAYLIST - November 2005 (deel 2)

1. Mercury Rev - Arise
2. Neil Young - Downtown
3. The Arcade Fire - Rebellion Lies
4. Interpol - The new
5. Kaiser Chiefs - I predict a riot
6. Bloc Party - So here we are
7. Armand van Helden - The funk Phenomena
8. Goldfrapp - Oh la la
9. Brazilian Girls - Lazy lover
10. Chemical Brothers - Out of control
11. Miss Kittin - Requiem for a hit
12. Mylo - Destroy rock and roll
13. Ramones - Blitzkrieg pop
14. Scissor Sisters - Filthy gorgeous
15. Sonic Youth - Bull in the heather
16. Sophia - Oh my love
17. The Rapture - I need your love
18. U2 - Where the streets have no name
19. The Streets - Blinded by the lights
20. The Killers - Somebody told me

00:34 Gepost door Epic in Playlist | Permalink | Commentaren (0) | Tags: playlist, november, 2005, my favs |  Facebook |

24-11-05

CD - Goldfrapp - Supernature (2005)

Supernature bevat alles wat ik van dit soort plaat verwacht: een hele reeks vrolijke deuntjes die aanzetten tot dansen en dan heb ik het niet alleen over de 2 hitsingles "Ooh la la" en "Number one". Verstand op nul en vrolijk meedoen, dat is de boodschap. Goldfrapp, het is muziek die speels is. Verleiden en suggereren, geil en ophitsend zonder echt vulgair te zijn. Een plaat die op het randje balanceert. “Switch me on, turn me up. I want to touch you, you’re just. Made for love. I need la la la la”. Speelser kan niet.

Meer woorden kan of wil ik er niet aan vuil maken. Misschien gewoon eens luisteren? Tenminste als je je weg vindt op de nogal onduidelijke homepage. tracklist? Klik hier.

23:54 Gepost door Epic in CD review | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cd, review, bespreking, goldfrapp, supernature |  Facebook |

22-11-05

SPECIAL - The Doors - The lost Paris Tapes (de laatste dagen van Jim Morrison in Parijs)

Jim Morrison's verblijf in Parijs is een tijd vol rust, de ideale gelegenheid om weer op adem te komen. Het was tevens een vlucht uit Los Angeles, een wegvluchten van The Doors ook. Na de opname van LA woman, Jims laatste contractuele verplichting, kon niets hem nog tegen houden en zonder enige vorm van "goodbye" verdween Jim richting Parijs. "I don't know who I am, and I don't know what I'm doing at the moment. I even don't know what I really want, I just wanna go away."

En rust vond ie, in een zonnig en rustig appartementje in de Marais. Jim genoot weer. Hij genoot ervan op stap te gaan in Parijs, net als een toerist en ver weg van alle drukte. Hij verkoos onbekend te blijven en rustig gedichten te schrijven.

Ondanks die gemoedsrust, begint Jim steeds heviger te drinken. De grote hoeveelheid alcohol en de berg sigaretten die hij dagelijks rookt, hebben een enorme impact op Jims gezondheid. Hevige hoestbuien maken zich meester van hem. Uiteindelijk begint ie zelfs bloed op te hoesten: het begin van het einde.

Terwijl LA woman het uitstekend doet in de charts, gaat het met Jim van kwaad naar erger. Van popster, van halfgod, wordt ie een zielige, onverzorgde sukkelaar. "When I looked at his face I realized it was Jim Morrison. He was completely drunk. He didn't look like Jim Morrison, the rockstar, but like an American student traveling in France, wearing a green military jacket and some blue jeans. I asked him 'Are you Jim?', and he said 'Yeeeeah!'"

Met twee straatmuzikanten trekt Jim de studio in voor een korte sessie. Maar omdat de muzikanten dronken zijn, blijft het bij een schreeuwerig onding van 10 minuten. Ze besluiten de opnames stil te leggen en het hier bij te laten. De tape verdwijnt in het hoesje, Jim schrijft er "JOMO AND THE SMOOTHIES" op en gooit het bandje in een plastiek zak, tesamen met enkele poezie-bandje dat ie eerder in LA had opgenomen.

Na de opname bezoekt Jim Philippe een vriend en laat het zakje daar achter. Iets later sterft Jim op de gekende tragische wijze. Het bandje duikt pas in 1993 weer op... Een nieuwe bootleg is geboren: "The lost Paris Tapes".

Inhoud :
Radio Dark Night [Take 1]
Radio Dark Night [Take 2]
A Vast Radiant Beach (Awake)
Moonshine Night
Frozen Moment By A Lake
Bird Of Prey (Song)
Dawn's HWY
Under Waterfall (Song)
The Hitchhiker
Winter Photography (Song)
Whiskey, Mystics And Men (Song)
Orange County Suite (Song)
All Hail The American Night
Far Arden Poem
Texas Radio And The Big Beat #1 (Letter From Shirley)
The American Night
The Holy Shah
Hitler
Latino Chrome
To Come Of Age / Black Polished Chrome
Search On, Man
Indian, Indian (Sirens And Horns Honking)
Woman In The Window (Song)
A Vision Of America
Motel, Money, Murder, Madness
Earth, Air, Fire, Water
Discovery (Angels And Sailors)
Now Listen To This (Texas Radio And The Big Beat #2)
Stoned Immaculate
White Blind Light (Thank You, O Lord)
Last Recording Session

21-11-05

CD - Interpol - Turn On The Bright Lights (2002)

Het schitterende "evil" was het laatste lovenswaardige wat we van Interpol gehoord hebben. Een groep met een hele reeks cd's, maar geen enkele zo schitterend als hun debuut "Turn On The Bright Lights". Prachtige muziek die gedragen wordt door de klaagzangen van Paul Banks. Een cd vol pareltjes!


Interpol is een band uit New York. Ze dragen maatpakken, maar gelukkig klinken ze niet echt amerkikaans. Integendeel, hun muziek klinkt verfrissend, uniek en zelfs een beetje gestoord. Maar net op het moment dat je er genoeg van krijgt, komen heerlijke melodieen weer bovendrijven. "Miserable beauty", schitterend omschreven niet? "killer guitar riffs, relentless drumming and melancholic choruses". Kortom: een unieke plaat die het waard is ontdekt te worden, meer nog, het is 1 van de beste cds die u ooit zult horen.


Wat anderen erover denken? de tracklist... klikken maar, waar wachten jullie op?

18-11-05

PROFIEL - The Kaiser Chiefs

Wat 2004 was voor Franz Ferdinand is 2005 voor The Kaiser Chiefs: het jaar van hun doorbraak. Pas hun debuutalbum (employment) uit en al meteen populair in Engeland, het is niet veel groepen gegund. Met hun singles "Oh My God" en "Everyday I Love You Less And Less" lijkt ook de rest van Europa te vallen. Het succes kwam zo snel dat de band er nog onwennig op reageert. "I don t want to be famous, I just want to play guitar." (gitarist White) of “Een maand geleden zijn we nog naar een wedstrijd van Leeds United gegaan en tijdens de rust kwam ‘Oh My God’ keihard uit de speakers. We zijn meteen weggegaan. Ik heb niet eens meegekregen of iedereen meezong, ik schaamde me dood.” (zanger Ricky).

Effe voorstellen :
The Kaiser Chiefs, een band uit Leeds en opgericht in 2003 is een typische Brit-pop groep, waarbij net als bij Franz Ferdinand de klemtoon ligt op het plezante, het amusement. Geen diepzinnige teksten, maar songs met een hoog meezing-gehalte: gewoon fun. Net als Bloc Party en Franz Ferdinand worden ze gezien als grondleggers voor een nieuwe Britpop revival. Vergelijkingen met Supergrass en Blur zijn nooit ver weg, al noemt Liam van Oasis het een "bad blur". We zullen het maar jaloezie noemen.
Samenstelling van de band:Ricky Wilson - Zang
Andrew White - Guitaar
Simon Rix - Bass
Nick Baines - Keyboard
Nick Hodgson - Drums

The Kaiser Chiefs leenden hun naam van een Zuid-Afrikaanse voetbalploeg, gewoon omdat de bandleden het niet eens raakten over een geschikte naam. Net als elke band begonnen ze hun carriere in kleine stoffige zaaltjes. "Je gaat er met een “GOODNIGHT !!!” het podium af om er even later zelf weer op te kruipen om je spullen op te ruimen." Een dik jaar later verkoopt de groep bijna elke concertzaal probleemloos uit. Het resultaat van hun enorme live reputatie (hun optreden is een echte party) en hun frisse debuutalbum (voor elk wat wils) met drie prachtige singles: 'I predict a riot' / 'every day I love you less and less' en 'Oh my God'. En niet te vergeten: als voorprogramma voor U2 en Franz Ferdinand, hebben ze heel wat publiciteit weten te versieren... Waar het succes ooit gaat eindigen? Niemand die het weet... Zanger Ricky verwoordt het zo (in hun biografie) "I won't stop until I have got an apartment in every major city of the World. Also I want all my ex-girlfriends to recognize me on TV but above all, I want to have enough money to buy a new filling for my tooth."

Tenslotte nog even aangeven dat je op de officiele website enkele songfragmenten vindt, een unieke gelegenheid om even kennis te maken met de band, indien dat nog nodig zou zijn...

00:30 Gepost door Epic in Special | Permalink | Commentaren (0) | Tags: special, the kaiser chiefs |  Facebook |

17-11-05

PLAYLIST - November 2005 (deel 1)

1. Brazilian Girls - Lazy Lover
2. Eels - Trouble with dreams
3. The White Stripes - Take Take Take
4. Franz Ferdinand - Dark of the Matinee
5. Greenday - Holiday
6. Kaiser Chiefs - Oh my God
7. Goldfrapp - Number 1
8. PJ Harvey - To bring you my love
9. Sonic Youth - Teenage Riot
10. The Arcade Fire - Neighborhood #2 (Laika)
11. Weezer - Beverly Hills
12. Mattafix - Big city life (slow version)
13. Supergrass - Pumping on your Stereo
14. Avril Lavigne - Basket case (Greenday cover)
15. Basement Jaxx - Oh my Gosh
16. Daftpunk - Robotrock
17. The Chemical Brothers - Out of Control
18. Coldplay - Trouble (live)
19. Metallica - Enter sandman
20. Neil Young - Cortez the Killer (live)
21. The Doors - The end (long version)

23:52 Gepost door Epic in Playlist | Permalink | Commentaren (0) | Tags: playlist, my favs, 2005, november |  Facebook |

16-11-05

CD - The Arcade Fire - Funeral (2004)

The Arcade Fire... Door sommigen de hemel ingeprezen, door anderen verwenst. Je bent ervoor of niet, da's duidelijk. Zelf was ik na het horen van Rebellion Lies verkocht en dat gevoel is na het beluisteren van de hele cd gebleven. Het is een meesterwerk, vol pareltjes, van begin tot einde.

Overdrijf ik? Ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat het een plaat is vol emoties, fragiele zang ondersteund door klassieke instrumenten. En het is net deze combinatie die het geheel uniek maakt. De songs zijn nu eens uitbunding, dan weer ingetogen (het gaat o m over het verlies van dierbaren).

En om het nog beter te verwoorden, een citaat (bron: soundslike.be) Is het de stem van Win Butler, de orchestratie van de nummers, het strakke ritme of de details in elk hoekje die deze plaat zo verslavend maakt? Geen idee. Zeker is dat 'Funeral' een absolute groeiplaat is. Hier volstaan 3 luisterbeurten niet om de nummers naar waarde te schatten, laat staan te doorgronden. Aanvankelijk weet je zelfs niet wat je hiermee moet. De zang van Butler klinkt soms over the top en de nummers hebben af en toe iets bombastisch maar gaandeweg ontdek je dat haast elke song even mooi en uitgepuurd is.

Meer hierover : tracklist en de meningen van anderen...

15:56 Gepost door Epic in CD review | Permalink | Commentaren (0) | Tags: cd, arcade fire, funeral, bespreking, review |  Facebook |

CONCERT - Robbie Williams (Koning Boudewijnstadion Brussel - 13 Juni 2006)

Jaja, niemand minder dan Robbie Williams komt op dinsdag 13 Juni naar ons Belgenlandje. Voorverkoop start zaterdag om 9u. Snel reageren is de boodschap (als je tenminste binnenraakt, remember U2 vorig jaar?).

Waarschijnlijk zijn er nu een paar mensen die nu verbaasd opkijken. Ja ik ben een Robbie Williams fan, ja het is commerciele shit en nee ik kan het ook nie helpen.

Weet je, sinds zijn optreden in het sportpaleis twee jaar terug, ben ik helemaal verkocht:
Wat een vent! GIL.
Wat een show! GIL.
Gewoon de manier waarop ie over het podium beweegt...GIL.
Pure klasse en presence. GIL.
En dan dat prachtig lijf vol tattoos en die guitige blik in zijn ogen... GIL.
ik ben verkocht !!! GIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIILLLLLLLLLLLLLL!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

09:15 Gepost door Epic in Concert | Permalink | Commentaren (0) | Tags: concert, robbie williams, robbie, brussel |  Facebook |

14-11-05

SPECIAL - Eels

Eels, geniaal, gestoord, een schitterend muzikant of gewoon een arrogant en hatelijk iemand? Om eerlijk te zijn, ik weet het niet. In ieder geval, het is een schitterend muzikant. Getuige daarvan zijn songs boordevol gevoel en emoties. "Hey man", "trouble with dreams", het zijn nummers die de laatste tijd grijs gedraaid worden.

Zijn muziek klinkt alsof "je de muziekdoos, die je bij oma op zolder hebt gevonden, openklapt en het dansende paar op de mechanische tingeltangel begint rond te draaien. Je kijkt in het spiegeltje dat in de binnenkant van de deksel vastzit en terwijl je je jezelf betrapt op de eerste kraaienpootjes naast je ogen, schieten de laatste drie decennia aan je voorbij." (3voor12.nl)

Kwa mens is het iemand die moeilijk te vatten is. Vaak zit er heel wat cynisme in zijn uitspraken. Dat hoop ik toch, want anders zou het maar een arrogante klootzak zijn. Of hoe moet ik anders zijn antwoord op de vraag "hoe ziet een normale dag er voor jou uit?" interpreteren? Ik citeer: "Ik word wakker en probeer me de naam te herinneren van het meisje dat naast me ligt. Ik laat mijn tourmanager haar wat geld geven zodat ze een taxi naar huis kan nemen, tenminste als we nog in haar homeland zijn. Is dat niet zo, dan moeten we achterhalen waar we de voorgaande avond ook al weer speelden en hoe we het meisje weer de grens over krijgen. Als dat is opgelost is, de volgorde: douche, ontbijt, soundcheck, praten met de pers en ‘s avonds een concert. Daarna begint alles weer van vooraf aan." (interview Kindamusic)

In ieder geval, het is een mens die heel wat meegemaakt heeft: zijn psychisch gestoorde zus die zelfmoord pleegde, zijn ouders die alletwee dood zijn, en zo kan ik nog even doorgaan. En als je weet dat muziek voor E. een soort van therapie is, dan besef je meteen hoe gevoelig, hoe emotioneel veel van zijn nummers zijn.

Dit komt nog meer tot uiting op zijn dubbelalbum Blinking Lights and Other Revelations, een cd waar ie 7 jaar aan gewerkt heeft en die maar liefst 33 nummers bevat. Een uitvoerige bespreking hiervan, volgt binnenkort. Op dit moment moet je het stellen met volgende artikeltjes die ik tijdens mijn zoektocht naar Eels ben tegengekomen...

Interview : vrouwen komen op de tweede plaats (Kindamusic)

Optreden 28 May 2005, Oosterpoort, Groningen

Eels - Blinking lights and other relevations (cd bespreking Kindamusic

Eels : Blinking Lights And Other Revelations (cd bespreking - 3voor12.nl)

05-11-05

CD - Neil Young - Ragged Glory (1990)

Ragged Glory is een plaat die bij me insloeg als een bom. Een plaat die je niet onberoerd raakt en tegenstrijdige gevoelens oproept. Na de eerste 3 nummers te hebben gehoord, had ik zoiets van "weg ermee!". De cd belandde op een grote stapel met de bedoeling ze nooit meer te beluisteren. Maar om een of andere reden bleef country home door mijn hoofd spoken en voor ik het wist begon ik het plaatje grijs te draaien en werd ik een echte Neil Young fan.

Ragged glory is een plaat met ballen. De ruige gitaarklanken die zo eigen zijn aan Neil Young, gaan door merg en been. Alleen als ome Neil zijn keel opentrekt, dan heb je de neiging je oren dicht te houden. Die nasale klank klinkt verre van aangenaam.

En toch is dit cdtje een echt meesterwerkje. Het is een emotionele en gevoelige plaat... Pareltjes zijn "over and over", "love to burn", "love and only love" en "days that used to be". Eigenlijk kan ik evengoed alle nummers opsommen... Kortom: WOW ! Klik hier voor de tracklist en het oordeel van anderen.

21:40 Gepost door Epic in CD review | Permalink | Commentaren (1) | Tags: cd, neil young, ragged glory, review, bespreking |  Facebook |